Gdy nasz zwierzak zaczyna się drapać, zwykle pierwsze o czym myślimy to „ALERGIA!”. Bardzo prawdopodobne, że mamy wtedy rację, ponieważ głównym objawem alergii jest właśnie świąd. Co należy w tej sytuacji zrobić i czy warto od razu rozejrzeć się za karmą hipoalergiczną?

Czym jest karma hipoalergiczna?

Karmy hipoalergiczne opierają się głównie na białku hydrolizowanym, czyli mającym małą masę cząsteczkową. W teorii zapewnia to nieznaczną immunogenność i bardzo dobrą strawność. O praktyce porozmawiamy za chwilę.

Słownik definiuje hipoalergię jako substancję mającą niewielkie prawdopodobieństwo wywołania reakcji alergicznej. Termin hipoalergiczny jest niejednoznaczny, ponieważ nie ma definicji prawnej ani określonej miary skuteczności.

Prawodawstwo UE zezwala na terapeutyczną karmę dla zwierząt domowych w celu zmniejszenia nietolerancji niektórych składników i składników odżywczych. Te pokarmy, które często określa się jako hipoalergiczne, muszą zawierać wybrane źródła białka i / lub węglowodanów. Jak mają się zatem karmy hipoalergiczne do leczenia alergii pokarmowej?

Karmy hipoalergiczne a alergia pokarmowa

Termin „karma hipoalergiczna” na etykietach odnosi się do postępowania w przypadku alergii pokarmowej. Prawdziwa alergia pokarmowa jest jednak rzadkością w ogólnej populacji psów i kotów.

Koniecznie przeczytaj więcej na temat alergii pokarmowej u zwierząt domowych: Alergia pokarmowa u psa i kota

Z drugiej strony na rynku żywność hipoalergiczna jest wszechobecna. Niestety, najczęściej mamy do czynienia z postrzeganą (poniekąd wymyśloną) przez opiekuna alergią pokarmową, a nie faktyczną alergią.

Jedzenie jest bowiem często obwiniane za objawy, takie jak swędzenie i biegunka, co prowadzi do autodiagnozy alergii pokarmowej. Ten wniosek można wzmocnić zanikaniem objawów po przestawieniu zwierzęcia na karmę hipoalergiczną. Warto jednak zauważyć, że problemy skórne lub jelitowe mogą ulec poprawie po zmianie diety z powodu samoistnego powrotu do zdrowia, zmiany pory roku lub powiązanych interwencji.

Jeśli komercyjna, hipoalergiczna karma eliminacyjna wiąże się z poprawą, wielu opiekunów decyduje się kontynuować karmienie bez postawienia diagnozy. Co prawda, badanie krwi w kierunku alergii pokarmowej wiąże się z wysokim ryzykiem fałszywie pozytywnego wyniku, ale podstawowe badania wykluczające inne podłoże objawów powinny być wykonane.

A jeśli mamy już potwierdzoną alergię pokarmową, to czy karma hipoalergiczna jest konieczna w diecie zwierzaka z alergią?

Potwierdzony fakt czy zwykły chwyt marketingowy?

Karmy hipoalergiczne bardzo często jako źródło białka zwierają hydrolizaty pozyskiwane głównie z mięsa drobiowego lub białek soi. Czyli paradoksalnie, często składają się z jednych z najczęstszych alergenów u psów i kotów.

Nowo rozwijającym się trendem są także owady jako źródło białka. Przeczytaj co o tym sądzę tutaj: Owady w diecie psa – hit czy kit?

Ponadto karmy te pozostawiają zwykle dużo do życzenia pod względem składu. Zazwyczaj pełne są węglowodanów i mało w nich produktów pochodzenia zwierzęcego. Oprócz tego zamiast wyeliminować najczęstsze alergeny, pełne są ogólnopojętych kategorii produktów (np. tłuszcz zwierzecy), pod którymi nie wiadomo do końca co się kryje.

Wybierając karmę dla alergika kieruj się składem! Dla psich alergików mam gotową listę: Ranking #5NAJ Karma sucha dla psa alergika

Dlatego przy wyborze karmy dla zwierzaka z alergią niezmiennie kierujemy się składem, a nie pustymi deklaracjami producenta. Lepiej dopasować produkt indywidualnie pod swojego zwierzaka, wybierając odpowiednie dla nas źródło białka, niż stawiać na hydrolizaty soi.

Podsumowanie

Wydaje się, że karmy hipoalergiczne mogłyby mieć większe znaczenie w żywieniu zwierząt z alergiami, gdyby były bardziej uregulowane prawnie i gdyby miały lepszą jakość. Na ten moment moim zdaniem istnieją lepsze sposoby niż zakup z marszu karmy weterynaryjnej hipoalergicznej. Można osiągnąć podobne lub nawet lepsze rezultaty stosując odpowiednią diagnostykę i dietę eliminacyjną.

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Karmy hipoalergiczne – chwyt marketingowy? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Mam co świętować! I nie, nie chodzi o to, że świętuję zagrożenia w karmie. Choć poniekąd temat ten zazębia się z moim powodem do radości.

Otóż wczoraj oficjalnie ukazał się mój (pierwszy!) artykuł na stronie międzynarodowego wydawnictwa. W związku z tym dzisiaj oficjalnie mogę się Wam pochwalić wnioskami z mojej pracy. Są naprawdę ciekawe! (trust me, I’m an author).

Wszystkich zachęcam do zapoznania się z artykułem na stronie (w języku angielskim, link poniżej), ale dla jasności na blogu zamieszczę ogólny zarys badania i najważniejsze, dość alarmujące wnioski.

Artykuł możesz znaleźć na stronie wydawnictwa Molecules. Jest dostępny za darmo w całości o tutaj: Cały artykuł

Zagrożenia w karmie – moje pierwsze badania

Mimo, że nie był to temat, którym zajęłam się na samym początku doktoratu z żywienia zwierząt, to z różnych względów wyszedł jako pierwszy. Na Zwierzęcym Instagramie pisałam więcej na temat wzlotów i upadków w życiu doktorantki i dlaczego to jeden artykuł wychodzi szybciej niż inne. Tak czy inaczej – publikacja zalicza się jako pierwsza.

Uważam, że każdy opiekun psa (i innych pupili) powinien się z nią zapoznać, aby zdawać sobie sprawę jakie zagrożenia w karmie mogą czyhać na jego zwierzaka. I aby Wam to ułatwić, przetłumaczę i skrócę najważniejsze elementy pracy.

Pamiętajcie też, że jednym z zagrożeń w karmach mogą być toksyny produkowane przez pleśnie. Przeczytaj więcej na ten temat: Mykotoksyny w karmie

Temat badania, cel, materiały

Temat: „Skład mineralny w zbożowych i bezzbożowych suchych karmach dla psów a wytyczne żywieniowe”.

Celem badania była przede wszystkim ocena i porównanie poziomów składników mineralnych oraz ich proporcji w suchych karmach dla psów. Sprawdziliśmy także, czy w karmach czyhają metale ciężkie. Porównaliśmy te ż profile mineralne, ale to już nieco bardziej skomplikowana sprawa, więc ten aspekt na razie pominę.

Materiał do badań stanowiło 30 karm, z czego 17 było bez zbóż, a 13 zawierało zboża w składzie. Karmy były różnej jakości, choć większość reprezentowało raczej tą ogólnie przyjętą ‘wyższą półkę’.

Najważniejsze wnioski

• Osiemnaście z trzydziestu przebadanych karm (60%) odbiegało co najmniej jednym zaleceniem określonym w wytycznych żywieniowych. Czyli albo zawierało czegoś za mało albo za dużo. Karmy zawierały na przykład za mało wapnia, za dużo cynku, manganu lub miedzi.
• Co ciekawe – w międzyczasie nastąpiła aktualizacja wytycznych żywieniowych, co doprowadziło do zmiany interpretacji wyników dotyczących żelaza (ponieważ dopuszczalne ilości tego pierwiastka uległy zmianie). Zgodnie z nowymi wytycznymi cztery karmy przekroczyły dopuszczalny limit żelaza.
• W dwóch karmach przekroczono jednocześnie limit dwóch pierwiastków. Mało tego, ich ilość uzupełniono dodatkami żywieniowymi (deklarowanymi na etykiecie w kolumnie „Dodatki”), co prawdopodobnie doprowadziło do ich nadmiaru.
• Dodatkowa suplementacja karm okazywała się nie zawsze konieczna. Karmy bez deklarowanej suplementacji dodatkami żywieniowymi spełniały minimalne zalecane poziomy pierwiastków śladowych, a w dwóch karmach przekraczały nawet dopuszczalny limit.
• Alarmujące wydaje się odkrycie, że w karmach z owadami przekroczone były limity dla manganu. W tych karmach ilość manganu wyróżniała się znacznie na tle pozostałych karm. Trzeba by zatem dokładniej sprawdzić to stosunkowo nowe źródło białka w diecie psów w celu uniknięcia nadmiaru manganu w gotowym produkcie, a tym samym jego toksyczności.
• Słabo wypadł również tak ważny stosunek wapnia do fosforu. Większość niezgodności dotyczyła właśnie niewłaściwego stosunku Ca:P (pięć karm dla psów poniżej minimalnego zalecanego poziomu i trzy powyżej maksymalnego). A przypomnę tylko, że w normach żywieniowych ten zakres jest bardzo szeroki – od 1:1 do 2:1.
• Pocieszające – w badanych karmach nie stwierdzono zawartości metali ciężkich.

Podsumowanie

Nasze wyniki sugerują, że kontrole karm dla psów są nadal niewystarczające. Widać potrzebę bardziej restrykcyjnych i częstszych analiz gotowych produktów. Ważna jest również analiza samych surowców przed produkcją, aby określić czy dodatkowa suplementacja dodatkami żywieniowymi jest konieczna czy nie. Dorzucanie dodatku składników mineralnych ‘na ślepo’ może skończyć się nadmiarem pierwiastków w diecie, które są równie niebezpieczne jak niedobory.

A jak Wy odbieracie takie wyniki? Jest powód do niepokoju?

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Zagrożenia w karmie – złe ilości minerałów pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz we wpisie?

• Jak przechowywać karmę suchą?
• Jak przechowywać karmę mokrą?
• Podsumowanie

Wybierając karmę, sprawdzamy ją po każdym możliwym kątem. Często jednak zupełnie pomijamy temat jakim jest zachowanie jej świeżości. Z kolei źle przechowywana karma może stanowić zagrożenie dla zdrowia zwierzaka.

Warto zatem zapamiętać, że na jakość karmy mają wpływ nie tylko użyte składniki lub metody przetwarzania, ale także warunki środowiskowe panujące podczas produkcji i po uzyskaniu gotowego produktu. Wilgotność, światło i temperatura mogą zmienić nawet najlepszą karmę w produkt niebezpieczny dla naszego pupila. Dlatego warto poświęcić chwilę, aby dowiedzieć się jak prawidłowo przechowywać karmę dla psa lub kota.

Jak przechowywać karmę suchą?

Karmę suchą najlepiej zostawić w oryginalnym opakowaniu, ponieważ obecnie opakowania są tak konstruowane, aby zachować jak najdłuższą świeżość produktu. Ponadto oryginalna etykieta dokładnie opisuje stosowaną karmę (producent, data trwałości, numer serii), czego zapewne byśmy nie pamiętali wyrzucając opakowanie. Jednak samo opakowanie karmy do przechowywania może nie wystarczyć.

Oprócz tego należałoby odciąć dostęp powietrza do środka opakowania. Można to zrobić stosując specjalne klipsy do karmy lub zamykając opakowanie w dodatkowym, szczelnym pojemniku. A najlepiej zastosować oba te rozwiązania.

Ponadto karmę warto trzymać z dala od źródłem ciepła (kaloryfer, słońce) i wyższej wilgotności. Idealnym miejscem przechowywania może być zatem szafka lub półka.

Zatem idealny model przechowywania karmy suchej to:

• oryginalny worek od producenta
• usunięte powietrze z worka przez zwinięcie końców
• zaklipsowanie końców
• włożenie worka dodatkowo do szczelnego pojemnika
• wsadzenie pojemnika z karmą do szafki

Podobne zasady dotyczą kupowania karm na wagę w stacjonarnych sklepach zoologicznych. Bądź czujny i kupuj mądrze: Karmy na wagę – na co zwrócić uwagę?

Pamiętaj, że nawet najbardziej szczelne przechowywanie nie zatrzyma całkowicie zmian zachodzących w karmie. Dlatego wszystkie otwarte opakowania powinno się zużyć maksymalnie w półtora miesiąca od otwarcia. Weź to pod uwagę kupując karmę i wybierając wielkość opakowania dla swojego zwierzaka.

Jak przechowywać karmę mokrą?

Po otwarciu, karmy mokre należy przechowywać w lodówce, nie dłużej niż jeden dzień. Najlepszym pojemnikiem do przechowywania żywności jest szkło, więc jeśli masz taką możliwość – przełóż karmę z puszki do szkła.

Bez względu na rodzaj pojemnika, każdy z nich powinien być możliwie jak najszczelniej zamykany. Jeśli trzymasz karmę w puszkach, możesz zaopatrzyć się w specjalne pokrywki, sprzedawane czasem w sklepach zoologicznych.

Przy okazji polecam Ci wpis o tym jak poznać dobry sklep zoologiczny: Dobry sklep zoologiczny – czyli jaki?

Gdy podasz pupilowi karmę mokrą do miski, pamiętaj, aby nie stała niezjedzona zbyt długo. Wyższa temperatura i światło przyspieszają rozwój drobnoustrojów karmie, dlatego po dłuższej chwili nadaje się ona jedynie do wyrzucenia. By nie marnować jedzenia, staraj się nakładać takie porcje swojemu zwierzakowi, które będzie w stanie zjeść.

Podsumowanie

Na nic zda się kupowanie karm z najwyższej półki, jeśli będziemy je źle przechowywać doprowadzając do ich psucia. Dlatego warto wiedzieć jak przechowywać karmę. Teraz leć sprawdzić, czy na pewno u Was karma jest dobrze przechowywana.

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Jak przechowywać karmę? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Od samego spojrzenia na ilość wariantów karm dostępnych na sklepowych półkach może rozboleć głowa. Ponadto rozszyfrowanie etykiet tych karm często okazuje się ciężkim orzechem do zgryzienia. A jednak etykiety mogą powiedzieć nam sporo o samym produkcie, nawet więcej niż się nam początkowo wydaje.

Dla tych, co pragną rozumieć z etykiet nieco więcej zachęcam do przeczytania e-booka: 5 Sztuczek Producentów Karm

Karma uzupełniająca a pełnoporcjowa – różnice

Karma pełnoporcjowa (inaczej kompletna, bytowa) z definicji zaspokaja wszystkie potrzeby żywieniowe danego gatunku. To znaczy – ma odpowiedni poziom wszystkich niezbędnych składników (a przynajmniej tych składników, których ilości minimalne i maksymalne zostały uregulowane prawnie). Definicję ustawową możesz znaleźć tutaj: zbilansowana i kompletna karma.

Samo określenie „pełnoporcjowa karma” niewiele nam mówi. Dlatego aby wiedzieć dla kogo dany pokarm jest kompletny, producent musi podać jeszcze gatunek, wiek lub wielkość zwierzęcia, dla którego karma jest przeznaczona. Dla przykładu: kompletna karma dla dorosłych psów, pełnoporcjowa karma dla kociąt.

W tym miejscu zachęcam tych bardziej ciekawskich to zapoznania się z tekstem: Zbilansowana karma dla psa w każdym wieku

Z kolei karma uzupełniająca ze względu na złe ilości poszczególnych składników odżywczych, nie zaspokaja podstawowych potrzeb pokarmowych zwierzęcia. Aby stanowić pełny posiłek musi być podawana z innym produktem. Stąd karmy uzupełniające mogą stanowić tylko dodatek do diety. I to jest cała różnica między określeniami pełnoporcjowa a uzupełniająca.

Uwaga!

Czasami wpadają nam w ręce produkty, które nie mają tłumaczenia etykiety na język polski. Wówczas zazwyczaj mamy do czynienia z językiem angielskim. Z kolei w tym języku słowa kompletny (ang. complete) i uzupełniający (ang. complementary) brzmią nieco podobnie. Dla niektórych osób może być to zmyłka, nawet po samym spojrzeniu jedynie na początek słowa (comple…). Dlatego warto te dwa słówka zapamiętać.

Gdzie szukać tej informacji?

Każdy producent na etykiecie swojej karmy powinien umieścić informację, czy dany pokarm jest kompletny czy uzupełniający. Te informacje możemy znaleźć w tzw. części statutowej etykiety. Więcej na temat etykiet możesz przeczytać we wpisie: Jak czytać etykiety karm? Cz. I.

Karmy uzupełniające są popularne głównie wśród opiekunów kotów. Najczęściej wybierane karmy uzupełniające to dla kotów m.in: Applaws, Canagan, Cosma. Są to tzw. filetówki, składające się zazwyczaj z czystego fileta z dodatkiem galaretki. Na zdjęciu powyżej przedstawiony wygląd karmy filetowej, w tym wypadku Cosma – Pierś z kurczaka w galaretce.

Podsumowanie

Podsumowując – warto znać znaczenie wyrażenie karma uzupełniająca i zwracać na to uwagę wybierając produkt. Bowiem przy wyborze takiej karmy, nie możemy stosować w jadłospisie zwierzaka tylko takiego rodzaju. Grozi to niedoborami jednych składników, a nadmiarem innych.

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Karma uzupełniająca a pełnoporcjowa pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Wyobraźmy sobie sytuacje, gdy w sklepie bierzemy do ręki dwie karmy i porównujemy ich składy. Składniki wydają się być na podobnym poziomie dlatego porównujemy dalej. Przechodzimy do składu analitycznego produktu i widzimy, że jedna z nich ma więcej procent białka. Wiedząc jak ważne jest białko w diecie kota i psa wybieramy karmę z większą jego ilością. Czy to zawsze dobra decyzja?

Białko w karmie a kaloryczność

Zamieńmy teraz czysto teoretyczne rozważania na konkretny przykład. Choć karma sucha jest najmniej polecanym sposobem żywienia, to właśnie ona idealnie nada się do przykładu. Bowiem w karmach suchych najlepiej widoczne są różnice w składzie i to właśnie one różnią się między sobą znacznie kalorycznością.

Jednak zawsze miej z tyłu głowy fakt, że karmy suche stanowią najbardziej przetworzony model żywienia naszych zwierząt. W szczególności dla kotów są niebezpieczne. Przeczytaj więcej tutaj: Dlaczego karma sucha szkodzi kotu?

Odpowiedzmy sobie zatem na pytanie: Czy karma sucha dla psa dorosłego zawierająca 20% białka jest gorsza od tej która zawiera 25% białka? Prawidłowa odpowiedź brzmi: to zależy od kaloryczności. W tabeli poniżej przedstawiłam składy analityczne hipotetycznych karm suchych dla psa.

Ponieważ na samych liczbach w tabeli ciężko dostrzec różnicę, do wyjaśnienia przykładu posłużymy się jeszcze hipotetycznym psem dorosłym ważącym 10 kg. Ze względu na fakt, że jest to pies niekastrowany, jego dzienne zapotrzebowanie kaloryczne wynosi 630 kcal.

Przypominajka

Gdy nie wiesz jak obliczyć zapotrzebowanie kaloryczne psa oraz kaloryczność karmy, koniecznie zajrzyj do wpisów:

• Skorzystaj z kalkulatora, który wyliczy ile powinien jeść Twój pies
• Jak obliczyć kaloryczność karmy?

W przypadku naszych przykładowych karm mamy duże różnice w kaloryczności. Przez to nasz hipotetyczny pies pobierałby zupełnie dwie różne wielkości posiłków w zależności od karmy. Bowiem Karmy A pobrałby 191 g dziennie, a Karmy B 147 g dziennie (tyle gramów karmy zaspokaja jego zapotrzebowanie na 630 kcal na dzień).

W związku z tym pies pobierając mniej karmy przez wysoką jej kaloryczność, pobiera jednocześnie mniej poszczególnych składników odżywczych. Bowiem wysoka kaloryczność karmy B hamuje pobór jedzenia na skutek szybszego osiągnięcia sytości.

Stąd aby pies pobrał taką samą ilość białka z karmy B co z karmy A, musiałby przyjąć więcej kalorii. Podczas gdy jest to już krótka droga do otyłości u psa.

Podsumowanie

To dlatego białko w karmie musimy zawsze porównywać łącznie z jego kalorycznością. Na zakończenie tylko dodam, iż użyte do wyjaśnienia wartości karm są przykładowe i zdaję sobie sprawę z tego, że nie są one najlepsze.

Jednak mam nadzieję, że jest to jasne. Choć wydaje się to skomplikowane, to mam nadzieję, że udało mi się to w miarę zrozumiale wytłumaczyć.

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Białko w karmie a kaloryczność pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Rozmaryn, tak jak inne zioła, ma wiele dobroczynnych właściwości. Stosujemy go w kuchni do wielu dań, by nadawać im charakterystyczny aromat i smak. Z kolei olejki eteryczne z niego pozyskiwane znajdziemy w kosmetykach, w których są one wykorzystywane do perfumowania i nadawania im specjalnych właściwości.

Atrybuty rozmarynu znamy już bardzo dobrze. Między innymi wykazuje on silne działanie bakterio- i wirusobójcze. Ponadto olejek rozmarynowy wzmacnia odporność i działa przeciwzapalnie. Oprócz tego może korzystnie działać na wzrok.

Czy to są powody dla których olejek z rozmarynu jest dodawany do karm dla zwierząt? Niekoniecznie.

Rozmaryn w karmie – po co producenci go dodają?

Producenci stosują rozmaryn w karmie w całości lub jako olejek (ekstrakt). Jako dodatek do żywności wyciąg z rozmarynu wykazuje sprawdzone właściwości antyoksydacyjne. Jego działanie opóźnia utlenianie tłuszczów, a ono prowadzi do jełczenia karmy i powstawania nieprzyjemnego zapachu.

Olej rozmarynowy jest silnym przeciwutleniaczem, który jest w stanie spowolnić proces utleniani, na który narażone są przede wszystkim karmy suche. Jako przeciwutleniacz olejek rozmarynowy może również pomóc zmniejszyć ryzyko raka.

Wniosek: rozmaryn w karmach to po prostu naturalny środek konserwujący.

Zobacz co warto wiedzieć na temat „naturalności karmy” – hit czy kit?

Czy rozmaryn w karmie jest w pełni bezpieczny?

Choć rozmaryn ma wiele wspaniałych właściwości, jedną z nich może być również funkcja pobudzająca. Może nią być, lecz wcale nie musi. Bowiem możemy znaleźć informacje przestrzegające nas przed podawaniem rozmarynu zwierzętom cierpiącym na padaczkę. Gdyż może to zwiększyć ryzyko napadów.

Aczkolwiek – żadne badania naukowe nie potwierdzają tego faktu. Badania pod tym kątem na psach nie zostały bowiem przeprowadzone. Ponadto musimy sobie zdawać sprawę, że ilości rozmarynu w karmie dotyczą najczęściej wartości poniżej 1%.

Dlatego możemy uznać, że jest to bezpieczny naturalny konserwant. Choć jeśli opiekun zwierzaka z padaczką woli zachować wzmożoną ostrożność, to ja to w pełni rozumiem.

Podsumowanie

Rozmaryn w karmie to nic innego jak naturalny przeciwutleniacz, który pozwoli zachować dłuższą świeżość jedzenia dla naszego pupila. Przede wszystkim to karmy reklamujące się jako naturalne zawierają go w swoim składzie, dzięki czemu unikają dodawania sztucznych konserwantów do produktu.

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Rozmaryn w karmie – jakie pełni funkcje? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz we wpisie?

• Zbilansowana karma dla psa w każdym wieku – czyli co?
• Zbilansowana i kompletna
• Na każdym etapie życia
• Jedna karma dla szczeniaka, psa dorosłego i seniora?
• Słowo na koniec

Wielu z nas jest tak przyzwyczajonych do widoku stwierdzenia „kompletna i zbilansowana karma dla psa na wszystkich etapach życia” na etykietach, że tak naprawdę nawet nie zastanawiamy się co to właściwie znaczy. A warto to wiedzieć! Bowiem kiedy rozbijemy na czynniki pierwsze taką deklarację, możemy przekonać się, że nie do końca oznacza to, co nam się wydaje.

A wiesz co oznacza stwierdzenie na etykiecie „Naturalna karma”? Jeśli nie, to sprawdź koniecznie, bo ponownie jest to oznaczenie, które może znaczyć coś innego, niż myślisz. Rozszyfrujmy etykiety karm razem!

Zbilansowana karma dla psa w każdym wieku – czyli co?

Aby łatwiej zrozumieć sens całego tego stwierdzenia, pozwól mi, że rozbroję go na czynniki pierwsze. Bowiem te kilka niepozornych słów składa się tak naprawdę z dwóch osobnych deklaracji.

Zbilansowana i kompletna

Karma zbilansowana i kompletna to inaczej karma pełnoporcjowa. To z kolei ma swoją definicję w odpowiednich ustawach. Stąd to nie jest tak, że sobie to stwierdzenie producent karmy „nakleja” na etykietę wedle własnego widzimisię. Taka karma musi bowiem spełniać następujący wymóg:

Karma pełnoporcjowa oznacza karmę, która z uwagi na swój skład jest wystarczająca do zaspokojenia dawki dziennej. Gdy pełnoporcjowa karma jest podawana zwierzęciu przez długi okres (tj. cały etap życia) jako jedyne źródło składników odżywczych, zaspokoi wszystkie potrzeby żywieniowe zwierzęcia określonego gatunku w określonym stanie fizjologicznym do którego jest przeznaczona.

Rozporządzenie (WE) Nr 767/2009,
Wytyczne żywieniowe dotyczące pełnoporcjowych i uzupełniających karm dla kotów i psów 2019 FEDIAF

Czyli z urzędowego na nasze: karma zbilansowana i kompletna jest to karma, która zawiera wszystkie niezbędne składniki pokarmowe, w odpowiednich ilościach i proporcjach i tym samym spełnia potrzeby pokarmowe psa w określonym wieku lub o określonych potrzebach. Wiek i potrzeby psa, dla którego jest przeznaczona dana karma, są zawsze oznaczone na przodzie etykiety.

W związku z tym karma dla szczeniąt musi zaspokajać minimalne wymagania dla tej grupy wiekowej (określone przed odpowiednie organizacje w odpowiednich badaniach), karma dla psów dorosłych minimalne wymagania dla psów dorosłych i tak dalej.

No dobrze, ale zatem co w przypadku, gdy producent twierdzi, iż jego karma zaspokaja potrzeby psa na każdym etapie życia?

Na każdym etapie życia

Teraz przechodzimy do tej ciekawszej części. A żeby zrozumieć zwrot „dla psa na każdym etapie życia” musimy wiedzieć dla jakich psów zostały określone minimalne wymagania dotyczące karm. Tych grup (o dziwo) jest bardzo niewiele…

Nie wiem czy zdajesz sobie z tego sprawę, ale psy to najbardziej różnorodny i bogaty w rasy gatunek na świecie. Żaden inny zwierz w naszym otoczeniu nie ma takiej puli wyglądów, kolorów, aktywności, charakterów i (co najważniejsze) – wzrostów.

Mamy psy olbrzymie i miniaturowe, kanapowe i sportowe, długowłose i krótkowłose… Nie twierdzę tu oczywiście, że każda z tych grup bezsprzecznie potrzebuje zupełnie innych pokarmów. Pragnę Ci jedynie zobrazować rozpiętość „wariantów” u naszych psich przyjaciół.

Swego czasu wzięłam nawet pod lupę temat Karm dostosowanych do rasy. Czy one mają jakiś sens? Czy każda rasa powinna otrzymywać inny pokarm? Ja już wiem. A Ty?

Tymczasem wymagania dotyczące karm biorą pod uwagę tak naprawdę… tylko dwie większe grupy psów. Mianowicie zalecenia żywieniowe możemy podzielić tak naprawdę na zapotrzebowanie psa dorosłego oraz psy w okresie wzrostu i rozrodu. I tyle. A co to dla nasz oznacza?

To oznacza, że termin „karma dla psa na każdym etapie życia” może szczycić się takim określeniem w momencie, gdy spełnia zwiększone zapotrzebowanie pokarmowe dla psów w okresie rozrodu i wzrostu. Bowiem psy rosnące i suki ciężarne mają specjalne wymagania pokarmowe (chociażby wyższy minimalny poziom białka i tłuszczu) niż dorosłe psy o normalnej aktywności. Dlatego jeśli karma ma nieco więcej białka i tłuszczu i łapie się w pułap tych minimalnych wartości dla szczeniąt, to już może nakleić na swoją etykietę zdanie „zbilansowana karma dla psa na każdym etapie życia”.

Jednak czy to faktycznie oznacza, że jest to odpowiednia karma dla KAŻDEGO psa?

Jedna karma dla szczeniaka, psa dorosłego i seniora?

Moim zdaniem przy tylu różnych rasach, wielkościach, charakterach i aktywnościach psów, podzielenie tego gatunku na dwie grupy zapotrzebowania pokarmowego, to zdecydowanie za mało.

Pamiętaj zatem, że deklaracje na przodzie etykiety to jedno. Co innego to odwrócenie etykiety i sprawdzenie co tak faktycznie się pod tymi deklaracjami kryje. Najważniejsze to dopasować pożywienie do konkretnego osobnika, a każdy psi osobnik jest inny.

Teraz gdy masz świadomość co ta deklaracja znaczy, możesz spojrzeć na nią bardziej krytycznym okiem. Na sam koniec podrzucam Ci teksty na blogu, które mogą okazać się pomocne przy wyborze idealnej karmy dla Twojego KONKRETNEGO psa.

• Żywienie szczeniaka – zasady diety szczeniąt
• Najlepsza karma sucha dla szczeniaka – ranking #5NAJ
• Jak bezpiecznie odchudzić psa? Dieta psa z nadwagą
• Najlepsze karmy dla psów z nadwagą – ranking #5NAJ
• Dieta psa seniora – co się zmienia?
• Najgorsze karmy na rynku, czyli jakich karm nie kupować?

Słowo na koniec

Swoją drogą nie jestem zwolenniczką karmienia zwierząt jednym produktem przez cały okres ich życia. Miej świadomość, że mimo wielu kontroli, karmy dla zwierząt dalej mogą stanowić źródło wielu zagrożeń. Musimy mieć ograniczone zaufanie do producentów karm. Wiem coś o tym, bowiem na tym polegają właśnie moje badania na doktoracie. Zaskoczyłyby Cię niektóre moje wyniki…

Dlatego nie stosuj monodiety u swojego zwierzaka. Zmień swojemu psu co jakiś czas smak lub producenta. Więcej o korzyściach z mieszania karm pisałam tutaj: Stosowanie karm różnych producentów – czy warto? Oczywiście nowe karmy zawsze wprowadzaj stopniowo – zobacz instrukcję jak prowadzić nową karmę poprawnie.

Co jakiś czas nie oznacza co tydzień! Pamiętaj, że psy żyją kilkanaście lat, a wpis jest o karmieniu psa jedną karmą na każdym etapie życia.

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Zbilansowana karma dla psa w każdym wieku pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz w artykule?

• Błąd naturalistyczny
• Naturalna karma – co to znaczy?
• Czy naturalna jest lepsza od innych?
• Bądźmy konsekwentni
• Podsumowanie

Temat, który od dawna chodził mi po głowie, a którego wcześniej nie odważyłam się ubrać w słowa. „Naturalna karma”… co to według Ciebie znaczy? Etykiety karm bardzo lubią używać tego zwrotu i co krok się tym szczycą. Czy zatem jest to coś dobrego i pożądanego? A może to tylko zwykłe zagranie na naszych emocjach i kolejna sztuczka producentów karm?

Będąc w temacie sztuczek – zachęcam Cię w tym miejscu do pobrania mojego nowego e-booka „5 Sztuczek producentów karm”!

Błąd naturalistyczny

Okazuje się, że pozytywne emocje wywoływane przez słowo „naturalne” i „naturalność”, mają w nauce swoją nazwę. Błąd naturalistyczny (bowiem o tę nazwę chodzi) to przekonanie, według którego wszystko co występuje w naturze, jest dobre.

W związku z tym takie odwołanie do natury to uznawanie czegoś za pożądane, ponieważ jest naturalne bądź uznawanie czegoś za niepożądane, bowiem jest nienaturalne. Takie przekonania mogą wynikać z wiary, że cechy „dobre” z automatu wynikają z naturalności. I choć może być to prawdą, to niekoniecznie zawsze nią jest…

Słyszałeś kiedyś o rycynie? To takie białko występujące naturalnie w rączniku pospolitym. To jednocześnie jedna z najsilniejszych trucizn znanych człowiekowi. Naturalne? Owszem. Czy dobre? Niekoniecznie.

Inny przykład – jad kiełbasiany. Odkryty w 1735 roku w zepsutej żywności. Wytworzony naturalnie przez bakterie. Naturalne? Owszem. Czy dobre? Niekoniecznie. Niespełna 1 mikrogram podany doustnie wystarczy, aby zabić człowieka.

To samo dotyczy szeregu innych silnie trujących roślin, grzybów czy substancji, które stworzyła sama Matka Natura. Stąd ślepe wierzenie, że coś tylko dlatego, że jest naturalne na pewno od razu oznacza lepsze, nie ma większego sensu.

Naturalna karma – co to znaczy?

Odwoływanie się do natury jest niezwykle częstą metodą marketingową. Nie tylko w branży pet food, ale również ludzkiej żywności czy modzie. My dzisiaj przyjrzymy się naturalności w karmach dla zwierząt, bowiem właśnie to jest dzisiejszym tematem.

Hasło „naturalna karma” najczęściej odnosi się do typów konserwantów użytych podczas produkcji, których zadaniem jest ochrona żywności i przedłużenie ich przydatności do spożycia. Ponadto oznacza również unikanie sztucznych barwników, polepszaczy smaku i innych dodatków. Zatem w karmach naturalnych używane są po prostu powszechnie naturalnie pozyskiwane przeciwutleniacze, takie jak witamina E, witamina C lub wyciąg z rozmarynu.

Czy naturalna karma jest lepsza od innych?

Wiadomym jest, że część składników karmy możemy uznać za bardziej naturalne od innych. Jednak czy sama naturalność jest dla nas w takim wypadku jakkolwiek znacząca? Odpowiedź brzmi: niestety nie.

Nie możemy uznawać, że jeżeli coś jest zakwalifikowane jako naturalne to jednocześnie jest niepodważalnie lepsze dla naszego zwierzaka. To nie może być jedyny argument przemawiający za wyborem danej karmy lub danego składnika. Potrzeba uzasadnionych dowodów tej „lepszości”.

Dlatego nie dajmy się nabierać na hasło „naturalna karma” tak po prostu w ciemno, bez faktycznej analizy jej składu lub potwierdzenia „lepszości” w badaniach prowadzonych przez producenta karmy (lub innego podmiotu). Niestety ta deklaracja na etykietach to przede wszystkich tani chwyt marketingowy grający na naszej podświadomości dążenia do bliskości z naturą. Zapamiętaj: uznanie czegoś za naturalne nie oznacza od razu wyższości nad alternatywami.

Bądźmy konsekwentni

Oprócz tego pozostaje nam jeszcze inna kwestia do rozważenia. Ta kwestia to powszechny brak konsekwencji w tym całym naturalistycznym podejściu. Na ogół my (oraz producenci karm) wybieramy jedynie specyficzne naturalne składniki karm, a wygodnie ignorujemy inne. O co chodzi?

Chociażby o pochodzenie tych produktów w największych ilościach w karmach. Czy wielkoprzemysłowe, intensywne hodowle zwierząt gospodarskich możemy jakkolwiek porównać do naturalności? Czy wielkie plantacje owoców i warzyw są naturalne?

Odwołujemy się do naturalności tam, gdzie jest to nam na rękę, nieprawdaż?

Podsumowanie

Oczywiście nie chodzi mi w tym wpisie o pogardę dla natury i zaprzeczenie jej wspaniałego wpływu na organizmy. Bez wątpienia to, co naturalne, może być lepsze. Sęk w tym, że nie musi.

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Naturalna karma… czy na pewno? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Chciałam tu zaznaczyć, że zboże to oczywiście nie same węglowodany. Gluten też nie należy do tej grupy związków. Jednakże mówiąc o węglowodanach w karmach dla zwierząt często w głowach właścicieli pojawia się mniej więcej taki obrazek. A przynajmniej tak mi się wydaje. Jeżeli się mylę to daj mi znać, proszę. Zmienimy na ziemniaki ;))

Węglowodany w żywieniu psów i kotów – trochę nauki

Węglowodany to związki, które są powszechnie utożsamiane z cukrami. Jednakże w skład rodziny węglowodanów wchodzą nie tylko cukry takie jak glukoza, fruktoza, sacharoza czy skrobia, ale również frakcje włókna pokarmowego, m.in. celuloza i pektyny.

Ta pierwsza grupa związków jest trawiona przez enzymy znajdujące się w przewodzie pokarmowym psów i kotów, natomiast druga grupa podlega fermentacji bakteryjnej w jelicie grubym.

Takie różnice w zdolności do trawienia obu grup wynikają z różnic w budowie chemicznej, a dokładniej z różnicy rodzaju połączenia między poszczególnymi cukrami. Inne są także produkty końcowe i ich funkcje.

Z węglowodanów trawionych przez enzymy ssaków organizm pozyskuje glukozę, czyli ich główną funkcją jest dostarczenie energii. Podawane w nadmiarze gromadzone są w postaci materiału zapasowego – glikogenu (w wątrobie i mięśniach) lub tłuszczu (jeżeli wcześniej możliwości gromadzenia glikogenu zostaną wyczerpane).

Z kolei włókno pokarmowe, nie będąc trawionym w żołądku ani w jelicie cienkim, przechodzi dalej do jelita grubego. W tym miejscu pewne jego frakcje ulegają fermentacji, za którą są odpowiedzialne mikroorganizmy tam bytujące. Produkty fermentacji (krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe) mogą być wykorzystane przez florę bakteryjną lub organizm zwierzęcia, znów jako źródło energii.

Skoro mamy omówioną już podstawową wiedzę na temat węglowodanów, to przejdźmy do zastanowienia się co to wszystko oznacza w praktyce?

Praktyka

W praktyce to wygląda tak, że niemalże każda karma dla psa i kota posiada w swoim składzie węglowodany. Karmy dla psów mają ich z reguły więcej. Z kolei jeśli chodzi o rodzaj karmy, to karmy mokre mają ich znacznie mniej niż karmy suche. Jest to związane z procesem ich produkcji. Aby karmy suche były suche, muszą być bogate w odpowiednie składniki, które są niezbędne do uzyskania odpowiednich kształtów i sztywności produktów.

Węglowodany łatwostrawne dostarczają zwierzęciu energii, włókno poprawia perystaltykę jelit i dba o środowisko mikrobiologiczne przewodu pokarmowego. Duże ilości węglowodanów znajdują się przecież w owocach i warzywach, a wiele z nich to cenne źródło witamin.

Nie bójmy się zatem węglowodanów, nie są takie straszne. ALE: podawajmy je w odpowiednich ilościach. W nadmiarze zaczną straszyć.

Odpowiednia ilość

Rożne badania prowadzono pod kątem odpowiedniej ilości węglowodanów w diecie psów i kotów. W jednej z prac oszacowano skład diety wolno żyjących, dzikich kotów. Stwierdzono, że węglowodany dostarczają tylko 2% energii. Najwięcej energii dostarczały białka (52%), następnie tłuszcz (46%). Prowadzono badania na psach żywionych bez dodatku węglowodanów, które dobrze bez nich funkcjonowały. Inne prace donoszą, że w przypadku psów sportowych dodatek węglowodanów w diecie sprawia, że psiaki osiągają lepsze wyniki podczas biegu.

Przeczytaj więcej szczegółów o żywieniu psów sportowych tutaj: Dieta psa sportowego – na co zwrócić uwagę?

Jeszcze co innego dotyczy suk w ciąży lub karmiących, gdzie zaleca się dodatek łatwostrawnych węglowodanów (ryzyko hipoglikemii). Ostatnią kwestią są zwierzaki z różnymi jednostkami chorobowymi, gdzie związki te są dość istotne.

Można by tak przekopywać internet w nieskończoność a i tak nikt nie poda konkretnej odpowiedzi na pytanie, które nas wszystkich nurtuje: ile węglowodanów mam podać swojemu psu czy kotu?

Nawet w zaleceniach żywieniowych dla psów i kotów nie znajdziemy podpowiedzi. Nie zostały bowiem określone ani minimalne, ani maksymalne wartości dla tych składników. To trochę utrudnia sprawę i prowadzi do konfliktów w świecie właścicieli zwierząt, żywieniowców i weterynarzy.

Podsumowanie

Skoro nawet w zaleceniach żywieniowych nie podjęli się unormowania kwestii odpowiedniej ilości węglowodanów w diecie psa i kota, to ja tym bardziej nie powinnam. Ale od czegoś tu jestem, prawda?

Moje skromne zdanie brzmi: im mniej węglowodanów, tym lepiej. Jednakże skoro małe ich ilości nie szkodzą, a mogą przynieść nawet niewielkie korzyści (energia, witaminy, dobra perystaltyka jelit) to według mnie warto. Dotyczy to jednak tylko psów, bowiem węglowodany w żywieniu kotów możemy uznać za zbędne.

Więcej na temat wpływu węglowodanów na zdrowie kota znajdziesz w artykule: Sucha karma szkodzi Twojemu kotu!

Jednakże to wcale nie znaczy, że masz teraz lecieć do sklepu i kupić karmę z pszenicą czy ugotować garnek ziemniaków dla swojego psa. Nie zapominajmy o strawności – zwierzaki gorzej trawią zboża, warzywa i owoce. Niektóre lepiej, inne gorzej, najczęściej jednak spora ich ilość jest po prostu wydalana. Po co więc masz płacić za coś, co pójdzie do kosza? (a konkretniej do kuwety czy na trawnik). Dodatkowo w nadmiarze pojawi się otyłość, problemy z przewodem pokarmowym i choroby. Weterynarz i leczenie nie są za darmo. Zbędne wydawanie pieniędzy, nie polecam.

Zatem finalnie mamy dwie odpowiedzi na pytanie czy węglowodany w żywieniu psów i kotów są potrzebne:

• Węglowodany w żywieniu psów TAK, ale w MAŁYCH ILOŚCIACH. I raczej warzywa, w mniejszym stopniu owoce, a w najmniejszym zboża i ziemniaki.
• Węglowodany w żywieniu kotów NIE. Produkty roślinne są niepożądane w diecie kotów. Maksymalna ilość węglowodanów w diecie zdrowego kota nie powinna przekraczać 5%.

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Węglowodany w żywieniu psów i kotów pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.