Jak w wielu tematach dotyczących pielęgnacji, zdrowia i żywienia psa, tak również w kwestii kąpieli wszystko zależy od… samego psa! Jestem bowiem pewna, że zgodzisz się ze mną, iż nie ma na świecie drugiego takiego psa jak Twój. I to jest święta prawda! Nie ma zatem jednej uniwersalnej zasady dotyczącej kąpieli, która pasowałaby do wszystkich psów. Dlatego traktuj poniższy tekst jako wskazówki, które sam będziesz musiał dopasować do swojego pupila i Waszego trybu życia.

Jeśli posiadasz kota to pamiętaj, że u mruczących pupili ten temat wygląda zupełnie inaczej. Przeczytaj wpis: Kąpiel kota – dlaczego torturujesz swojego kota?

Jak często kąpać psa?

Częstotliwość kąpieli będzie uwarunkowana przede wszystkim rodzajem sierści psa. Ponadto nie bez znaczenia będą również ilość czasu spędzanego na dworze i rodzaj środowiska, w którym zazwyczaj przebywa pies.

Warto także wziąć pod uwagę preferencje naszego psa. Bowiem nie każdy pupil jest fanem kąpieli i wówczas jeśli nie jest to konieczne, możemy oszczędzić psu nieprzyjemności. Natomiast z niechęcią do kąpieli można pracować. Warto w tej sprawie zwrócić się o pomoc do psiego behawiorysty, który odpowiednio pokieruje Was w drodze do zaakceptowania kąpieli przez psa.

Jak często kąpać psa z długą sierścią?

Psy z długim i jedwabistym włosiem wypadałoby kąpać najczęściej. U takich ras jak shih tzu lub maltańczyk zaleca się kąpiel raz na 2-4 tygodnie. W takim wypadku warto postawić na delikatny szampon, który przy takiej częstotliwości mycia nie zaburzy pH skóry psa.

Jaki szampon wybrać? Sprawdź ranking: Najlepszy szampon dla psa #5NAJ

Gładka, krótka sierść u psa

U psów z gładką, przylegającą do ciała sierścią, kąpiel może odbywać się raz na miesiąc lub rzadziej. Wszystko zależy od Waszego trybu życia. Jeśli pies w międzyczasie zdąży się wybrudzić (zwykle w czymś o bardzo intensywnym zapachu…), nie bój się go wyczyścić pod wodą.

Kąpiel psa z podszerstkiem

Kudłate psiaki z grubym podszerstkiem można kąpać jeszcze rzadziej, zawsze w zależności od potrzeb. Jeśli pies zacznie wcześniej nieprzyjemnie pachnieć lub jego włos stanie się tłusty i brudny, należy kąpiel przeprowadzić wcześniej.

Jak widzisz nie jest wskazane kąpać psa zbyt często. Codzienna kąpiel może dotyczyć tylko psów z problemami skórnymi, którym lekarz weterynarii zalecił mycie w specjalnych preparatach. W innych wypadkach staraj się unikać zbyt wielu kąpieli w ciągu miesiąca.

Kąpiel szczeniąt

Nieco inne zasady dotyczą szczeniaków. Szczeniąt nie należy bowiem kąpać do ukończenia co najmniej 8 tygodnia życia. Najlepiej jest to robić dopiero po przyjęciu przez szczeniaka wszystkich szczepień.

Poznaj szczegółowy kalendarz szczepień u szczeniąt: Kalendarz szczepień psa i szczeniaka

Podsumowanie

To jak często kąpać psa zależy od wielu czynników. Mam nadzieję, że wypracujecie swój własny system częstotliwości kąpieli, który będzie odpowiadał zarówno Tobie, jak i Twojemu psu.

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Jak często kąpać psa? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz we wpisie? Spis treści

• Czym jest obroża Seresto?
• Obroże Foresto – sposób działania
• Obroże Foresto a śmierć zwierząt
• Ważna uwaga
• Skutki uboczne, czyli o tym dlaczego nie czytamy etykiet
• Podsumowanie

Czym jest obroża Seresto?

W Internecie oraz na zagranicznych portalach aukcyjnych możemy spotkać się z bardzo podobnie brzmiącą nazwą do najpopularniejszej obroży na pchły i kleszcze Foresto marki Bayer – nazwą Seresto.

Czy to zwykła chińska podróbka? Otóż nie. Obroże Seresto i Foresto to dokładnie ten sam produkt, występujący jednak pod różnymi nazwami w różnych krajach. I tak w Polsce, ale również w Czechach, Bułgarii, Estonii i Litwie obrożę znajdziemy pod nazwą Foresto. Nazwa Seresto jest spotykana w innych krajach, głównie poza Unią Europejską.

Omawiany we wpisie raport dotyczy zgłoszeń w Stanach Zjednoczonych, gdzie obroża widnieje pod nazwą Seresto. Warto jednak mieć na uwadze, że jest to dokładnie to samo co obroże Foresto. Dlatego obu nazw będę używać zamiennie, mając na myśli ten sam produkt firmy Bayer.

Spacery z kotem? Tylko pod opieką i na smyczy! Przeczytaj wpis: Wypuszczanie kota na dwór – mówimy NIE!

Obroże Foresto – sposób działania

Seresto podobnie jak Foresto posiada dwie substancje czynne – imidaklopryd i flumetrynę, które odstraszają pchły i kleszcze. Są to niewielkie ilości pestycydów, które są uwalniane na zwierzę podczas noszenia obroży. Ilość rozproszonych pestycydów ma zabijać pchły i kleszcze, ale jest bezpieczna dla zwierząt domowych. Czy aby na pewno?

Obroże Foresto a śmierć zwierząt

Nowy raport opublikowany wspólnie przez Midwest Center for Investigative Reporting i USA Today łączy popularną markę obroży na pchły z prawie 1700 zgonami zwierząt w USA.

W owym raporcie Seresto, czyli pospolita obroża przeciw pchłom i kleszczom dla psów i kotów, rzekomo była związana z tysiącami zgonów zwierząt domowych, dziesiątkami tysięcy obrażeń zwierząt i tysiącami chorób ludzi.

Raport powołuje się na dokumenty amerykańskiej Agencji Ochrony Środowiska (EPA). Odkąd obroże Seresto zostały wprowadzone na rynek w 2012 r., EPA otrzymała zgłoszenia incydentów dotyczących co najmniej 1698 zgonów zwierząt domowych powiązanych z obrożami, ale nie wydała ostrzeżenia o żadnych produktach Seresto.

Według doniesień, dokumenty EPA do czerwca 2020 r. wskazują, że zgłoszono ponad 75 000 incydentów związanych z obrożami, z których 1000 dotyczyło szkodliwego działania na ludzi, w tym dzieci. Najpoważniejszy przypadek dotyczył 12-letniego chłopca, który trafił do szpitala po przytulaniu się podczas snu do swojego psa, który spał w obroży Seresto.

Ważna uwaga

Zwróć uwagę, że podczas zgłaszania takich zdarzeń podaje się różne aspekty życia zwierzęcia. Noszenie obroży przeciwko kleszczom może być jedynie jednym z takich aspektów.

Nie ma zatem ustalonego związku między śmiercią a narażeniem na działanie substancji czynnych zawartych w Seresto. Niezwykle ważne jest, aby zrozumieć, że zgłoszenie nie jest wskazaniem przyczyny.

Liczby podane w oryginalnym artykule reprezentują liczbę otrzymanych zgłoszeń i nie odzwierciedlają związku przyczynowego. Tak więc, jeśli pies miałby nosić obrożę i doświadczyć jakiegokolwiek niekorzystnego zdarzenia, obroża zostanie wymieniona w raporcie. Tworzenie związku przyczynowego z poszczególnych zgłoszeń incydentów jest zatem dość mylące.

Oprócz tego warto pamiętać, że obroże Foresto są jedną z najpopularniejszych metod walki z pchłami i kleszczami wśród opiekunów zwierząt domowych. Ich roczna sprzedaż w samych Stanach Zjednoczonych sięga kilku milionów sztuk. Nie powinna zatem dziwić ogromna ilość zgłoszeń.

Skutki uboczne, czyli o tym dlaczego nie czytamy etykiet

Tak naprawdę wiele ze zgłaszanych w raportach incydentów było wypisanych na ulotce produktu w sekcji „Działania niepożądane”. Skutki uboczne są badane przed wprowadzeniem produktu na rynek, dzięki czemu znamy możliwe prawdopodobieństwo wystąpienia pewnych niepożądanych efektów.

Podczas stosowania obroży Foresto do takich skutków należą: świąd, rumień, utrata sierści, zapalenie skóry, egzema, obniżenie nastroju, zmiana apetytu, ślinienie, wymioty i biegunka.

W sytuacji, gdy pojawią się skutki uboczne, etykieta nakazuje konsumentowi natychmiastową konsultację z lekarzem weterynarii.

Czasem wystarczy zatem przeczytać etykietę, aby wiedzieć co może nas (lub nasze zwierzaki) spotkać po zastosowaniu danego środka.

Podsumowanie

A co Ty sądzisz o całej sprawie? Obroże Foresto są bezpieczne dla zwierząt czy nie do końca im ufasz?

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Obroże Foresto powodują śmierć zwierząt? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz w artykule?

• Czym jest prebiotyk?
• Jak prebiotyki oddziałują na organizm psa?
• Formy prebiotyków
• Podsumowanie

Prebiotyki dla psa – co to jest?

Prebiotyki to specyficzne rodzaje włókna pokarmowego, które włączone do diety mogą wspomagać zdrowie jelit i całego układu pokarmowego.

Układ pokarmowy to także zęby! Sprawdź jak o nie zadbać: Jak dbać o zęby psa i kota?

W przeciwieństwie do probiotyków, prebiotyki nie zawierają w sobie żadnych mikroorganizmów. Nie są to bowiem bakterie wprowadzane do układu pokarmowego, a jedynie oddziałują na bakterie zamieszkujące już układ pokarmowy.

Działanie prebiotyków na organizm psa

Dominująca hipoteza z badań naukowych głosi, że prebiotyki dla psa mogą mieć korzystny wpływ na stan jelit poprzez modyfikacje ilościowe i jakościowe mikroflory tam bytującej.

Działa to mniej więcej na takiej zasadzie, że prebiotyki niestrawione trafiają do dalszych części jelit. Tam odżywiają „dobre” bakterie, a te „niepożyteczne” zagładzają. Tym samym uzyskujemy przewagę „zdrowych” bakterii w układzie pokarmowym, lepsze trawienie i lepsze funkcjonowanie całego organizmu.

Formy prebiotyków

Najczęściej stosowanymi rodzajami prebiotyków, które często można spotkać na etykietach karm, są: fruktooligosacharydy (FOS), mannanoligosacharydy (MOS), laktuloza i inulina.

Bardziej ogólnie możecie ich szukać również pod nazwami pulpa buraczana lub cykoria (korzeń cykorii). W dobrych karmach dla psów producenci prawie do mistrzostwa opanowali sztukę łączenia różnych rodzajów włókna, tak aby było ono korzystne dla naszych pupili.

Sprawdź moje propozycje najlepszych karm suchych na rynku: Najlepsza karma sucha dla psa #5NAJ

Podsumowanie

Mimo, że prebiotyki dla psa i ich rzeczywisty wpływ na organizm wciąż są badane, to na pewno nie jest to produkt, który w odpowiednich ilościach psu zaszkodzi. Pytanie tylko na ile pomoże i czy będzie stanowić choćby dobrą terapię w niektórych schorzeniach układu pokarmowego.

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Prebiotyki dla psa – czym są i jak pomagają? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Ponad 100 000 psów przebywa w polskich schroniskach. Nie wiadomo ile bezdomnych psów błąka się po ulicach. Problem bezdomności zwierząt w naszym kraju jest wciąż bardzo duży i dotyczy w przeważającej części zwierząt nierasowych. Jak możemy to zmienić? Dając dom jednemu (lub więcej) potrzebującym zwierzakom. Oprócz tego są jeszcze inne sposoby niesienia pomocy (patrz niżej, Słowo na koniec).

Z okazji Dnia Kundelka przygotowałam wpis dla tych, którzy zastanawiają się nad adopcją kundelka. Rozwieje wątpliwości, choć może nie wszystkie. Natomiast na pewno pokazuje jak wiele możesz zyskać dając kundelkowi nowy dom.

1. Przyjaciel na całe życie

Gdy kundelek trafi pod Twój dach, zrozumiesz to zapewne od razu – właśnie znalazłeś najlepszego przyjaciela. Nie bez powodu mówi się, że pies to najlepszy przyjaciel człowieka. To zazwyczaj prawda! Kundelek swoją wdzięczność za uratowanie mu życia okaże najprawdopodobniej w bezgranicznej miłości do Ciebie. Miłość ta będzie zawsze bezinteresowna i zawsze szczera. Chyba, że będziesz trzymał w ręku przysmak – wówczas miłość może zostać przekierowana na smaczny kąsek.

Pamiętaj, że psy muszą gryźć i żuć. Zaopatrz się w odpowiednie do tego zabawki i gryzaki. Przeczytaj o naturalnych gryzakach tutaj: Daj psu żuć!

2. Każdy kundelek jest jedyny w swoim rodzaju

Psy rasowe mają to do siebie, że muszą się wpisywać w określony wzorzec rasy. Natomiast jeśli nie chcesz spotkać na spacerze identycznego psa jak Twój, postaw na kundelka! Zyskasz psa niepowtarzalnego, jedynego w swoim rodzaju. Czy to nie cudowne?

3. Kundelki są zdrowsze

W związku z tym, że w rozród kundelków nie ingeruje człowiek, a pula genetyczna w populacji jest o wiele większa niż w przypadku psów rasowych, kundelki są mniej obciążonymi genetycznie psami. Zazwyczaj są bardziej odporne, zdrowsze i nie obarczone chorobami genetycznymi. Dlatego jeśli chcesz mieć bardziej zahartowanego psa, postaw na kundelka.

Ważna uwaga – To jednak nie oznacza, że kundelek nie będzie chorował wcale i nie trzeba robić mu regularnych badań. Tak jak wszystkie psy, również kundelki należy szczepić i systematycznie (przynajmniej raz do roku) badać.

4. Kundelek jest za darmo

Ten argument może wydawać się dość płytki, ale warto go poruszyć. Bowiem taka jest prawda – kundelek jest za darmo. Podczas gdy za psa rasowego płaci się nawet kilka tysięcy złotych.

Naturalnie mowa tu tylko o koszcie przygarnięcia psa, ponieważ opieka i żywienie kundelka przez resztę jego życia nie będzie za darmo. Te aspekty należy wziąć pod uwagę planując adopcję.

Zamiast adopcji możesz zostać domem tymczasowym dla psa. Wówczas koszty w większości opłacane są przez Fundację (zależy od danej organizacji), ale musisz liczyć się z tym, że prawdopodobnie któregoś dnia ktoś zaadoptuje psiaka, którym się opiekujesz. Chyba, że wcześniej sam zdecydujesz się adoptować psiaka. Więcej na ten temat przeczytasz tu: Dom tymczasowy – jak nim zostać?

5. Dajesz kundelkowi drugie, lepsze życie

To chyba najważniejszy punkt. Adoptując kundelka ze schroniska, ratujesz go przed zimnem, głodem i samotnością. Wszystkie zwierzęta zasługują na to, by mieć dostęp do zdrowej diety, ciepłego posłanka oraz miłości i troski opiekuna. Biorąc kundelka pod swój dach, dajesz mu drugie, lepsze życie.

Ważna uwaga – Pamiętaj, że każda decyzja o przygarnięciu zwierzaka musi być bardzo dokładnie przemyślana. Pies to duży obowiązek, często na kilkanaście lat. Nie dasz psu lepszego życia, jeśli właściwie się na to nie przygotujesz wraz z całą rodziną.

Słowo na koniec

Naturalnie, nie każdy ma odpowiednie warunki, by przygarnąć w tej chwili psa lub kota. To zrozumiałe. Jednak nie musimy w takim wypadku pozostawiać bezczynni i obojętni na cierpienie zwierząt. Wystarczy, że co jakiś czas będziemy wspierać finansowo wybraną organizację zwierzęcą lub schronisko.

Nie masz środków, by pomóc? Możesz wówczas w wolnym czasie pomagać jako wolontariusz. Dać swój czas i dwie ręce do pomocy. To czasem nawet bardziej wartościowa pomoc niż pieniądze.

Zatem jak widzisz, możemy nieść pomoc kundelkom na różne sposoby. Jedno jest pewno – zasługują na to, by się o nie troszczyć!

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Kundelek – dlaczego warto go adoptować? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz w artykule?

• Na początek – teoria
• Wpływ kastracji na organizm psa
• Żywienie psa po kastracji
• Karma dla psa po kastracji – hit czy kit?
• Podsumowanie

Zanim jednak przejdziemy do odpowiedzi na pytanie zawarte w tytule, muszę zaznaczyć, że temat w domyśle dotyczy psa jako gatunku, a nie psa jako samca (płci). Opiekunowie suń również znajdą tutaj coś dla siebie.

Na początek – teoria

Kastracja (gonadektomia) to termin zarezerwowany zarówno dla samców, jak i samic. Polega na usunięciu jąder u samców (orchidektomia) oraz jajników  (owariektomia) bądź jajników z macicą u samic (owariohistektomia).

Rozróżnienie zabiegu kastracji u samców a sterylizacji u samic jest często spotykane w gabinetach weterynaryjnych, lecz zwykle jest ono błędne. Rzadko kiedy bowiem wykonuje się zabieg sterylizacji, ponieważ polega on tylko na podwiązaniu jajowodów u samic lub nasieniowodów u samców. Tym samym nie eliminuje zagrożenia chorób narządów rodnych, a to stanowi jedną z największych zalet kastracji.

Więcej na temat wad i zalet kastracji opowiedziała na naszym blogu Pani technik weterynarii: Kastracja psa lub kota

Wpływ kastracji na organizm psa

Aby odpowiedzieć sobie na pytanie, czy karma dla psa po kastracji to dobry wybór, musimy na chwilę spojrzeć na zmiany jakie zachodzą w organizmie psa po zabiegu.

Zabieg kastracji w sobie nie jest skomplikowany, ale to nie znaczy, że pozostaje obojętny dla organizmu. W ciele psa zachodzi wiele zmian po usunięciu gruczołów płciowych.

Mówiąc w skrócie u psów, podobnie jak u kotów: kastracja powoduje zmniejszenie tempa metabolizmu i obniżenie aktywności ruchowej. To z kolei bez odpowiedniej zmiany diety może szybko doprowadzić do nadmiernego przybierania na wadze.

Metabolizm spowalnia również u kotów po kastracji. Przeczytaj więcej na ten temat tutaj: Żywienie kota po kastracji

Żywienie psa po kastracji

Metabolizm psa zwalnia, przez co zwiększa się ryzyko otyłości. Niedobrze. Mam jednak dobrą wiadomość! Przyrost masy ciała po kastracji wcale nie jest koniecznością. Można temu zapobiec stosując odpowiednią dietę.

Co w tym wypadku oznacza odpowiednia dieta? Oznacza dietę o odpowiedniej (zmniejszonej) ilości kalorii. Choć zabieg naraża Twojego psa na zwiększone ryzyko przybierania na wadze, można łatwo temu zapobiec i kontrolować to poprzez zmniejszenie liczby kalorii, które Twój pies spożywa.

Wystarczy dawkę karmy dla psa wyliczyć na nowo, stosując się do współczynników zalecanych dla psów kastrowanych. Pomoże Ci w tym nasz kalkulator: Kalkulator, który obliczy ile powinien jeść Twój pies.

Dawkę karmy dla psa możesz również obliczyć samemu z naszym poradnikiem: Ile powinien jeść pies? Oblicz to sam!

Karma dla psa po kastracji – hit czy kit? Ostateczna odpowiedź

Czy w związku z tym karma dla psa po kastracji to coś, w co powinieneś się zaopatrzyć zapisując psa na zabieg? NIE!

Psu po zabiegu nie zmienia się układ pokarmowy, a jedynie układ rozrodczy. Zapotrzebowanie żywieniowe psa na poszczególne składniki (pochodzenia zwierzęcego) pozostaje bez zmian.

Niestety jednak, karma dla psa po kastracji zwykle ma niższą jakość niż ich odpowiedniki dla pozostałej grupy psów. Powszechną praktyką jest zamiana wartościowych dla psa produktów pochodzenia zwierzęcego, na większe ilości produktów roślinnych (w tym zbóż). Jest to zabieg nie mający uzasadnienia żywieniowego, dlatego w tych wypadkach karma dla psa po kastracji to jedynie zabieg marketingowy.

Jeśli chcesz, możesz zmienić psu karmę na taką o obniżonej kaloryczności. Zaliczają się do nich karmy dla psów z nadwagą. Sprawdź nasz ranking: #5NAJ karma dla psa z nadwagą.

Podsumowanie

Podsumowując: kastracja wcale nie oznacza drastycznych zmian w diecie. Nie trzeba stosować dedykowanej karmy dla kastratów. Wystarczy mieć pod kontrolą ilość podawanych kalorii, a pies będzie cieszył się zdrowiem i dobrą kondycją.

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Karma dla psa po kastracji – hit czy kit? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz w artykule?

• Jak bawić się z psem? Kilka zasad
  • Dobierz odpowiednią zabawkę
  • Proponuj rozmaite zabawy
  • Daj psu przestrzeń
  • Wybierz odpowiedni czas
  • Daj psu wygrać
• Podsumowanie

Jak bawić się z psem? Kilka zasad

Zakładam, że skoro tu jesteś to znaczy, że zabawa z psem nie jest dla Ciebie czymś zupełnie oczywistym. Wiele osób (i psów) robi to dość intuicyjnie, jednakże czasem sama intuicja nie wystarczy. Bowiem są psy, które potrzebują mieć spełnione specjalne warunki, bez których nie będą chciały się bawić.

Kilka prostych zasad może zdziałać cuda i przynieść to, o co nam w zabawie chodzi – czyli czyste psie szczęście. Dlatego zapoznaj się z moimi wskazówkami i sprawdź czy zwracasz na nie uwagę podczas zabawy z psem. Niechaj będzie to przyjemność zarówno dla Ciebie, jak i dla Twojego psa!

O korzyściach wynikających z zabawy przeczytasz tutaj: 6 powodów, dla których warto bawić się z psem

Dobierz odpowiednią zabawkę

Brzmi nieco banalnie, ale czasem to największy problem powodujący niechęć do zabawy. Naturalnie – istnieją psy, które potrafią bawić się dosłownie wszystkim (Kapeć? Super! Poduszka? Nieziemsko! Wielki badyl? Lepiej być nie może!). Jednakże część psów nie będzie chciała się bawić zabawką zbyt twardą/zbyt miękką, zbyt dużą/zbyt małą, zbyt krótką/zbyt długą i tak dalej…

Ponadto ważne jest również bezpieczeństwo psa. Za mała zabawka może grozić zachłyśnięciem, za twarda uszkodzeniem zębów. Dlatego tak ważne jest, aby dobrać wielkość, długość i formę zabawki do wielkości i preferencji naszego psa.

Proponuj rozmaite zabawy

Wiele psów wykazuje określone preferencje do konkretnych zabaw. Ten, kto kiedyś spotkał psa zakochanego w swojej piłce i aportowaniu, będzie rozumiał.

Zatem może właśnie jesteś na etapie poszukiwania ulubionej formy zabawy u psa? Jeżeli tak, to koniecznie postaraj się zaoferować mu jak najwięcej rodzajów aktywności. Piłka, frisbee, szarpak, pluszaki, maty węchowe, piszczałki, kongi… co tylko wyobraźnia zaoferuje! Taka różnorodność pozwoli Ci lepiej poznać swojego psa, ale również rozwinie szereg sprawności ruchowych i umysłowych psa.

Niezwykle ważne w życiu psa jest również… żucie. Dlatego: Daj psu żuć! I poznaj naturalne przysmaki i gryzaki dla psa

Daj psu przestrzeń

Zdarza się, że podczas zabawy za bardzo osaczamy swojego psa. Nachylamy się nad nim, podbiegamy do niego, łapiemy go, bierzemy na ręce. To wszystko bardzo ogranicza przestrzeń 'osobistą’ naszego psa. Wówczas może on poczuć się przytłoczony i odmawiać zabawy. Pamiętaj zatem, aby nie ograniczać mu przestrzeni.

Wybierz odpowiedni czas

Gdy pies śpi, jest zmęczony lub akurat zajmuje się sobą (np. węszy na spacerze), może nie mieć ochoty na zabawę. Ważne jest, aby zabawa z psem miała miejsce w odpowiednim momencie. Najlepiej bawić się z psem, gdy ma on dużo energii, na przykład jak wracamy z pracy do domu i pies stęskniony i nieco znudzony wita nas u progu.

Pamiętaj także, że aby pies swobodnie się bawił i wyciągał z tego same korzyści, musi się również swobodnie czuć w danym otoczeniu i towarzystwie. Jeśli dopiero co przygarnąłeś psa, jest on lękliwy i nieco wycofany, zrezygnuj z zabaw, dopóki psiak nie poczuje się nieco pewniej.

Daj psu wygrać!

Dość skutecznie możemy zniechęcić psa do zabawy nadmierną rywalizacją. Jeśli szarpiemy się z psem zabawką tak jakby to była walka na śmierć i życie i za nic nie pozwalamy mu wygrać (czyli przejąć zabawkę), pies może zrezygnować z dalszej zabawy. To z kolei może powodować frustrację i dalszą niechęć do aktywności w opiekunem. Dlatego czasem wciel się w rolę zatroskanego psiego rodzica i daj mu poczuć smak zwycięstwa.

Podsumowanie

Mam nadzieję, że teraz wiesz już jak bawić się z psem i jakich błędów podczas zabawy unikać. Dzięki temu Twój pies będzie szczęśliwym zwierzakiem, a Ty szczęśliwym opiekunem. A o to nam przecież chodzi, prawda?

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Jak bawić się z psem? Poznaj 5 zasad! pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Mamy coraz mniej czasu wolnego, a nasze psy na tym cierpią, otrzymując coraz mniejsze dawki ruchu w ciągu dnia. A przecież odpowiednia aktywność fizyczna to wraz z prawidłowym odżywianiem dwa niezwykle ważne elementy wpływające na zdrowie naszego psa. Dlatego idealnym sposobem na zapewnienie psu porcji ruchu w tygodniu może okazać się trening agility. Czy to sport właściwy dla Ciebie i Twojego psa?

A gdy już trenujesz sporty kynologiczne lub się do tego przymierzasz, to koniecznie zadbaj o odpowiednią dietę psa sportowego!

Psie agility – o co w tym chodzi?

Agility to sport polegający na jak najszybszym pokonaniu przez psa toru przeszkód. Pies prowadzony jest przez swojego opiekuna komendami głosowymi i ruchowymi. Psiaki nie znają rozkładu toru przed startem, a muszą je pokonać w odpowiedniej kolejności. To opiekun przed rozpoczęciem zawodów poznaje układ toru przeszkód i musi odpowiednio poprowadzić swojego psa do mety.

Bieg psa oceniany jest przez sędziów, którzy zwracają uwagę na wiele aspektów. Nie tylko na czas i kolejność pokonania toru, ale także na jakość pokonania przeszkód. Dla przykładu istnieją specjalne strefy na niektórych przeszkodach, których pies nie może ominąć bez postawienia chociażby łapki w tym obszarze (np. przy wbieganiu na równię pochyłą).

Rodzaje przeszkód

Tor agility składa się z różnych rodzajów przeszkód. Są to takie przeszkody jak: stacjonata, koło, huśtawka, kładka, slalom, tunel, skok w dal czy rękaw.

Poziom trudności zależy od klasy trudności toru, których (z tego co mi wiadomo) wyróżniamy cztery. Ponadto zawody odbywają się w trzech klasach wzrostowych: small, medium i large. Oprócz tego zawody mogą mieć rangę państwowych lub międzynarodowych albo być czysto rekreacyjne.

Czy agility to sport dla każdego?

Agility to połączenie szybkości i zwinności. Tak naprawdę nie ma większych ograniczeń odnośnie psów startujących w zawodach (poza oczywistymi jak choroba, ciąża itp.). Można zatem uznać, że jest to sport dla każdego psa i rekreacyjnie na pewno może uprawiać go każdy, choćby na własnym ogródku.

Niektórym rasom psów sporty kynologiczne przychodzą łatwiej niż innym. Prawdopodobnie najczęściej spotykaną rasą psów na torach agility to Border Collie

Jednakże trzeba pamiętać, że agility (tak jak i każdy sport) bez odpowiedniego przygotowania nie przyniesie zadowalających efektów. Mało tego! Może przynieść wręcz negatywne skutki zdrowotne (urazy). Dlatego start w zawodach wymaga odpowiedniego przygotowania. Agility to tak naprawdę codzienne wspólne treningi z psem, które pozwolą zadbać o odpowiednią kondycję psa, ale także właściwe zgranie z opiekunem.

A regularna aktywność fizyczna to już tak naprawdę same korzyści dla psa. Nawet bez startowania z zawodach, mogą przynieść Wam wiele satysfakcji i czystej frajdy

Post napisałam bazując na wiedzy znajomych psiarzy i weryfikacji informacji znalezionych w Internecie. Żadna ze mnie ekspertka w psich sportach – obserwowałam czasem psie zawody z boku, ale nigdy w nich nie uczestniczyłam. Dlatego traktujcie ten artykuł jako wstęp do tematu. Więcej informacji należy szukać u psich trenerów i doświadczonych zawodników.

Podsumowanie

Pamiętaj – mimo, ze agility to sport kynologiczny, to zawodników tworzą zespoły „pies + człowiek”. Im lepsze zgranie zespołu, tym większa szansa na wygraną. A Wy macie doświadczenie w tym sporcie? A może dopiero planujecie rozpocząć treningi? Dajcie znać!

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Agility – psi sport dla każdego? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz we wpisie?

• Dla kogo pies rasy BC?
• Wygląd ogólny
• Charakter
• Pielęgnacja i zdrowie
• Podsumowanie

Nazwa tej rasy odnosi się do jego pochodzenia, ponieważ zamieszkiwał on granice Szkocji z Anglią (ang. 'border’ – granica). Głównym zajęciem psów BC było niegdyś zaganianie oraz pilnowanie owiec i bydła. Obecnie ich zwinność i temperament świetnie sprawdzają się także w ratownictwie, tropieniu oraz na różnego rodzaju torach przeszkód.

Poznaj także inne rasy psów! Zajrzyj do zakładki: Rasy psów

Dla kogo Border collie?

W związku z tym, że jest to rasa w typie zaganiającym (pasterskim) i od lat w tym kierunku była wykorzystywana, przyszły opiekun tego psa musi zapewnić mu odpowiednią dawkę ruchu. Dlatego przed podjęciem decyzji o zakupie psa tej rasy, należałoby się zastanowić, czy będziemy w stanie zapewnić psu kilkugodzinną aktywność w ciągu dnia (każdego dnia).

Border collie świetnie sprawdzają się w sportach kynologicznych. To chyba najczęściej startująca rasa w obiedence czy agility. Warto zatem przemyśleć starty w zawodach ze swoim przyszłym BC.

Także inne formy aktywnego spędzania czasu z psem będą świetnym rozwiązaniem dla tej rasy! Na przykład: Dogtrekking

Wygląd ogólny

Border collie to średniej wielkości owczarek o sportowej budowie ciała, które jest proporcjonalne i dobrze zbudowane.

Okrywowa sierść tych psów jest gęsta i trochę sztywna, z kolei podszerstek krótki, obfity i miękki. Miejsca, w których włosy są najdłuższe to: grzywa, nisko osadzony ogon, tylna strona uda. Sierść występuje w kilkunastu wariantach kolorystycznych.

Bardzo charakterystyczne są oczy, które emanują spokojem i czujnością. Najczęściej ich kolor to brąz, ale zdarzają się również niebieskie. Ponadto czasem występuje heterochromia – czyli dwa różne kolory tęczówek. Owłosione trójkątne uszy są najczęściej postawione bądź lekko uniesione. Z kolei ogon raczej trzymają nisko.

Border collie – charakter

Jak już wspomniałam, Border collie to bardzo aktywne psy, potrzebujące dużej dawki ruchu w ciągu dnia. Ponadto są uważane za jedną z najinteligentniejszych ras na świecie. Dzięki temu szybko się uczą, co nie oznacza jednak, że nie wymagają treningu. To psiaki, które chętnie współpracują z człowiekiem.

Pamiętaj, że w przypadku psów sportowych ogromne znaczenia ma prawidłowe żywienie. Zobacz jak powinna wyglądać odpowiednia dieta psa sportowego

Jednakże psy tej rasy bardzo lubią przejmować kontrolę nad otoczeniem. Ich predyspozycje zaganiające są mocno zakorzenione, przez co czasem mogą zaganiać na przykład bawiące się dzieci. To po Twojej stronie jako opiekuna leży odpowiednie ukierunkowanie tych predyspozycji.

Oprócz tego BC to pies, który szybko się nudzi. Lubi wykonywać zadania i czuć się potrzebny. Przy odpowiednim zagospodarowaniu czasu na wspólną aktywność i treningi, pies ten okaże się wspaniałym towarzyszem życia!

Pielęgnacja i zdrowie

Bordery, jak na psa z długim włosem przystało, wymagają regularnego szczotkowania. Raz w tygodniu należy je porządnie wyczesać, przy czym w okresie linienia częstotliwość będzie jeszcze większa.

Ponadto psy te obowiązują zabiegi pielęgnacyjne jak u wszystkich pozostałych psów: regularne czyszczenie zębów, przycinanie pazurów i czyszczenie uszu.

Są to psy raczej o dobrym zdrowiu. Jednak należy zwrócić uwagę na ich skłonności genetyczne do problemów ortopedycznych oraz często występującej mutacji genu MDR1. Mutacja ta powoduje, że substancje ogólnie niegroźne dla psa mogą stać się zabójcze. Wówczas na liście substancji toksycznych u psa z mutacją pojawia się wiele powszechnie stosowanych leków w weterynarii. Warto badać swoje psy w celu sprawdzenia czy nie są nosicielami wadliwych genów!

Podsumowanie

Bordery to psiaki bardzo inteligentne i potrzebujące dużej dawki ruchu. Wymagają sporej uwagi i czasu opiekuna. Zatem jeśli szukasz kompana do wspólnego spędzenia czasu w aktywny sposób – to chyba właśnie znalazłeś ideał!

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Border Collie – wszystko o rasie pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz w artykule?

• Dieta psa sportowego – od czego zależy?
• Zapotrzebowanie psa sportowego
• Najważniejsze zasady żywienia psów sportowych
• Podsumowanie

Żywienie psów sportowych to temat, który właśnie poruszam na zajęciach ze studentami kynologii (jeżeli czyta to ktoś z moich studentów to serdecznie pozdrawiam!).

Dieta psa sportowego – od czego zależy?

Jednym z najważniejszych czynników wpływających na osiągane wyniki sportowe (zarówno u psów, jak i ludzi) jest odpowiednia dieta. Oczywiście samo żywienie nie zapewni nam od razu złotych medali. Prawidłowo dobrana dieta musi iść w parze z odpowiednią dawką treningów oraz uwarunkowaniami genetycznymi. A od czego w sumie zależy dieta psa sportowego?

Przede wszystkim od rodzaju wykonywanej pracy. Zgadza się, drodzy Państwo. Od pracy. Bowiem psi sport to nic innego jak praca, którą pies dla nas wykonuje. Dlatego będę zamiennie używać sformułowania „psy sportowe” i 'psy pracujące”.

Wracając jednak do rodzaju wykonywaj pracy: on z kolei zależy od trzech bardzo ważnych czynników. Czasu, intensywności i częstotliwości pracy (uprawianego sportu). Poniżej umieszczam przykładową tabelę z podziałem sportów kynologicznych na czas trwania, intensywność wysiłku oraz zapotrzebowanie kaloryczne z tym związane.

Jak już zapewne wywnioskowałeś z tabeli, te trzy czynniki (czas trwania, intensywność, częstotliwość) będą decydowały o zapotrzebowaniu na energię naszego psa sportowego. I nie tylko na energię (o tym za chwilę).

Zwróć uwagę, że psy zaprzęgowe wykonują pracę o umiarkowanej intensywności, ale czas trwania jest długi (od kilku godzin do kilku dni), stąd zapotrzebowanie na energię mamy bardzo wysokie. Z kolei u innych psów o umiarkowanej intensywności np. psy trenujące agility, mamy czas trwania krótki, stąd zapotrzebowanie energetyczne jest niskie do umiarkowanego.

Co to dla nas oznacza? Na pewno różne potrzeby psów w zależności od poziomu ich aktywności!

Zapotrzebowanie psa sportowego

Zwiększony metabolizm (spowodowany zwiększoną aktywnością fizyczną) powoduje zwiększenie potrzeb żywieniowych. Poza optymalnym składem pokarmowym, dieta powinna być podawana w odpowiedniej dla każdego psa ilości, a częstotliwość dostosowana do planu treningów czy czasu pracy.

Energia

Zapotrzebowanie na energię może być bardzo różne: od zbliżonego do potrzeb psa o umiarkowanej aktywności (np. poza okresem zawodów) do wielokrotnie wyższego.

W zależności od rodzaju uprawianego sportu i częstotliwości wykonywanych treningów, dzienne zapotrzebowanie energetyczne (DER) może wynosić 2-8 x RER (spoczynkowe zapotrzebowanie)!

Jeśli nie masz pojęcia o co chodzi z DER i RER lub po prostu chcesz obliczyć zapotrzebowanie energetyczne dla swojego psa sportowego to koniecznie zajrzyj tutaj: ile powinien jeść pies – jak to obliczyć?

Białko

Musimy sobie zdawać sprawę z tego, że intensywne ćwiczenia pobudzają w organizmie procesy kataboliczne. Wówczas dochodzi do licznych uszkodzeń białek ustrojowych i białek mięśniowych. Dlatego tak ważne jest, aby w diecie psa sportowego znalazła się odpowiednia ilość wysokowartościowego białka. Bowiem to białko będzie niezbędne w procesach regeneracji organizmu.

Jednakże białko tylko w niewielkim stopniu ma znaczenie energetyczne. A u psów sportowych to właśnie ilość potrzebnej energii rośnie najbardziej. Stąd zapotrzebowanie na białko u psów sportowych jest „jedynie” o 5-15% większe niż u innych dorosłych psów.

Tłuszcz

Tłuszcz to składnik odżywczy, który dostarcza nam najwięcej energii (możesz się o tym dowiedzieć więcej we wpisie o wyliczaniu kaloryczności karmy). Niedostarczenie odpowiedniej ilości tłuszczu w diecie psa sportowego może powodować katabolizm własnych białek, ponieważ organizm musi skądś czerpać energię.

Jednak warto zapamiętać, że zapotrzebowanie na tłuszcz u psów sportowych rośnie wraz z ze wzrostem czasu trwania aktywności. Psi sprinterzy mają umiarkowane zapotrzebowanie na tłuszcz.

Z kolei psy wykonujące pracę o długim czasie trwania jako główny składnik energetyczny wykorzystują przede wszystkim tłuszcze. Bowiem tłuszcze potrzebują więcej czasu, aby aktywować swoje wykorzystanie – stąd ich rola przy długodystansowych pracach.

Węglowodany

Żadna organizacja nie podjęła się określenia minimalnego zapotrzebowania na węglowodany u psów czy kotów. Jednakże w żywieniu psów sportowych ta grupa związków ma pewne znaczenie.

Ponieważ węglowodany stanowią najszybsze źródło energii, psy wykonujące pracę krótkotrwałą (nawet bardzo intensywną) jako główne źródło energii wykorzystują właśnie węglowodany. Oczywiście mówimy tu o węglowodanach strawnych. Bowiem węglowodany niestrawne (włókno surowe) nie powinny przekraczać 5% suchej masy diety.

Czyli zapamiętujemy, że im bardziej intensywna i krótkotrwała praca psa, tym zapotrzebowanie na węglowodany jest wyższe (nawet do 200 g na 1000 kcal EM).

Więcej na temat cukrów w diecie psa znajdziesz tutaj: Węglowodany w żywieniu psów i kotów

Najważniejsze zasady – żywienie psów sportowych

Jeśli posiadasz psa sportowego, to myślę, że przyda Ci się ta krótka lista zasad poniżej:

1. Każdego psa pracującego (i rodzaj jego pracy) musimy traktować indywidualnie. Dzięki temu będziemy w stanie określić zapotrzebowanie na energię i poszczególne składniki pokarmowe.
2. Warto karmić psy użytkowe trzy razy dziennie, aby utrzymać składniki odżywcze na jednakowym poziomie przez cały dzień. Poza tym jednorazowa porcja karmy będzie mniejsza, dzięki czemu organizm szybciej ją rozłoży, a więc ryzyko obciążeń przewodu pokarmowego i skrętu żołądka będzie mniejsze.
3. Podawanie psom pracującym karmy dla psów o normalnym zapotrzebowaniu energetycznym, ale w zwiększonej ilości stanowi znaczne obciążenie dla układu pokarmowego zwierzęcia. Przez to pies może osiągać gorsze wyniki. W związku z tym o wiele korzystniej jest znaleźć karmę lub ułożyć dietę o wyższej kaloryczności.

Podsumowanie

Dieta psa sportowego na pewno stanowi duże wyzwanie dla ich opiekunów. Najlepszym wyznacznikiem prawidłowego żywienia takiego psa jest ocena jego kondycji i stanu zdrowia. Ponadto odpowiednio żywiony pies znacznie lepiej wykonuje powierzone mu zadania i ma więcej energii, więc staje się on bardziej wydajny. A o to nam przecież chodzi, prawda?

Jeśli masz jakieś pytania odnośnie diety psa sportowego, pisz śmiało! Zostaw komentarz lub napisz do mnie maila: Kontakt.

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Dieta psa sportowego – na co zwrócić uwagę? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.