Wybierasz się z kotem na badania kontrolne. Po utrzymaniu wyników słyszysz diagnozę: cukrzyca. Co to oznacza dla Was? Co zmieni się w Waszym życiu?

Cukrzyca u kota – diagnoza

Zdiagnozowanie cukrzycy jest niezwykle proste. Chorobę można bowiem zdiagnozować na podstawie badań moczu i krwi. Dlatego przede wszystkim pamiętaj o regularnych badaniach kontrolnych (najlepiej raz do roku). Po drugie czym prędzej udaj się do lekarza weterynarii jeśli pojawią się niepokojące objawy. W przypadku cukrzycy będą to: picie nadmiaru wody, zwiększone wydalanie moczu i zwiększony apetyt.

Pamiętaj, że koty niechętnie okazują ból i problemy zdrowotne. Dlatego obserwuj swojego zwierzaka dokładnie, a każdą zmianę w zachowaniu najlepiej skonsultuj z lekarzem. Przeczytaj koniecznie wpis: Objawy bólu u kota.

Jakie koty cierpią na cukrzycę? Największą skłonność do cukrzycy mają koty z nadwagą. Dlatego tak ważne jest dbanie o odpowiednią masę ciała zwierzaka.

Leczenie cukrzycy u kota

Z kolei leczenie cukrzycy jest dużo bardziej skomplikowane niż jej diagnoza, ponieważ wymaga od opiekuna pełnego zaangażowania i to do końca życia chorego zwierzaka. Po rozpoznaniu cukrzycy należy podjąć leczenie, które jest automatycznie swego rodzaju zobowiązaniem opiekuna.

Terapia trwa bowiem przez całe życie kota i wymaga podawania insuliny, zmian w diecie oraz regularnych badań kontrolnych. Konieczna jest przy tym ścisła współpraca z lekarzem weterynarii, który będzie prowadził nas przez drogę polepszania zdrowia i samopoczucia u chorego zwierzaka.

Karma dla kota z cukrzycą – najważniejsze zasady

Postępowanie przy cukrzycy u kota w dużej mierze opiera się na zmianie diety. Najlepiej żywić chorego kota posiłkami świeżymi (BARF, gotowany BARF), ale dobre karmy komercyjne również się sprawdzą. Jaka karma dla kota z cukrzycą będzie najlepsza?

Karma dla kota z cukrzycą powinna przede wszystkim składać się z małej ilości węglowodanów. Tym samym z góry powinniśmy odrzucić wszelkie karmy suche, bowiem nie istnieje karma sucha z zawartością węglowodanów poniżej 5%.

Chcesz poznać szczegóły? Przeczytaj zatem artykuł: Sucha karma szkodzi kotu!

Dlaczego węglowodany w diecie jota cukrzyka są tak ważne? Ponieważ duże ilości spożywanych węglowodanów prowadzą do szybkiego wzrostu cukru we krwi. Ograniczenie ich ilości w diecie wpływa na cukrzycę w dwojaki sposób.

Po pierwsze, niska ilość węglowodanów pozwala załagodzić skoki cukru we krwi po posiłku. Po drugie, dieta z małą ilością węglowodanów pozwala kotu schudnąć. A im mniej tkanki tłuszczowej w organizmie, tym lepsze warunki pracy dla trzustki (i insuliny) i lepsza kontrola cukrzycy.

Zatem podsumowując: dieta dla kota z cukrzycą powinna być bogata w białko, mieć średnią lub niską zawartość tłuszczu i niską ilość węglowodanów. Ograniczenie zawartości węglowodanów wydaje się jednak najważniejsze, dlatego stawiaj na wysokiej jakości mokre karmy dla swojego kota cukrzyka.

Zobacz listę najlepszych karm mokrych na rynku: Ranking najlepszych karm mokrych dla kota

Karma dla kota cukrzyka – checklista

• wysokomięsna karma mokra
• bez nadmiaru składników roślinnych w składzie
• niska ilość węglowodanów – poniżej 5% w suchej masie
• dieta bogata w białko, o średniej zawartości tłuszczu

Przypominam, że zupełnie inaczej porównujemy składy karm suchych do składów mokrych. Jak to robić poprawnie? Przeczytaj tutaj: Karma sucha a mokra – jak porównywać?

Uwaga na koniec

Zmiana diety może przyczyniać się do ograniczenia lub zupełnego wyeliminowania podawania zastrzyków z insuliną (!). To bardzo dobra wiadomość, ponieważ możemy wiele zdziałać samym żywieniem ograniczając przy tym cierpienie zwierzaka.

Jednak insulinozależność kotów może się zmieniać dosłownie z dnia na dzień. Dlatego musimy być bardzo uważni przy wprowadzaniu wszelkich zmian w diecie kota chorego na cukrzycę. Bardzo ważna jest stałą współpraca z lekarzem weterynarii, monitorowanie zachowań zwierzęcia i częste badania kontrolne.

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Karma dla kota z cukrzycą – jaką wybrać? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz w artykule? Spis treści

• Alergia na kota – przyczyny
• Alergia na kota objawy
• Rozpoznanie i leczenie alergii
• Ciekawostki
• Podsumowanie

Sam fakt, że około 1/5 moich znajomych przebywając w naszym domu wykazuje objawy alergii świadczy o tym, jak duży procent ludzi ma alergię na kota. Jest to zatem problem, który potrafi utrudnić życie, w tym także życie towarzyskie. Bowiem część moich przyjaciół nie może mnie nawet odwiedzić ze względu na alergię. Czy można to zmienić?

Alergia na kota – przyczyny

Przede wszystkim warto wiedzieć co powoduje alergię na kota. Przyczyną nie jest bowiem kocia sierść. Sierść sama w sobie nie jest alergenem. Najbardziej popularny alergen u kotów powodujący uczulenie znajduje się w kociej ślinie. Alergeny można także zaobserwować we włosach, osoczu i moczu kota.

Natomiast mit, że to sierść powoduje alergię ma w sobie nieco prawdy. Bowiem koty, które niezwykle dbają o swoją czystość, często się myją. Tym samym podczas lizania sierści pozostawiają na niej alergeny ze śliny. Ponadto to właśnie kocia sierść jest najbardziej obecna w kocich domach – może zatem osiadać na ubraniach uczulonego, potęgując alergię.

Jeśli Twój kot przestał dbać o swoją higienę, może to wskazywać na chorobę. Zobacz jak koty okazują ból – Objawy bólu u kota

Co jednak ciekawe, koty z bujną sierścią niekoniecznie uczulają bardziej niż te pozbawione owłosienia. W badaniach wykazano, że długość i gęstość sierści nie wpływają na stopień alergizacji.

Alergia na kota objawy

Każdy z nas może wykazywać inne objawy alergii. Widzę to także wśród swoich znajomych – niektórzy tylko niezauważalnie zaczynają pociągać nosem, inni strasznie kichają i łzawią, a jeszcze inni nie mogą wręcz oddychać (co wówczas dyskwalifikuje nasz dom jako miejsce spotkań).

Do najczęstszych objawów alergii na kota należą zatem:

• Katar, niedrożność nosa
• Napadowe kichanie, kaszel
• Świąd skóry, pokrzywka, zaczerwienienie
• Zaczerwienienie spojówek, łzawienie, świąd oczu
• Duszność, świszczący oddech, utrudnione oddychanie

Rozpoznanie i leczenie alergii

Najlepszą metodą diagnozy alergii na kota są testy alergiczne wykonane u lekarza alergologa. Najpopularniejsze są testy skórne. Polegają na nakłuwaniu skóry, zwykle na przedramieniu, i wprowadzaniu tam określonych alergenów. Alergeny te przedostają się do krwi i powodują powstanie odczynu w miejscu nakłucia (lub jego braku w przypadku braku alergii).

Leczenie alergii na kota polega głównie na leczeniu objawowym. Najczęściej podaje się leki przeciwhistaminowe i miejscowe leki sterydowe. Można się również podjąć immunoterapii alergeneowej, czyli odczulania. Odpowiednie leczenie powinien zlecić lekarz.

Ciekawostki

1. W Polsce częściej diagnozuje się alergię na kota niż na psa lub inne zwierzęta domowe.
2. Kontakt z kotem u dziecka może w przyszłości obniżać ryzyko alergii na kota, nawet o połowę.
3. Nie istnieje nieuczulająca rasa kota.

Podsumowanie

Czy mamy na sali alergików? Jak sobie radzicie z alergią na koty? Wasze doświadczenia mogą pomóc innym, dlatego nie wstydźcie się dzielić swoimi doświadczeniami!

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Alergia na kota. Objawy i leczenie pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz we wpisie? Spis treści

• Czym jest obroża Seresto?
• Obroże Foresto – sposób działania
• Obroże Foresto a śmierć zwierząt
• Ważna uwaga
• Skutki uboczne, czyli o tym dlaczego nie czytamy etykiet
• Podsumowanie

Czym jest obroża Seresto?

W Internecie oraz na zagranicznych portalach aukcyjnych możemy spotkać się z bardzo podobnie brzmiącą nazwą do najpopularniejszej obroży na pchły i kleszcze Foresto marki Bayer – nazwą Seresto.

Czy to zwykła chińska podróbka? Otóż nie. Obroże Seresto i Foresto to dokładnie ten sam produkt, występujący jednak pod różnymi nazwami w różnych krajach. I tak w Polsce, ale również w Czechach, Bułgarii, Estonii i Litwie obrożę znajdziemy pod nazwą Foresto. Nazwa Seresto jest spotykana w innych krajach, głównie poza Unią Europejską.

Omawiany we wpisie raport dotyczy zgłoszeń w Stanach Zjednoczonych, gdzie obroża widnieje pod nazwą Seresto. Warto jednak mieć na uwadze, że jest to dokładnie to samo co obroże Foresto. Dlatego obu nazw będę używać zamiennie, mając na myśli ten sam produkt firmy Bayer.

Spacery z kotem? Tylko pod opieką i na smyczy! Przeczytaj wpis: Wypuszczanie kota na dwór – mówimy NIE!

Obroże Foresto – sposób działania

Seresto podobnie jak Foresto posiada dwie substancje czynne – imidaklopryd i flumetrynę, które odstraszają pchły i kleszcze. Są to niewielkie ilości pestycydów, które są uwalniane na zwierzę podczas noszenia obroży. Ilość rozproszonych pestycydów ma zabijać pchły i kleszcze, ale jest bezpieczna dla zwierząt domowych. Czy aby na pewno?

Obroże Foresto a śmierć zwierząt

Nowy raport opublikowany wspólnie przez Midwest Center for Investigative Reporting i USA Today łączy popularną markę obroży na pchły z prawie 1700 zgonami zwierząt w USA.

W owym raporcie Seresto, czyli pospolita obroża przeciw pchłom i kleszczom dla psów i kotów, rzekomo była związana z tysiącami zgonów zwierząt domowych, dziesiątkami tysięcy obrażeń zwierząt i tysiącami chorób ludzi.

Raport powołuje się na dokumenty amerykańskiej Agencji Ochrony Środowiska (EPA). Odkąd obroże Seresto zostały wprowadzone na rynek w 2012 r., EPA otrzymała zgłoszenia incydentów dotyczących co najmniej 1698 zgonów zwierząt domowych powiązanych z obrożami, ale nie wydała ostrzeżenia o żadnych produktach Seresto.

Według doniesień, dokumenty EPA do czerwca 2020 r. wskazują, że zgłoszono ponad 75 000 incydentów związanych z obrożami, z których 1000 dotyczyło szkodliwego działania na ludzi, w tym dzieci. Najpoważniejszy przypadek dotyczył 12-letniego chłopca, który trafił do szpitala po przytulaniu się podczas snu do swojego psa, który spał w obroży Seresto.

Ważna uwaga

Zwróć uwagę, że podczas zgłaszania takich zdarzeń podaje się różne aspekty życia zwierzęcia. Noszenie obroży przeciwko kleszczom może być jedynie jednym z takich aspektów.

Nie ma zatem ustalonego związku między śmiercią a narażeniem na działanie substancji czynnych zawartych w Seresto. Niezwykle ważne jest, aby zrozumieć, że zgłoszenie nie jest wskazaniem przyczyny.

Liczby podane w oryginalnym artykule reprezentują liczbę otrzymanych zgłoszeń i nie odzwierciedlają związku przyczynowego. Tak więc, jeśli pies miałby nosić obrożę i doświadczyć jakiegokolwiek niekorzystnego zdarzenia, obroża zostanie wymieniona w raporcie. Tworzenie związku przyczynowego z poszczególnych zgłoszeń incydentów jest zatem dość mylące.

Oprócz tego warto pamiętać, że obroże Foresto są jedną z najpopularniejszych metod walki z pchłami i kleszczami wśród opiekunów zwierząt domowych. Ich roczna sprzedaż w samych Stanach Zjednoczonych sięga kilku milionów sztuk. Nie powinna zatem dziwić ogromna ilość zgłoszeń.

Skutki uboczne, czyli o tym dlaczego nie czytamy etykiet

Tak naprawdę wiele ze zgłaszanych w raportach incydentów było wypisanych na ulotce produktu w sekcji „Działania niepożądane”. Skutki uboczne są badane przed wprowadzeniem produktu na rynek, dzięki czemu znamy możliwe prawdopodobieństwo wystąpienia pewnych niepożądanych efektów.

Podczas stosowania obroży Foresto do takich skutków należą: świąd, rumień, utrata sierści, zapalenie skóry, egzema, obniżenie nastroju, zmiana apetytu, ślinienie, wymioty i biegunka.

W sytuacji, gdy pojawią się skutki uboczne, etykieta nakazuje konsumentowi natychmiastową konsultację z lekarzem weterynarii.

Czasem wystarczy zatem przeczytać etykietę, aby wiedzieć co może nas (lub nasze zwierzaki) spotkać po zastosowaniu danego środka.

Podsumowanie

A co Ty sądzisz o całej sprawie? Obroże Foresto są bezpieczne dla zwierząt czy nie do końca im ufasz?

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Obroże Foresto powodują śmierć zwierząt? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz we wpisie?

• Mięso dla kota jako przekąska
• Jak często podawać mięso dla kota?
• Jakiego mięsa nie należy podawać kotu?
• Podsumowanie

Można powiedzieć, że koty zostały stworzone aby jeść mięso. Mają do tego przystosowaną niemal całą budowę ciała i fizjologię. Czy zatem powinny jeść tylko mięso? Zdecydowanie nie. Ale o tym za chwilę.

Mięso może stanowić podstawę specjalnie skomponowanej diety (BARF, RAW) lub przekąskę przy żywieniu karmami komercyjnymi. My dzisiaj zajmiemy się drugim przypadkiem, a więc podawaniem mięsa jako przysmak.

Mięso dla kota jako przekąska

Podając kotu karmy komercyjne, możemy wzbogacić jego dietę o mięsne przysmaki między posiłkami (np. kawałki piersi z kurczaka lub indyka). Mięso możemy podawać kotu w formie surowej, gotowanej lub suszonej. Z pewnymi jednak zasadami.

Po pierwsze surowe mięso należy podawać tylko zdrowym kotom. Jeśli masz chore zwierzę, upewnij się wcześniej czy nie ma przeciwwskazań, aby podać mu kawałek surowego kurczaka lub wołowinki. Dla przykładu przy problemach z trzustką konieczna jest wersja gotowana mięsnej przekąski.

Podawanie surowego mięsa to również dbanie o zęby pupila. Dowiedz się więcej na ten temat tutaj: Jak dbać o zęby psa i kota?

Po drugie, gotowane mięso należy przyrządzać bez użycia żadnych przypraw. Ponadto nie należy podawać mięsa gotowanego z kośćmi!

Z kolei mięso suszone (w piekarniku lub suszarce) jest wysoko kaloryczne. Odparowaliśmy z niego wcześniej całą wodę, a zostało samo „mięso”. Nawet najmniejszy kawałeczek jest zatem bogaty w białko i tłuszcz, co przeradza się na ilość podawanych kalorii. Musimy brać to pod uwagę.

Jak często podawać mięso dla kota?

Bardzo ważna jest częstotliwość. Niesuplementowane mięso możemy podawać kotu maksymalnie trzy razy w tygodniu. Mięso nie jest bowiem pełnowartościowym posiłkiem. Przy długotrwałym podawaniu samego mięsa bez odpowiedniej suplementacji, kot szybko nabawi się niedoborów.

Mięso podajmy zamiast jednego posiłku, odliczając odpowiednią ilość karmy z danego dnia. Takie mięso to przecież kalorie, które niekontrolowanie wprowadzone do diety mogą szybko zamienić naszego kota w grubą kuleczkę. A tego byśmy nie chcieli.

Jakiego mięsa nie należy podawać kotu?

Kotu nie podajemy surowych podrobów wieprzowych ani surowego mięsa z dzika. Wszystko za sprawą wirusa Aujeszky’ego, którego rezerwuarem są właśnie świnie i dziki, a stada badane są tylko wyrywkowo. Wirus może być niebezpieczny dla kota, dlatego lepiej nie ryzykować.

Oprócz tego kotom nie podajemy mięs wysoko przetworzonych. Szynki, kiełbasy i parówki pozostawmy sobie na śniadanie. Dla kotów te produkty mają zdecydowanie zbyt dużo soli i przypraw.

Podsumowanie

Surowe mięso dla kota stanowi świetne urozmaicenie diety. Jeśli zatem jeszcze nie podawałeś kotu takiej przekąski, najwyższa pora to nadrobić. Pamiętaj jednak, aby trzymać się przedstawionych we wpisie zasad.

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Mięso dla kota. Najważniejsze zasady pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz we wpisie?

• Objawy bólu u kota
  • Zmiany w zachowaniu kota
  • Aktywność kota
  • Przewód pokarmowy
  • Postawa ciała
  • Kuweta
  • Poruszanie się
  • Zmiany w pielęgnacji
• Ból u kota – przyczyny
• Podsumowanie

Kot w naturze jest zarówno drapieżnikiem, jak i ofiarą. Dlatego pewne zachowania ma zakodowane tak, aby przypadkiem nie paść ofiarą swoich wrogów. Jedną z nich jest właśnie nieokazywanie bólu, ponieważ w naturze ujawnienie słabości to zwiększenie szans na atak ze strony drapieżników.

Jednak człowiek z kotem żyje już wiele lat. Nauczyliśmy się z czasem rozpoznawać ich dyskretne sygnały. Objawy bólu u kota mogą mieć różną postać, raz prostszą a raz trudniejszą do zanotowania.

Wszystkie sygnały bólowe łączy jednak wspólny mianownik – zmiana. Coś się zmienia w zachowaniu kota i po naszej stronie leży obowiązek, aby taką zmianę dostrzec.

Objawy bólu u kota

Jak się za chwilę przekonasz, objawy bólu u kota mają naprawdę szeroki wachlarz symptomów. Miej jednak na uwadze, że celem tego artykułu jest zobrazowanie na co warto zwrócić uwagę w rozpoznawaniu bólu u kota, a nie sama diagnostyka i stawianie przyczyny problemu.

Dlatego jeśli zaobserwujesz którykolwiek z objawów u swojego kota, czym prędzej zgłoś się do lekarza weterynarii.

Zmiany w zachowaniu kota

Mogą mieć szerokie spectrum. Od nagłego unikania kontaktu, po oznaki agresji. Bardzo ważne w tym przypadku jest porównanie zachowania z dotychczasowym.

Powinieneś się zaniepokoić, gdy Twój kot z przyjaznego, nagle zacznie Was drapać, gryźć i atakować. Z kolei jeśli do tej pory był aktywnym i towarzyskim kotem, a teraz chowa się po kątach i wykazuje lękliwość – również trzeba to sprawdzić.

Niepokojące może się również okazać nagłe nadmierne miauczenie. Jeśli kot zaczął dużo wokalizować, zaobserwuj w jakich sytuacjach ma to miejsce i udaj się do specjalisty.

Kot nadmiernie miauczy w nocy, nie dając Wam spać? Zobacz jakie mogą być tego przyczyny: Dlaczego kot budzi w nocy?

Zmiany w aktywności

Objawem wielu problemów zdrowotnych jest nagły spadek aktywności kota. Jeśli mruczek wykazuje większą senność niż zwykle i nie ma chęci do zabawy, powinieneś czym prędzej sprawdzić jego stan zdrowia.

A może Twój kot nie chce się bawić, ponieważ robisz to źle? Sprawdź tutaj Jak bawić się z kotem?

Zmiany ze strony przewodu pokarmowego

Zmiany związane z układem pokarmowym są często najszybciej zauważalne. Należą do nich przede wszystkim:

• wymioty,
• biegunka,
• brak apetytu,
• chudnięcie lub tycie,
• nadmierne pragnienie,
• brzydki zapach z pyszczka,
• ślinienie się

Lepiej zapobiegać niż leczyć, dlatego sprawdź jak zawczasu należycie zadbać o zęby pupila: Jak dbać o zęby psa i kota?

Zmiany w postawie ciała

Koty bardzo dyskretnie dają znać, że coś jest nie tak. Ich pozycja bólowa często jest ciężka w odróżnieniu od zwykłej pozycji tzw. „bochenka chleba”.

Pozycja bólowa charakteryzuje się jednak skuloną postawą, przednimi łapkami postawionymi na wysokości klatki piersiowej, głową pochyloną w przód i wygiętym grzbietem. Często koty w pozycji bólowej mają także przymrużone oczy. Obrazuje to rysunek poniżej.

Zmiany w kuwecie

Zmiany w postawie kota mogą także dotyczyć ustawienia ciała podczas oddawania moczu. Wygięty grzbiet z mocno wyprostowanymi przednimi kończynami i podkurczonymi tylnymi, może wskazywać na ból podczas oddawania moczu.

Zmiany kuwetowe mogą również dotyczyć ilości oddawanego moczu: kot może oddawać znaczne ilości moczu lub wręcz przeciwnie – niewielką ilość.

Oznaką bólu może być także załatwianie się poza kuwetą, wchodzenie i wychodzenie z kuwety bez oddania moczu, przesiadywanie w kuwecie lub mocz z domieszką krwi. Warto zatem regularnie zaglądać do kuwety kota i sprawdzać jak się w niej zachowuje oraz jak wyglądają mocz i odchody.

Zmiany w poruszaniu się

Zmiany w poruszaniu się mogą być dobrze zauważalne (np. kulawizna) lub nieco bardziej dyskretne, wymagające naszej uwagi. Mogą bowiem objawiać się tym, że kot nagle przestał wchodzić na wysokości. Może tym samym wykazywać problemy ze skakaniem, co również jest oznaką bólu.

Zmiany w pielęgnacji

Warto także zwrócić uwagę na zachowania pielęgnacyjne kota: nadmierne wylizywanie się, łzawienie oczu, wydzielina z nosa. Może to wskazywać na problemy alergiczne, ale nie tylko.

Ból u kota – przyczyny

Objawy bólu u kota mogą mieć różne przyczyny. Zaskoczę Cię jednak – ja ich tutaj nie przytoczę.

Bowiem tak jak już wspomniałam wyżej, w tym wpisie nie chodzi o stawianie diagnozy. Złota zasada jest taka, aby w chwili zaobserwowania, że coś ze zwierzakiem jest nie tak, od razu zapisać się na wizytę u lekarza weterynarii. Nie szukajcie porad i rozpoznania choroby w Internecie.

Dlatego udaj się ze zwierzakiem na badania i opisz dokładnie co zaobserwowałeś. Możesz zawczasu zrobić sobie notatki – to bardzo pomaga lekarzowi w wywiadzie weterynaryjnym na początku wizyty. Na jego podstawie będzie mógł on podjąć dalsze kroki diagnostyczne.

Pamiętaj – lepiej być nadgorliwym, niż potem żałować. Bowiem w przypadku wielu chorób ogromne znaczenie ma czas rozpoznania – im później udamy się z kotem na badania, tym więcej szkód może choroba wyrządzić w organizmie.

Podsumowanie

Temat podsumowałabym w ten sposób: Dobrze jest dobrze znać swojego kota. Wówczas mamy większe szanse szybciej zauważyć, że coś w zachowaniu kota się zmieniło. Teraz już wiesz na co szczególnie zwrócić uwagę. Choć mam nadzieję, że podane sytuacje Was nie spotkają. Dlatego przesyłam dużo zdrowia dla Was i Waszych mruczków!

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Objawy bólu u kota – jak koty okazują ból? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz w artykule?

• Sylwester z kotem – najważniejsze zasady
• Goście w dom, kot pod łóżko
• A może kocie party?
• Leki i środki uspakajające
• Podsumowanie i życzenia

Choć wiele osób spędzi najbliższego sylwestra w domu, fajerwerki zapewne i tak będą strzelać za oknem, a większość kotów będzie przeżywać stres. Jeżeli jeszcze dołożymy do tego wizyty gości, możemy otrzymać kocią stresową mieszankę wybuchową. Jak jej zapobiec?

A jeśli masz psa, dowiedz się jak mu pomóc z tego wpisu: Pies w sylwestra – porady na ostatnią chwilę

Sylwester z kotem – najważniejsze zasady

Kot, który nie boi się fajerwerków to prawdziwy odważniak w kocim świecie. Bowiem dla większości mruczków seria wystrzałów za oknem to źródło ogromnego stresu. Mam dla Was kilka porad jak przygotować się na sylwester z kotem, aby zmniejszyć koci niepokój.

1. Zapewnij kotu bezpieczną kryjówkę, którą lubi. Może to być karton, wnętrze szafy, legowisko, miejsce pod łóżkiem lub uchylone drzwi do łazienki.
2. Gdy zaczynają się wystrzały – zamknij i zasłoń w domu wszystkie okna. Dzięki temu zmniejszymy niepokój kota związany z błyskami dochodzącymi z zewnątrz.
3. Ponadto warto nieco zagłuszyć fajerwerki, puszczając kotu relaksacyjną muzykę. W Internecie można znaleźć nawet specjalne uspakajające kocie utwory.
4. Oprócz tego możesz również użyć kocich feromonów. Pozwolą się kotu uspokoić. Najlepiej zastosować je już kilka dni przed sylwestrem. Jednak nie na każdego kota one zadziałają.
5. Czytaj sygnały wysyłane przez swojego kota. Jeżeli chowa się, to najprawdopodobniej chce być sam i potrzebuje odrobiny spokoju w samotności. Nie wyciągaj go wówczas na siłę. Jeśli z kolei kot szuka z Tobą kontaktu, poświęć mu czas. W zależności od preferencji kota – głaskaj go lub baw się z nim (przeczytaj również: Jak bawić się z kotem?), odciągając tym samym uwagę od wystrzałów.
6. I przede wszystkim – zachowaj spokój! Twój stres tylko spotęguje niepokój kota.

Goście w dom, kot pod łóżko?

A co jeżeli spodziewamy się gości? Wszystko oczywiście zależy od charakteru danego kota. Jednak większość mruczków, nawet tych na co dzień najbardziej towarzyskich, w momencie zwiększonego niepokoju nie będzie miało ochoty na kontakty z obcymi ludźmi.

Dlatego oprócz wyżej podanych zasad, które warto zawczasu wytłumaczyć również naszym gościom, wprowadź zasadę „Nic na siłę”. Niech kot decyduje czy chce poznawać nowo przybyłe osoby. Najlepiej unikać nadmiernego głaskania lub brania na ręce.

Z kolei jeśli wychodzimy z domu na noc sylwestrową, najlepiej jest zostawić kota w domu i zaprosić do domu osobę z rodziny lub znajomych. Może akurat ktoś jest mniej imprezowy i chętnie potowarzyszy zestresowanemu kotu. Wówczas zapoznaj taką osobę z wyżej podanymi zasadami.

A może kocie party?

Czasem w naszych głowach rodzi się pomysł, że skoro ludzie spotykają się na imprezkach, to może warto również takie imprezki zorganizować kotom. Nie róbcie tego swojemu zwierzakowi!

Wprowadzanie nowych zwierząt w noc sylwestrową może przysporzyć kotu jeszcze więcej stresu niż same fajerwerki. Proces socjalizacji u kotów może trwać nawet 4-8 tygodni, niemożliwe jest więc 'zaprzyjaźnić’ koty w kilka godzin. Nie przyprowadzajcie zatem obcych kotów do mieszkań z innym kocim rezydentem.

Leki i środki uspakajające

Przy podawaniu leków zwierzakom obowiązuje jedna, bardzo ważna zasada: nic na własną rękę. Podawanie leków powinno się odbywać po dokładnej konsultacji z lekarzem weterynarii.

Istnieją bowiem leki, które dają sztuczny efekt wyciszenia zwierzaka. Należą do nich preparaty na bazie Acepromazyny, która obniża motorykę pupila (zarówno psa jak i kota) przez co zwierzę nie może się ruszyć. Dalej jednak pozostaje w pełni świadome tego, co się wokół niego dzieję, co jeszcze bardziej potęguje stres!

Również suplementy uspakajające (ziołowe) warto skonsultować wcześniej z lekarzem weterynarii lub behawiorystą. Takie preparaty należy zacząć stosować co najmniej kilka dni przed stresującym wydarzeniem.

Podsumowanie i życzenia

Mam nadzieję, że temat sylwestra z kotem został przeze mnie wyczerpany, dzięki czemu najbliższa noc sylwestrowa będzie nieco mniej niepokojąca dla waszych mruczków.

Wszystkim moim czytelnikom i ich pupilom życzę spokojnego sylwestra oraz szczęśliwego Nowego Roku. Niech każdy następny dzień będzie wyjątkowy i przyniesie nadzieję na powrót do normalności…

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Sylwester z kotem – jak zmniejszyć stres? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz we wpisie?

• Krok pierwszy – obserwacja i badania
• Krok drugi – domowe sposoby, gdy kot nie chce jeść
• Środki pobudzające apetyt
• Podsumowanie

Matka natura skonstruowała koty tak, że nie mogą one mieć dłuższych przerw od pobierania pokarmu. Dlatego muszą przyjmować częste i małe porcje jedzenia, o czym więcej przeczytasz tutaj: Jak często karmić kota?

Z tego powodu nie możemy bagatelizować niechęci do jedzenia u naszego kota. Jeśli Twój kot to typowy kot niejadek, to nastaw u siebie tryb „kreatywność” i „cierpliwość”. Będziesz tego potrzebował. Ale po kolei.

Czasem rozwiązania są prostsze niż nam się wydaje. Z drugiej strony czasami wydaje nam się, że zrobiliśmy już wszystko, a kot niejadek dalej nic nie chce jeść. Mam nadzieję, że na jedną i drugą sytuację znajdziesz tutaj rozwiązanie. Zacznijmy od 'banałów’, które jednak nie zawsze są tak oczywiste.

Krok pierwszy: obserwacja i badania

Zawsze, gdy kot nie chce jeść, zaczynamy od obserwacji (a jeszcze lepiej: robienia notatek). Czy kot nie chce jeść od długiego czasu (od zawsze), czy może niechęć pojawiła się z dnia na dzień?

W każdym z tych przypadków pierwszą rzeczą jaką należy zrobić to udać się do lekarza weterynarii. Niechęć do jedzenia może być objawem wielu chorób i problemów (np. z zębami – bardzo często). Konieczne jest wykonanie podstawowych badań (mocz, kał, morfologia, biochemia) i obejrzenie kota przez lekarza weterynarii.

Obserwacje przydadzą się, aby opisać problem u lekarza weterynarii. Jeżeli kot podchodzi do miski z jedzeniem, wącha ją i wydaje się zainteresowany pokarmem, ale odchodzi bez spróbowania, to daje wyraźny sygnał, że coś mu nie pasuje. W takiej sytuacji po sprawdzeniu stanu zdrowia kota, przejdź do Kroku drugiego poniżej.

Jeśli natomiast kot zupełnie nie interesuje się jedzeniem i nie reaguje na odgłos otwieranej lodówki – choć kiedyś był przy niej pierwszy – nie pozostaje nic innego niż jak najszybsza wizyta w gabinecie weterynaryjnym.

Zanotuj sobie, czy w domu nie nastąpiły żadne zmiany, które mogły wywołać u kota stres, a tym samym niechęć do jedzenia. Pojawienie się nowego członka rodziny (w tym zwierzęcia), obcy kot przychodzący pod okna domu, przemeblowanie lub remont, przeprowadzka – w takim wypadku konieczna może okazać się konsultacja z kocim behawiorystą.

A gdy niechęć do jedzenia wynika ze zmiany rodzaju karmy, przeczytaj wpis: Jak przestawić kota na karmę mokrą?

Krok drugi: kot niejadek – domowe sposoby

Gdy problemy zdrowotne zostały wykluczone, pora włączyć u siebie wspomniane wcześniej tryby „kreatywność” i „cierpliwość”. Każdy kot niejadek jest inny i każdy będzie oczekiwał innych rozwiązań. Zobacz, które sprawdzą się u Was.

Miska i jej położenie

Zwróć uwagę czy miska dla Twojego kota jest odpowiednia. Zwierzęciu może przestać odpowiadać samo umiejscowienie miski, jej kształt, czy tworzywo z jakiego jest wykonana. Najbardziej kotom pasują miski płaskie, szerokie i ceramiczne. Plastik często przechodzi nieprzyjemnym zapachem i ciężko go domyć. A węch kotów wyczuje wszystko.

Wszystko na temat odpowiednich misek dla kota znajdziesz tutaj: Najlepsze miski dla kota

Położenie miski również ma znaczenie. Koty nie jadają w tych samych miejscach, w których się załatwiają, więc jedzenie podawane przy kuwecie odpada. Miejsca przechodnie również mogą powodować u kota stres i niechęć do jedzenia.

Postaw miskę z jedzeniem w spokojnym miejscu, w którym kot czuje się bezpiecznie. Czasem może to oznaczać karmienie kota w jego kryjówce, szczególnie przy kotach mocno lękliwych.

Specjalne wymagania

Bywa, że niektóre koty chętnie jedzą, gdy… są karmione łyżeczką. Zdesperowany opiekun jest w stanie zrobić wszystko i karmienie z ręki może okazać się strzałem w dziesiątkę. Pamiętaj, że to powinno być jedynie przejściowe rozwiązanie, do momentu gdy kot poczuje się lepiej i na nowo zacznie jeść z miski.

U nas akurat kompletnie się to nie sprawdza, ponieważ kot wydaje się nie rozumieć co ma zrobić z kupką jedzenia podaną na placu lub łyżeczce, jakby była ona dla niego niewidzialna. Ale może akurat u Was przyniesie to oczekiwany rezultat.

U nas z kolei kot uwielbia jadać na wysokości. Gdy tylko miska z jedzeniem ląduje na stole podczas mycia podłóg lub odkurzania – kot automatycznie wskakuje i wyjada jedzenie na wysokości. Wykorzystuję ten patent w 'gorszych’ dniach, kiedy Koleżkot wyraźnie nie ma apetytu. W naszym domu zawsze działa.

Niekiedy pomocne może okazać się podsunięcie miski pod nos lub delikatne muśnięcie nosa palcem namoczonym mokrą karmą. Jest szansa, że kot po oblizaniu nosa (zazwyczaj zrobi to automatycznie) pobudzi się w ten sposób do jedzenia.

Czasem także rzucanie jedzenia (szczególnie dotyczy to kawałków surowego mięsa) może okazać się pomocne. Kot zainteresowany ruchem i zabawą, zjada upolowany kawałek jedzenia.

„Oszukanie” węchu kota

Podczas zachęcania kota do jedzenia, warto działać na węch kota, a nie jego smak. Smak koty mają dość ubogi, a jedzą głównie za pomocą węchu.

Wzmocnienie aromatu możemy uzyskać przez podgrzanie jedzenia lub dolanie do niego ciepłej wody. Z drugiej strony – niektóre koty preferują zimne jedzenie, sprawdź co sprawdza się u Was.

Czasem oszukać węch możemy podając sam sos z ulubionej (często kiepskiej) karmy i mieszając go z nową, lepszą karmą. Inne sposoby to dosmaczacze, opisane poniżej.

Dosmaczanie karmy

Istnieją produkty, które mogą się okazać bardzo pomocne przy kotach niejadkach. Często sprawdza się posypanie pokarmu ulubioną kocią przekąską (np. pokruszone mięso liofilizowane, drożdże browarnicze).

Więcej takich pomocy w postaci dosmaczaczy znajdziesz we wpisie: Jak przestawić kota na lepszą karmę?

Odpowiednia konsystencja

Wyrafinowane podniebienia kotów są zwykle bardzo przyzwyczajone do niektórych rozwiązań. I tak jeden kot będzie jadł tylko karmy z galaretką, a inny tylko te karmy w formie pasztetu.

Zwróć uwagę które z nich preferuje Twój kot. W razie potrzeby dodawaj do karmy wody lub dziabaj karmy widelcem, by uzyskać preferowaną przez kota konsystencję.

Ograniczenie przysmaków

Czasami zupełnie nieświadomie martwimy się, że nasz kot to niejadek. Podczas gdy tak naprawdę nie zwracamy uwagi ile rzeczywiście je nasz kot.

Podawanie licznych przysmaków między posiłkami albo (o zgrozo) dzielenie się z kotem naszym jedzeniem, sprawia że kot przestaje mieć miejsce na karmę. Zapycha się smakołykami i nie chce jeść już nic więcej.

Dlatego ogranicz podawanie przysmaków, ponieważ nie jest to pełnowartościowy posiłek dla kota. Zamiast tego kot musi otrzymywać bytowe pożywienie, które zapewni mu wszystkie składniki odżywcze w odpowiednich ilościach.

Zwiększenie aktywności

To również jeden ze sposobów, który sprawdza się u nas. Po intensywnych gonitwach za zabawką, Koleżkot po chwili odpoczynku udaje się do miski zjeść należytą nagrodę w postaci karmy.

Jest to rzecz mocno zakodowana w kotach w postaci cyklu łowieckiego. Zabawa powinna się kończyć „zjedzeniem ofiary” tzn. po prostu jedzeniem. Ponadto zwiększona aktywność, a więc spalone kalorie, mogą same z siebie pobudzać apetyt.

Szczegóły do tego tematu i cyklu łowieckiego kotów znajdziesz we wpisie: Jak bawić się z kotem?

Środki pobudzające apetyt

W szczególnych przypadkach, przy bardzo chorych i wyniszczonych zwierzętach, w celu ratowania życia i zdrowia zwierzęcia lekarz weterynarii może uciec się do farmakologii i środków pobudzających apetyt.

Warto jednak wyraźnie podkreślić, że jest to decyzja lekarza i my jako opiekunowie nie możemy podejmować takich działań na własną rękę.

Podsumowanie

Sposobów, aby kot niejadek zjadł obiadek, jak widzisz jest całkiem sporo. Który sprawdza się u Was? A może macie jeszcze inne patenty na zachęcenie kota do jedzenia? Daj znać w komentarzu!

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Kot niejadek – co robić gdy kot nie chce jeść? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Wszyscy uwielbiamy śmieszne filmiki z kotami w roli głównej. Często takie filmiki pokazują kocie szaleństwo za światełkiem lasera. I faktycznie – koty wyjątkowo upodobały sobie pogoń za czerwoną kropeczką. Co w takim razie jest nie tak w tej kociej zabawce? Przyjrzyjmy się bliżej zabawie z laserem.

Prawidłowa zabawa z kotem

Na samym początku przypomnę tylko, jak ważna jest zabawa w życiu kota. Dla kotów zabawa jest niczym spacery dla psa – najwyższą koniecznością! Kocia zabawa ma jednak pewne ściśle określone etapy, które odzwierciedlają polowanie kota w naturze. Warto o nich pamiętać, bowiem prawidłowa zabawa to klucz do kociej satysfakcji.

Coś więcej na temat zabawy z kotem możesz przeczytać we wpisie: Jak bawić się z kotem?

Mówiąc pokrótce zabawa z kotem powinna przypominać łańcuch łowiecki, który koty wykonują aby upolować ofiarę. Składa się on z następujących części:

zauważenie i obserwacja ofiary – skradanie się – pościg – schwytanie ofiary – zabicie zdobyczy – posiłek

Dokładnie taki łańcuch wydarzeń powinniśmy odzwierciedlić podczas zabawy z kotem w domu. Tylko wówczas kot poczuje się spełniony i zabawa przyniesie pożądane rezultaty. A jak to wygląda w przypadku zabawy laserem?

Laser dla kota – dlaczego nie?

Jak już może się domyślasz, nie każda zabawka spełni wszystkie etapy naszego łańcucha łowieckiego. Laser dla kota właśnie ma ten ogromny minus – nie da się go złapać! Czerwoną kropkę kot może tylko gonić, a gdy wreszcie wydaje mu się, że ją dopadł, ona znów mu się wymyka. Ponadto nie może jej w żaden sposób dotknąć, a co dopiero pogryźć.

Dlatego takie bieganie kota za laserem to dla niego rodzaj syzyfowej pracy, niemożliwej do wykonania. A za każdym razem, gdy kot nie może dopaść zdobyczy, rośnie u niego poziom frustracji. Spróbuj sobie zatem wyobrazić co musi odczuwać kot, kiedy kilka razy w tygodniu gania w pełni sił za uciekającą kropką, jednak zawsze bezskutecznie.

Wskaźnik laserowy dla kota – kiedy tak?

Jednakże są pewne rozwiązania, które mogą spowodować, że laser dla kota okaże się ciekawą zabawką. Wystarczy porozkładać po mieszkaniu kocie zabawki, które kot będzie w stanie chwycić i zagryźć. Wówczas na koniec zabawy laserem wystarczy świecącą kropkę nakierować na którąś z zabawek. Kot złapie zabawkę, Ty dasz mu smakołyk, a łańcuch łowiecki zostanie zrealizowany.

Uwaga! Nie każdy kot da się tak łatwo oszukać i wiele mruczków na tyle upodoba sobie światełko lasera, że nie będą zwracać uwagi na żadne zabawki leżące w pobliżu, nawet gdy nakierujemy na nie światło. Czasem nie da się po prostu przekierować kociej uwagi z czerwonej kropki na nic innego. Dlatego tak ważne jest, aby poznać swojego kota i to pod jego kątem dostosowywać rodzaje zabaw.

Podsumowanie

Zatem – laser dla kota TAK, ale z zachowaniem określonych zasad, aby nie doprowadzić do narastania frustracji u kota. Zawsze jednak należy dobrać sposób zabawy pod konkretnego kota. U nas w domu lasera nie ma i nie będzie, ponieważ mamy tyle innych zabawek, że ten jeden gadżet wydaje nam się absolutnie zbędny. A jak jest u Was – laser obecny czy nie?

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Laser dla kota – tak czy nie? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz we wpisie?

• Morał historii
• Wypuszczanie kota na dwór – dlaczego nie?
  • Choroby zakaźne
  • Pogryzienia
  • Zarobaczenia
  • Potrącenia przez samochody
  • Urazy
  • Zatrucia
  • Okrucieństwo ze strony człowieka
  • Zaginięcie lub kradzież
  • Wpływ na ekosystem
• Podsumowanie

Na dobry początek: historyjka. Gdy myślę o wypuszczaniu kota samopas od razu przypomina mi się jedna z sytuacji pod moim starym miejscem zamieszkania. By dobrze zobrazować sytuację musicie wiedzieć, że mieszkałam swego czasu na spokojnym osiedlu poza miastem, w szeregowcach, dodatkowo odgrodzonych płotem i bramą od reszty osiedla.

W owych szeregowcach mieszka maksymalnie 20 rodzin. Każdy ma osobne wejście z dworu do mieszkania, każdy ma jedno miejsce parkingowe. Na całej długości szeregowców jest brukowana jezdnia, po której jeżdżą tylko mieszkańcy owych szeregowców. Jeżdżą wolno, bowiem na jezdni bawią się dzieci. Brzmi jak czysta sielanka, nieprawdaż?

A jednak pewnego dnia ktoś puka do naszych drzwi. Zrozpaczona sąsiadka, z krwią na rękach pyta, czy widzieliśmy kto potrącił jej kota. Kot zginął akurat naprzeciwko naszych drzwi. Padły podejrzenia, że to my spowodowaliśmy wypadek. Oskarżenia nie były przyjemne, ale jednocześnie nie było w żaden sposób porównywalne z widokiem martwego kota na jezdni tuż pod naszym mieszkaniem.

Morał historii

Wypuszczanie kota samopas było codzienną praktyką wspomnianej sąsiadki, gdy tylko wychodziła do pracy. W tym miejscu nie mam zamiaru nikogo oceniać. Chcę Ci jedynie pokazać na historii z życia wziętej, że wypuszczanie kota niesie za sobą konsekwencje.

Widziałam wiele potrąconych kotów. Jednak to ta historia zapadła mi w pamięć wyjątkowo mocno, ponieważ dotyczyła mojego najbliższego otoczenia. Otoczenia, które mogłoby się wydawać bezpieczne dla zwierząt ganiających po dworze.

Dlatego morał z tej historii jest taki, że wypuszczanie kota na dwór stanowi zagrożenie dla jego życia i zdrowia. Zawsze.

Wypuszczanie kota na dwór – dlaczego nie?

Wydaje mi się, że jeszcze wiele osób żyje w przekonaniu, iż „aby kot był szczęśliwy, musi wychodzić na dwór”. Jednak szczęście to nie wypuszczanie kota na pewną utratę zdrowia i życia. Szczęście to zapewnienie odpowiedniej ilości uwagi, dobrej jakości jedzenia i właściwej profilaktyki.

Sprawdź jak bawić się z kotem, by kot faktycznie na tym korzystał.

Pełna nazwa gatunku naszych mruczków to kot domowy. Kot domowy nigdy nie będzie już kotem dzikim. Został udomowiony wiele lat temu i jego miejsce jest w domu, przy kochających opiekunach. Ponieważ kochasz swojego kota, prawda?

Jeżeli dalej nie jesteś przekonany, to porozmawiajmy o tym, jakie zagrożenia czekają na kota na zewnątrz. Ponadto zwróćmy również uwagę na to, jakie kot stanowi niebezpieczeństwo dla ekosystemu.

Choroby zakaźne

FIV (wirus nabytego niedoboru immunologicznego kotów), FELV (białaczka kotów), FIP (zakaźne zapalenie otrzewnej kotów), FPV (panleukopenia kotów) to groźne choroby zakaźne kotów. Koty wolnożyjące są ich częstym rezerwuarem. Wystarczy, że nasz wypuszczony kot domowy zostanie pogryziony przez chorego kota i sam zostanie zarażony. Wówczas kot może mocno podupaść na zdrowiu i wymagać stałego leczenia.

Chcesz tego dla swojego kota?

Pogryzienia

Choroby zakaźne to tylko jedna z konsekwencji bójki z innym kotem. Takie bójki niestety zdarzają się często, bowiem koty są z natury terytorialne i nie lubią nowego towarzystwa w swoim rejonie. Kocie awantury mogą skończyć się groźnymi ranami, które będą wymagać interwencji lekarza weterynarii.

Chcesz tego dla swojego kota?

Zarobaczenia

Koty wolnożyjące to koty polujące na małe gryzonie. Z kolei gryzonie to rezerwuar pasożytów. Wypuszczanie kota domowego wiąże się z zagrożeniem zarobaczenia kota poprzez kontakt z odchodami innych kotów lub przez zjedzenie zarobaczonej ofiary. Pasożyty nie są obojętne dla kociego organizmu i nierzadko ciężko się ich pozbyć.

Chcesz tego dla swojego kota?

Potrącenia przez samochody

Powrót to historii z początku wpisu. Kota nie nauczysz, żeby uważał na jezdni. Aby przed przejściem spojrzał w lewo, prawo i później znowu w lewo. I choć koty z reguły uważają na nadjeżdżające pojazdy, to musisz pamiętać, że nie każdy kierowca uważa na koty.

Nie raz potrącenia kotów wydają się aż specjalnie uczynione. Odsyłam raz jeszcze do historyjki u góry. Zdarzyła się w bardzo bezpiecznym otoczeniu, gdzie samochody nie jeżdżą szybciej niż 20 km/h. Po potrąceniu koty są zazwyczaj w bardzo ciężkim stanie, a niejednokrotnie giną na miejscu lub chwilę później w wielkich mękach.

Chcesz tego dla swojego kota?

Urazy

Koty skaczą, wspinają się i często włażą tam, gdzie nie trzeba. Dlatego wielkim zagrożeniem są także wszelkie skaleczenia, zadrapania i urazy po takich kocich wędrówkach. Czasem włażą za daleko lub zbyt wysoko, co następnie wymaga interwencji odpowiednich służb. Nie zawsze zakończonych sukcesem.

Chcesz tego dla swojego kota?

Zatrucia

Wszechobecne trutki na szczury stanowią ogromne zagrożenie dla kociego życia. Sama w sobie leżąca trutka rzadko jest atrakcyjna dla kota, ale zatruta mysz już bardziej. Ponadto coraz częściej słyszy się o porozrzucanym jedzeniu zawierającym gwoździe i inne niebezpieczne elementy, które mają za zadanie uśmiercić zwierzaki.

Chcesz tego dla swojego kota?

Okrucieństwo ze strony człowieka

Z głowy nie wymarzę już pewnych obejrzanych zdjęć i filmików. A takich z przedstawionym okrucieństwem wobec zwierząt znajdziesz w Internecie od groma. Bicie, kopanie, zatruwanie, zamęczanie a również strzelanie do kotów to wbrew pozorom naprawdę częste sytuacje. Niestety ludzie są różni, wiele z nich nie lubi zwierząt i stosuje wobec nich przemoc.

Chcesz tego dla swojego kota?

Zaginięcie

Może się zdarzyć, że kot zostanie uwięziony (na przykład w piwnicy lub w garażu). Czasem przez pomyłkę, czasem z premedytacją. Niektóre koty zostają przygarniane przez zatroskane osoby, które postanawiają dać mu dom. Inne mogą po prostu zaginąć… lub zginąć. Wówczas kot może już do nas nie wrócić, a my nigdy nie dowiemy się, co tak naprawdę się stało.

Chcesz tego dla swojego kota?

Wpływ na ekosystem

Koty przykładają swoją łapę do powolnego wymierania dzikich gatunków. Chodzi głównie o ptaki, ale również małe ssaki. Ze względu na to, że kot nie oddala się na duże odległości od swojego miejsca zamieszkania, w najbliższym otoczeniu może bardzo zaszkodzić lokalnej przyrodzie. Kot w pojedynkę nie zabije dużo (choć wszystko zależy od osobnika). Ale spójrz, ile kotów żyje w Twojej okolicy. Gdyby tak dodać ich wspólny wysiłek w wyniszczanie lokalnej puli gatunków ptaków i drobnych ssaków, robi się nieciekawie.

Chcesz tego dla środowiska?

Podsumowanie

Naturalnym środowiskiem kota domowego jest siedziba ludzka, nie ulica czy las. Bądź mądrym opiekunem swojego kota. Nie wypuszczaj go na dwór. Zapewnij mu odpowiednią rozrywkę w domu, a będzie najszczęśliwszym kotem na świecie.

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Wypuszczanie kota na dwór – mówimy NIE! pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.