Wybierasz się z kotem na badania kontrolne. Po utrzymaniu wyników słyszysz diagnozę: cukrzyca. Co to oznacza dla Was? Co zmieni się w Waszym życiu?

Cukrzyca u kota – diagnoza

Zdiagnozowanie cukrzycy jest niezwykle proste. Chorobę można bowiem zdiagnozować na podstawie badań moczu i krwi. Dlatego przede wszystkim pamiętaj o regularnych badaniach kontrolnych (najlepiej raz do roku). Po drugie czym prędzej udaj się do lekarza weterynarii jeśli pojawią się niepokojące objawy. W przypadku cukrzycy będą to: picie nadmiaru wody, zwiększone wydalanie moczu i zwiększony apetyt.

Pamiętaj, że koty niechętnie okazują ból i problemy zdrowotne. Dlatego obserwuj swojego zwierzaka dokładnie, a każdą zmianę w zachowaniu najlepiej skonsultuj z lekarzem. Przeczytaj koniecznie wpis: Objawy bólu u kota.

Jakie koty cierpią na cukrzycę? Największą skłonność do cukrzycy mają koty z nadwagą. Dlatego tak ważne jest dbanie o odpowiednią masę ciała zwierzaka.

Leczenie cukrzycy u kota

Z kolei leczenie cukrzycy jest dużo bardziej skomplikowane niż jej diagnoza, ponieważ wymaga od opiekuna pełnego zaangażowania i to do końca życia chorego zwierzaka. Po rozpoznaniu cukrzycy należy podjąć leczenie, które jest automatycznie swego rodzaju zobowiązaniem opiekuna.

Terapia trwa bowiem przez całe życie kota i wymaga podawania insuliny, zmian w diecie oraz regularnych badań kontrolnych. Konieczna jest przy tym ścisła współpraca z lekarzem weterynarii, który będzie prowadził nas przez drogę polepszania zdrowia i samopoczucia u chorego zwierzaka.

Karma dla kota z cukrzycą – najważniejsze zasady

Postępowanie przy cukrzycy u kota w dużej mierze opiera się na zmianie diety. Najlepiej żywić chorego kota posiłkami świeżymi (BARF, gotowany BARF), ale dobre karmy komercyjne również się sprawdzą. Jaka karma dla kota z cukrzycą będzie najlepsza?

Karma dla kota z cukrzycą powinna przede wszystkim składać się z małej ilości węglowodanów. Tym samym z góry powinniśmy odrzucić wszelkie karmy suche, bowiem nie istnieje karma sucha z zawartością węglowodanów poniżej 5%.

Chcesz poznać szczegóły? Przeczytaj zatem artykuł: Sucha karma szkodzi kotu!

Dlaczego węglowodany w diecie jota cukrzyka są tak ważne? Ponieważ duże ilości spożywanych węglowodanów prowadzą do szybkiego wzrostu cukru we krwi. Ograniczenie ich ilości w diecie wpływa na cukrzycę w dwojaki sposób.

Po pierwsze, niska ilość węglowodanów pozwala załagodzić skoki cukru we krwi po posiłku. Po drugie, dieta z małą ilością węglowodanów pozwala kotu schudnąć. A im mniej tkanki tłuszczowej w organizmie, tym lepsze warunki pracy dla trzustki (i insuliny) i lepsza kontrola cukrzycy.

Zatem podsumowując: dieta dla kota z cukrzycą powinna być bogata w białko, mieć średnią lub niską zawartość tłuszczu i niską ilość węglowodanów. Ograniczenie zawartości węglowodanów wydaje się jednak najważniejsze, dlatego stawiaj na wysokiej jakości mokre karmy dla swojego kota cukrzyka.

Zobacz listę najlepszych karm mokrych na rynku: Ranking najlepszych karm mokrych dla kota

Karma dla kota cukrzyka – checklista

• wysokomięsna karma mokra
• bez nadmiaru składników roślinnych w składzie
• niska ilość węglowodanów – poniżej 5% w suchej masie
• dieta bogata w białko, o średniej zawartości tłuszczu

Przypominam, że zupełnie inaczej porównujemy składy karm suchych do składów mokrych. Jak to robić poprawnie? Przeczytaj tutaj: Karma sucha a mokra – jak porównywać?

Uwaga na koniec

Zmiana diety może przyczyniać się do ograniczenia lub zupełnego wyeliminowania podawania zastrzyków z insuliną (!). To bardzo dobra wiadomość, ponieważ możemy wiele zdziałać samym żywieniem ograniczając przy tym cierpienie zwierzaka.

Jednak insulinozależność kotów może się zmieniać dosłownie z dnia na dzień. Dlatego musimy być bardzo uważni przy wprowadzaniu wszelkich zmian w diecie kota chorego na cukrzycę. Bardzo ważna jest stałą współpraca z lekarzem weterynarii, monitorowanie zachowań zwierzęcia i częste badania kontrolne.

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Karma dla kota z cukrzycą – jaką wybrać? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz we wpisie? Spis treści

• Czym jest obroża Seresto?
• Obroże Foresto – sposób działania
• Obroże Foresto a śmierć zwierząt
• Ważna uwaga
• Skutki uboczne, czyli o tym dlaczego nie czytamy etykiet
• Podsumowanie

Czym jest obroża Seresto?

W Internecie oraz na zagranicznych portalach aukcyjnych możemy spotkać się z bardzo podobnie brzmiącą nazwą do najpopularniejszej obroży na pchły i kleszcze Foresto marki Bayer – nazwą Seresto.

Czy to zwykła chińska podróbka? Otóż nie. Obroże Seresto i Foresto to dokładnie ten sam produkt, występujący jednak pod różnymi nazwami w różnych krajach. I tak w Polsce, ale również w Czechach, Bułgarii, Estonii i Litwie obrożę znajdziemy pod nazwą Foresto. Nazwa Seresto jest spotykana w innych krajach, głównie poza Unią Europejską.

Omawiany we wpisie raport dotyczy zgłoszeń w Stanach Zjednoczonych, gdzie obroża widnieje pod nazwą Seresto. Warto jednak mieć na uwadze, że jest to dokładnie to samo co obroże Foresto. Dlatego obu nazw będę używać zamiennie, mając na myśli ten sam produkt firmy Bayer.

Spacery z kotem? Tylko pod opieką i na smyczy! Przeczytaj wpis: Wypuszczanie kota na dwór – mówimy NIE!

Obroże Foresto – sposób działania

Seresto podobnie jak Foresto posiada dwie substancje czynne – imidaklopryd i flumetrynę, które odstraszają pchły i kleszcze. Są to niewielkie ilości pestycydów, które są uwalniane na zwierzę podczas noszenia obroży. Ilość rozproszonych pestycydów ma zabijać pchły i kleszcze, ale jest bezpieczna dla zwierząt domowych. Czy aby na pewno?

Obroże Foresto a śmierć zwierząt

Nowy raport opublikowany wspólnie przez Midwest Center for Investigative Reporting i USA Today łączy popularną markę obroży na pchły z prawie 1700 zgonami zwierząt w USA.

W owym raporcie Seresto, czyli pospolita obroża przeciw pchłom i kleszczom dla psów i kotów, rzekomo była związana z tysiącami zgonów zwierząt domowych, dziesiątkami tysięcy obrażeń zwierząt i tysiącami chorób ludzi.

Raport powołuje się na dokumenty amerykańskiej Agencji Ochrony Środowiska (EPA). Odkąd obroże Seresto zostały wprowadzone na rynek w 2012 r., EPA otrzymała zgłoszenia incydentów dotyczących co najmniej 1698 zgonów zwierząt domowych powiązanych z obrożami, ale nie wydała ostrzeżenia o żadnych produktach Seresto.

Według doniesień, dokumenty EPA do czerwca 2020 r. wskazują, że zgłoszono ponad 75 000 incydentów związanych z obrożami, z których 1000 dotyczyło szkodliwego działania na ludzi, w tym dzieci. Najpoważniejszy przypadek dotyczył 12-letniego chłopca, który trafił do szpitala po przytulaniu się podczas snu do swojego psa, który spał w obroży Seresto.

Ważna uwaga

Zwróć uwagę, że podczas zgłaszania takich zdarzeń podaje się różne aspekty życia zwierzęcia. Noszenie obroży przeciwko kleszczom może być jedynie jednym z takich aspektów.

Nie ma zatem ustalonego związku między śmiercią a narażeniem na działanie substancji czynnych zawartych w Seresto. Niezwykle ważne jest, aby zrozumieć, że zgłoszenie nie jest wskazaniem przyczyny.

Liczby podane w oryginalnym artykule reprezentują liczbę otrzymanych zgłoszeń i nie odzwierciedlają związku przyczynowego. Tak więc, jeśli pies miałby nosić obrożę i doświadczyć jakiegokolwiek niekorzystnego zdarzenia, obroża zostanie wymieniona w raporcie. Tworzenie związku przyczynowego z poszczególnych zgłoszeń incydentów jest zatem dość mylące.

Oprócz tego warto pamiętać, że obroże Foresto są jedną z najpopularniejszych metod walki z pchłami i kleszczami wśród opiekunów zwierząt domowych. Ich roczna sprzedaż w samych Stanach Zjednoczonych sięga kilku milionów sztuk. Nie powinna zatem dziwić ogromna ilość zgłoszeń.

Skutki uboczne, czyli o tym dlaczego nie czytamy etykiet

Tak naprawdę wiele ze zgłaszanych w raportach incydentów było wypisanych na ulotce produktu w sekcji „Działania niepożądane”. Skutki uboczne są badane przed wprowadzeniem produktu na rynek, dzięki czemu znamy możliwe prawdopodobieństwo wystąpienia pewnych niepożądanych efektów.

Podczas stosowania obroży Foresto do takich skutków należą: świąd, rumień, utrata sierści, zapalenie skóry, egzema, obniżenie nastroju, zmiana apetytu, ślinienie, wymioty i biegunka.

W sytuacji, gdy pojawią się skutki uboczne, etykieta nakazuje konsumentowi natychmiastową konsultację z lekarzem weterynarii.

Czasem wystarczy zatem przeczytać etykietę, aby wiedzieć co może nas (lub nasze zwierzaki) spotkać po zastosowaniu danego środka.

Podsumowanie

A co Ty sądzisz o całej sprawie? Obroże Foresto są bezpieczne dla zwierząt czy nie do końca im ufasz?

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Obroże Foresto powodują śmierć zwierząt? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz we wpisie?

• Objawy bólu u kota
  • Zmiany w zachowaniu kota
  • Aktywność kota
  • Przewód pokarmowy
  • Postawa ciała
  • Kuweta
  • Poruszanie się
  • Zmiany w pielęgnacji
• Ból u kota – przyczyny
• Podsumowanie

Kot w naturze jest zarówno drapieżnikiem, jak i ofiarą. Dlatego pewne zachowania ma zakodowane tak, aby przypadkiem nie paść ofiarą swoich wrogów. Jedną z nich jest właśnie nieokazywanie bólu, ponieważ w naturze ujawnienie słabości to zwiększenie szans na atak ze strony drapieżników.

Jednak człowiek z kotem żyje już wiele lat. Nauczyliśmy się z czasem rozpoznawać ich dyskretne sygnały. Objawy bólu u kota mogą mieć różną postać, raz prostszą a raz trudniejszą do zanotowania.

Wszystkie sygnały bólowe łączy jednak wspólny mianownik – zmiana. Coś się zmienia w zachowaniu kota i po naszej stronie leży obowiązek, aby taką zmianę dostrzec.

Objawy bólu u kota

Jak się za chwilę przekonasz, objawy bólu u kota mają naprawdę szeroki wachlarz symptomów. Miej jednak na uwadze, że celem tego artykułu jest zobrazowanie na co warto zwrócić uwagę w rozpoznawaniu bólu u kota, a nie sama diagnostyka i stawianie przyczyny problemu.

Dlatego jeśli zaobserwujesz którykolwiek z objawów u swojego kota, czym prędzej zgłoś się do lekarza weterynarii.

Zmiany w zachowaniu kota

Mogą mieć szerokie spectrum. Od nagłego unikania kontaktu, po oznaki agresji. Bardzo ważne w tym przypadku jest porównanie zachowania z dotychczasowym.

Powinieneś się zaniepokoić, gdy Twój kot z przyjaznego, nagle zacznie Was drapać, gryźć i atakować. Z kolei jeśli do tej pory był aktywnym i towarzyskim kotem, a teraz chowa się po kątach i wykazuje lękliwość – również trzeba to sprawdzić.

Niepokojące może się również okazać nagłe nadmierne miauczenie. Jeśli kot zaczął dużo wokalizować, zaobserwuj w jakich sytuacjach ma to miejsce i udaj się do specjalisty.

Kot nadmiernie miauczy w nocy, nie dając Wam spać? Zobacz jakie mogą być tego przyczyny: Dlaczego kot budzi w nocy?

Zmiany w aktywności

Objawem wielu problemów zdrowotnych jest nagły spadek aktywności kota. Jeśli mruczek wykazuje większą senność niż zwykle i nie ma chęci do zabawy, powinieneś czym prędzej sprawdzić jego stan zdrowia.

A może Twój kot nie chce się bawić, ponieważ robisz to źle? Sprawdź tutaj Jak bawić się z kotem?

Zmiany ze strony przewodu pokarmowego

Zmiany związane z układem pokarmowym są często najszybciej zauważalne. Należą do nich przede wszystkim:

• wymioty,
• biegunka,
• brak apetytu,
• chudnięcie lub tycie,
• nadmierne pragnienie,
• brzydki zapach z pyszczka,
• ślinienie się

Lepiej zapobiegać niż leczyć, dlatego sprawdź jak zawczasu należycie zadbać o zęby pupila: Jak dbać o zęby psa i kota?

Zmiany w postawie ciała

Koty bardzo dyskretnie dają znać, że coś jest nie tak. Ich pozycja bólowa często jest ciężka w odróżnieniu od zwykłej pozycji tzw. „bochenka chleba”.

Pozycja bólowa charakteryzuje się jednak skuloną postawą, przednimi łapkami postawionymi na wysokości klatki piersiowej, głową pochyloną w przód i wygiętym grzbietem. Często koty w pozycji bólowej mają także przymrużone oczy. Obrazuje to rysunek poniżej.

Zmiany w kuwecie

Zmiany w postawie kota mogą także dotyczyć ustawienia ciała podczas oddawania moczu. Wygięty grzbiet z mocno wyprostowanymi przednimi kończynami i podkurczonymi tylnymi, może wskazywać na ból podczas oddawania moczu.

Zmiany kuwetowe mogą również dotyczyć ilości oddawanego moczu: kot może oddawać znaczne ilości moczu lub wręcz przeciwnie – niewielką ilość.

Oznaką bólu może być także załatwianie się poza kuwetą, wchodzenie i wychodzenie z kuwety bez oddania moczu, przesiadywanie w kuwecie lub mocz z domieszką krwi. Warto zatem regularnie zaglądać do kuwety kota i sprawdzać jak się w niej zachowuje oraz jak wyglądają mocz i odchody.

Zmiany w poruszaniu się

Zmiany w poruszaniu się mogą być dobrze zauważalne (np. kulawizna) lub nieco bardziej dyskretne, wymagające naszej uwagi. Mogą bowiem objawiać się tym, że kot nagle przestał wchodzić na wysokości. Może tym samym wykazywać problemy ze skakaniem, co również jest oznaką bólu.

Zmiany w pielęgnacji

Warto także zwrócić uwagę na zachowania pielęgnacyjne kota: nadmierne wylizywanie się, łzawienie oczu, wydzielina z nosa. Może to wskazywać na problemy alergiczne, ale nie tylko.

Ból u kota – przyczyny

Objawy bólu u kota mogą mieć różne przyczyny. Zaskoczę Cię jednak – ja ich tutaj nie przytoczę.

Bowiem tak jak już wspomniałam wyżej, w tym wpisie nie chodzi o stawianie diagnozy. Złota zasada jest taka, aby w chwili zaobserwowania, że coś ze zwierzakiem jest nie tak, od razu zapisać się na wizytę u lekarza weterynarii. Nie szukajcie porad i rozpoznania choroby w Internecie.

Dlatego udaj się ze zwierzakiem na badania i opisz dokładnie co zaobserwowałeś. Możesz zawczasu zrobić sobie notatki – to bardzo pomaga lekarzowi w wywiadzie weterynaryjnym na początku wizyty. Na jego podstawie będzie mógł on podjąć dalsze kroki diagnostyczne.

Pamiętaj – lepiej być nadgorliwym, niż potem żałować. Bowiem w przypadku wielu chorób ogromne znaczenie ma czas rozpoznania – im później udamy się z kotem na badania, tym więcej szkód może choroba wyrządzić w organizmie.

Podsumowanie

Temat podsumowałabym w ten sposób: Dobrze jest dobrze znać swojego kota. Wówczas mamy większe szanse szybciej zauważyć, że coś w zachowaniu kota się zmieniło. Teraz już wiesz na co szczególnie zwrócić uwagę. Choć mam nadzieję, że podane sytuacje Was nie spotkają. Dlatego przesyłam dużo zdrowia dla Was i Waszych mruczków!

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Objawy bólu u kota – jak koty okazują ból? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

W niektórych kwestiach zbyt chętnie (i niestety błędnie) przekładamy ludzkie zachowania i przyzwyczajenia na nasze zwierzaki. Dotyczy to chociażby żywienia psa tym co my, czyli resztkami ze stołu.

Dla odmiany w innych obszarach życia nawet nie wpadnie nam do głowy to, aby porównać życie zwierząt do naszego (ponownie błędnie). Mam tu na myśli chociażby dbanie o higienę jamy ustnej właśnie…

Jak dbać o zęby psa i kota? Najlepiej tak jak o swoje!

Do tematu mycia zębów naszych pupili powinniśmy podchodzić jak do higieny naszej jamy ustnej. I wcale nie jest to przesada ani nadużycie. Spójrzcie sami.

Swoje zęby myjemy codziennie, kilka razy dziennie. Dlaczego zatem zęby psa i kota myjemy tylko od święta lub (o zgrozo) nigdy?

Stan naszych zębów poddajemy kontroli u stomatologa, zwykle raz do roku. Wiele osób robi to częściej, profilaktycznie lub ze względu na gorszy stan uzębienia. Dlaczego więc naszych psów i kotów nie umawiamy raz na jakiś czas na kontrolę paszczy do specjalisty?

Jeśli z naszych ust wydobywa się nieprzyjemny zapach – działamy. Zaczynamy częściej myć zęby lub idziemy do specjalisty szukać porady. Dlaczego więc, gdy z pyska psa wydobywa się odór nie do zniesienia, nic z tym nie robimy?

Oprócz tego przecież my czyścimy sobie zębów chipsami i krakersami. Dlaczego zatem sądzimy, że psie i kocie zęby mogą zostać wyczyszczone za pomocą chrupek lub specjalnych przysmaków?

Magiczne karmy i przysmaki czyszczące zęby

Lubimy chodzić na skróty, taką zwykle mamy naturę. Jednak nie możemy dać się nabierać na magiczne produkty, które bez naszego zaangażowania zadbają o stan paszczy psa i kota. Tak się nie da. Takie produkty nie istnieją.

Poczytaj więcej o micie czyszczenia zębów przez suchą karmę we wpisie: Sucha karma szkodzi kotu!

Oczywiście – możemy znaleźć gotowe rozwiązania, które wspomagają dbanie o higienę jamy ustnej psa i kota. Ale raz jeszcze podkreślę: wspomagają! Nie mogą stanowić podstawy higieny, nie mogą zastąpić naszego działania.

Brak mycia zębów = Ból zwierzęcia

Biorąc pod swój dach zwierzę, stajemy się za nie w pełni odpowiedzialne. Nasze działania (a właściwie ich brak) mogą doprowadzić do cierpienia zwierzęcia. Musimy być tego świadomi.

Bowiem brak odpowiedniej higieny jamy ustnej naszych psów i kotów wcześniej czy później doprowadza do powstania kamienia nazębnego. On z kolei skutkuje dalszymi problemami: zapaleniem dziąseł, nieświeżym oddechem, a także dostającymi się do krwi bakteriami.

Takie problemy w jamie ustnej przekładają się na funkcjonowanie całego organizmu! Zwierzak może cierpieć latami, a opiekunowie bagatelizują ten problem, skazując pupila na ciągły ból. Przy naprawdę silnym bólu zwierzak może utracić apetyt i odmawiać jedzenia. To naprawdę okrutne z naszej strony.

Nie dopuszczajmy do takich sytuacji. Jak dbać o zęby psa i kota? Najważniejsze wskazówki znajdziesz w liście kontrolnej poniżej.

Checklista – Jak dbać o zęby psa i kota?

• Myj zęby pupila, najlepiej codziennie. Mechanicznie czyli szczoteczką do zębów wraz ze specjalną pastą. Tego punktu nie możesz pominąć!
• Sprawdzaj stan uzębienia. Przy każdym myciu kontroluj stan paszczy, a także na każdej wizycie poproś o to lekarza weterynarii.
• Znajdź zwierzęcego stomatologa w okolicy i odwiedzaj go regularnie ze swoim pupilem.
• Postaw na zdrową dietę – odpowiednie żywienie również może wpływać na stan psich i kocich zębów.
• Na koniec – wspomagaj. Dla psów dobrymi wspomagaczami przy dbaniu o stan zębów są surowe mięso i kości (na diecie durowej) oraz naturalne gryzaki. U kotów podobnie: kawałki surowego mięsa (podawane maksymalnie 3 razy w tygodniu) lub gryzaki takie jak np. uszy królicze.

Uwaga na koniec

Gdy od kilku lat nie zaglądałeś do pyska psa lub kota, teraz może być już za późno na samodzielną walkę z kamieniem nazębnym. Najprawdopodobniej stan uzębienia i ból zębów będzie wymagał pomocy lekarza weterynarii. Udaj się więc od razu do specjalisty, zamiast próbować samodzielnie coś zdziałać, fundując przy tym zwierzęciu nic tylko ból.

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Jak dbać o zęby psa i kota? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz we wpisie?

• Słowem wstępu
• Mykotoksyny – cóż to takiego?
• Mykotoksyny w karmie
• Oddziaływanie na organizm
• Podsumowanie

Słowem wstępu

Część z Was pewnie wie, że jestem doktorantką (kto nie wie tego odsyłam do wpisu: Doktorat z żywienia zwierząt – jak to wygląda? :)). W swojej pracy doktorskiej badam karmy dla psów pod różnym kątem. Jednym z tych „kątów” będzie sprawdzenie obecności substancji niepożądanych i toksycznych w wybranych karmach. Między innymi mam zamiar zmierzyć poziom mykotoksyn w karmach właśnie.

Do tej pory udało mi się sprawdzić ogólną czystość mikrobiologiczną karm suchych dla psów i odkryć na razie samą obecność grzybów i pleśni w kilku z nich. Co ciekawe – obecność pleśni była częstsza w karmach zbożowych. Jednak musicie wiedzieć, że obecność pleśni nie oznacza od razu obecności mykotoksyn (choć jest wielce prawdopodobna). Z tych badań powstaje teraz publikacja naukowa, którą mam nadzieję już wkrótce będę mogła się z Wami podzielić.

Zatem po przyjrzeniu się tej kwestii i sprawdzeniu, że nie jest ona wszystkim znana, postanowiłam się z Wami podzielić kilkoma informacji. Po to, abyście mieli świadomość zagrożeń czyhających w produktach dla zwierząt.

Mykotoksyny – cóż to takiego?

Mykotoksyny to połączenie dwóch greckich słów: mykes (grzyb) oraz toxicon (trucina). To inaczej toksyczne substancje produkowane przez grzyby. Przede wszystkim dotyczy to grzybów nitkowatych potocznie zwanych pleśniami.

Po co grzybowi toksyny? Nie jest to do końca jasne, jednak podejrzewa się, że ma chronić go przed niekorzystnymi warunkami środowiska. Niestety, o chorobach wynikłych na skutek działania pleśniowych toksyn niewiele wiedzą nawet ludzcy lekarze. Jednakże mogą one powodować m.in. nowotwory, alergie, osłabioną odporność.

Mykotoksyny pojawiają się głównie w zbożach, warzywach, nasionach oleistych i roślin strączkowych oraz w owocach. Pojawiają się przede wszystkim w wyniku złych zabiegów agrotechnicznych i niewłaściwego przechowywania zbiorów.

Mykotoksyny w karmie

Mykotoksyny w karmach pojawiają się, a świadczą o tym alarmujące doniesienia naukowe. W tym temacie główne niebezpieczeństwo stanowią karmy suche, w których składzie znajdziemy więcej produktów rolnych. Najbardziej szkodliwe mykotoksyny są odporne na wysokie ciśnienia i temperatury, a zatem nie ulegają zniszczeniu podczas procesów technologicznych.

W coraz liczniejszych badaniach wykrywa się mykotoksyny w karmach dla psów i kotów. I mimo, że w niektórych badaniach poziom mykotoksyn w karmie nie przekracza maksymalnych dopuszczalnych ilości, to długotrwałe przyjmowanie dawek mykotoksyn może mieć niekorzystny wpływ na zdrowie, ponieważ związki te gromadzą się w tkankach zwierząt.

Oddziaływanie na organizm zwierzęcia

Zanieczyszczenie mykotoksynami w karmie dla zwierząt stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, choć ich wpływ na organizm nie jest jeszcze do końca poznany.

W zależności od rodzaju mykotoksyny, może ona powodować różne problemy zdrowotne. Niektóre z nich zatrzymują proces syntezy DNA i RNA i powodują stres oksydacyjny, zakłócając podstawowe procesy w komórce. Inne uszkadzają układ trawienny, powodując biegunkę, wymioty i utratę masy ciała. A jeszcze inne wiążą się z receptorami estrogenowymi, powodując zaburzenia funkcjonowania układu rozrodczego i płodności. Są także badania wskazujące, że podawanie karmy dla psów skażonej mykotoksynami pogorszyło stan zdrowia psów, powodując dysfunkcję wielu narządów, zwłaszcza wątroby i nerek.

Warto zatem zdawać sobie sprawę z istnienia problemu i kupować produkty od zaufanych, wysokiej jakości producentów. Ponadto karmy należy przechowywać w odpowiedni sposób aby zmniejszyć ryzyko rozwoju pleśni. Wskazówki jak to robić poprawnie znajdziesz we wpisie: Jak przechowywać karmę?

Podsumowanie

Słyszałeś wcześniej o tym problemie? Zdarzyło Ci się natknąć na pleśń w karmie? Podziel się doświadczeniem i daj znać czy wpis był przydatny. Będę wdzięczna!

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Mykotoksyny w karmie – uważaj! pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz we wpisie?

• Morał historii
• Wypuszczanie kota na dwór – dlaczego nie?
  • Choroby zakaźne
  • Pogryzienia
  • Zarobaczenia
  • Potrącenia przez samochody
  • Urazy
  • Zatrucia
  • Okrucieństwo ze strony człowieka
  • Zaginięcie lub kradzież
  • Wpływ na ekosystem
• Podsumowanie

Na dobry początek: historyjka. Gdy myślę o wypuszczaniu kota samopas od razu przypomina mi się jedna z sytuacji pod moim starym miejscem zamieszkania. By dobrze zobrazować sytuację musicie wiedzieć, że mieszkałam swego czasu na spokojnym osiedlu poza miastem, w szeregowcach, dodatkowo odgrodzonych płotem i bramą od reszty osiedla.

W owych szeregowcach mieszka maksymalnie 20 rodzin. Każdy ma osobne wejście z dworu do mieszkania, każdy ma jedno miejsce parkingowe. Na całej długości szeregowców jest brukowana jezdnia, po której jeżdżą tylko mieszkańcy owych szeregowców. Jeżdżą wolno, bowiem na jezdni bawią się dzieci. Brzmi jak czysta sielanka, nieprawdaż?

A jednak pewnego dnia ktoś puka do naszych drzwi. Zrozpaczona sąsiadka, z krwią na rękach pyta, czy widzieliśmy kto potrącił jej kota. Kot zginął akurat naprzeciwko naszych drzwi. Padły podejrzenia, że to my spowodowaliśmy wypadek. Oskarżenia nie były przyjemne, ale jednocześnie nie było w żaden sposób porównywalne z widokiem martwego kota na jezdni tuż pod naszym mieszkaniem.

Morał historii

Wypuszczanie kota samopas było codzienną praktyką wspomnianej sąsiadki, gdy tylko wychodziła do pracy. W tym miejscu nie mam zamiaru nikogo oceniać. Chcę Ci jedynie pokazać na historii z życia wziętej, że wypuszczanie kota niesie za sobą konsekwencje.

Widziałam wiele potrąconych kotów. Jednak to ta historia zapadła mi w pamięć wyjątkowo mocno, ponieważ dotyczyła mojego najbliższego otoczenia. Otoczenia, które mogłoby się wydawać bezpieczne dla zwierząt ganiających po dworze.

Dlatego morał z tej historii jest taki, że wypuszczanie kota na dwór stanowi zagrożenie dla jego życia i zdrowia. Zawsze.

Wypuszczanie kota na dwór – dlaczego nie?

Wydaje mi się, że jeszcze wiele osób żyje w przekonaniu, iż „aby kot był szczęśliwy, musi wychodzić na dwór”. Jednak szczęście to nie wypuszczanie kota na pewną utratę zdrowia i życia. Szczęście to zapewnienie odpowiedniej ilości uwagi, dobrej jakości jedzenia i właściwej profilaktyki.

Sprawdź jak bawić się z kotem, by kot faktycznie na tym korzystał.

Pełna nazwa gatunku naszych mruczków to kot domowy. Kot domowy nigdy nie będzie już kotem dzikim. Został udomowiony wiele lat temu i jego miejsce jest w domu, przy kochających opiekunach. Ponieważ kochasz swojego kota, prawda?

Jeżeli dalej nie jesteś przekonany, to porozmawiajmy o tym, jakie zagrożenia czekają na kota na zewnątrz. Ponadto zwróćmy również uwagę na to, jakie kot stanowi niebezpieczeństwo dla ekosystemu.

Choroby zakaźne

FIV (wirus nabytego niedoboru immunologicznego kotów), FELV (białaczka kotów), FIP (zakaźne zapalenie otrzewnej kotów), FPV (panleukopenia kotów) to groźne choroby zakaźne kotów. Koty wolnożyjące są ich częstym rezerwuarem. Wystarczy, że nasz wypuszczony kot domowy zostanie pogryziony przez chorego kota i sam zostanie zarażony. Wówczas kot może mocno podupaść na zdrowiu i wymagać stałego leczenia.

Chcesz tego dla swojego kota?

Pogryzienia

Choroby zakaźne to tylko jedna z konsekwencji bójki z innym kotem. Takie bójki niestety zdarzają się często, bowiem koty są z natury terytorialne i nie lubią nowego towarzystwa w swoim rejonie. Kocie awantury mogą skończyć się groźnymi ranami, które będą wymagać interwencji lekarza weterynarii.

Chcesz tego dla swojego kota?

Zarobaczenia

Koty wolnożyjące to koty polujące na małe gryzonie. Z kolei gryzonie to rezerwuar pasożytów. Wypuszczanie kota domowego wiąże się z zagrożeniem zarobaczenia kota poprzez kontakt z odchodami innych kotów lub przez zjedzenie zarobaczonej ofiary. Pasożyty nie są obojętne dla kociego organizmu i nierzadko ciężko się ich pozbyć.

Chcesz tego dla swojego kota?

Potrącenia przez samochody

Powrót to historii z początku wpisu. Kota nie nauczysz, żeby uważał na jezdni. Aby przed przejściem spojrzał w lewo, prawo i później znowu w lewo. I choć koty z reguły uważają na nadjeżdżające pojazdy, to musisz pamiętać, że nie każdy kierowca uważa na koty.

Nie raz potrącenia kotów wydają się aż specjalnie uczynione. Odsyłam raz jeszcze do historyjki u góry. Zdarzyła się w bardzo bezpiecznym otoczeniu, gdzie samochody nie jeżdżą szybciej niż 20 km/h. Po potrąceniu koty są zazwyczaj w bardzo ciężkim stanie, a niejednokrotnie giną na miejscu lub chwilę później w wielkich mękach.

Chcesz tego dla swojego kota?

Urazy

Koty skaczą, wspinają się i często włażą tam, gdzie nie trzeba. Dlatego wielkim zagrożeniem są także wszelkie skaleczenia, zadrapania i urazy po takich kocich wędrówkach. Czasem włażą za daleko lub zbyt wysoko, co następnie wymaga interwencji odpowiednich służb. Nie zawsze zakończonych sukcesem.

Chcesz tego dla swojego kota?

Zatrucia

Wszechobecne trutki na szczury stanowią ogromne zagrożenie dla kociego życia. Sama w sobie leżąca trutka rzadko jest atrakcyjna dla kota, ale zatruta mysz już bardziej. Ponadto coraz częściej słyszy się o porozrzucanym jedzeniu zawierającym gwoździe i inne niebezpieczne elementy, które mają za zadanie uśmiercić zwierzaki.

Chcesz tego dla swojego kota?

Okrucieństwo ze strony człowieka

Z głowy nie wymarzę już pewnych obejrzanych zdjęć i filmików. A takich z przedstawionym okrucieństwem wobec zwierząt znajdziesz w Internecie od groma. Bicie, kopanie, zatruwanie, zamęczanie a również strzelanie do kotów to wbrew pozorom naprawdę częste sytuacje. Niestety ludzie są różni, wiele z nich nie lubi zwierząt i stosuje wobec nich przemoc.

Chcesz tego dla swojego kota?

Zaginięcie

Może się zdarzyć, że kot zostanie uwięziony (na przykład w piwnicy lub w garażu). Czasem przez pomyłkę, czasem z premedytacją. Niektóre koty zostają przygarniane przez zatroskane osoby, które postanawiają dać mu dom. Inne mogą po prostu zaginąć… lub zginąć. Wówczas kot może już do nas nie wrócić, a my nigdy nie dowiemy się, co tak naprawdę się stało.

Chcesz tego dla swojego kota?

Wpływ na ekosystem

Koty przykładają swoją łapę do powolnego wymierania dzikich gatunków. Chodzi głównie o ptaki, ale również małe ssaki. Ze względu na to, że kot nie oddala się na duże odległości od swojego miejsca zamieszkania, w najbliższym otoczeniu może bardzo zaszkodzić lokalnej przyrodzie. Kot w pojedynkę nie zabije dużo (choć wszystko zależy od osobnika). Ale spójrz, ile kotów żyje w Twojej okolicy. Gdyby tak dodać ich wspólny wysiłek w wyniszczanie lokalnej puli gatunków ptaków i drobnych ssaków, robi się nieciekawie.

Chcesz tego dla środowiska?

Podsumowanie

Naturalnym środowiskiem kota domowego jest siedziba ludzka, nie ulica czy las. Bądź mądrym opiekunem swojego kota. Nie wypuszczaj go na dwór. Zapewnij mu odpowiednią rozrywkę w domu, a będzie najszczęśliwszym kotem na świecie.

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Wypuszczanie kota na dwór – mówimy NIE! pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Odpowiedzi na to pytanie udzieli nam tech. wet. Marta Kurpińska, która pracuje w jednym z gabinetów weterynaryjnych w Szczecinie i każdego dnia ma styczność z tego typu zabiegami. Marta postanowiła podzielić się z nami swoimi obserwacjami i doświadczeniem w tej kwestii, za co niezmiernie jej dziękuję.

KASTRACJA PSA I KOTA – tak czy nie?

Wypowiedź tech. wet. Marty Kurpińskiej:

Zacznijmy od tego, że tak naprawdę nie ma żadnych medycznych wskazań do kastracji psów czy kotów. Wyjątek stanowią tutaj koty wychodzące, które powinno się kastrować. W przypadku kastracji psów nie naciska się na nią w gabinetach weterynaryjnych, często jest to tylko i wyłącznie decyzja właścicieli.

WADY KASTRACJI

Jeśli chodzi o minusy kastracji oraz wątpliwości właścicieli to jest to temat rzeka, ponieważ każdy z właścicieli boi się czegoś innego.

Ból podczas i po zabiegu

Tematy związane z bólem zabiegowym często są pierwszym pytaniem na wizycie przed zabiegowej. Tutaj obawa właścicieli jest jak najbardziej na miejscu, bowiem naturalnie opiekunowie chcą żeby ich zwierzę nie cierpiało.

Czas rozwiać wątpliwości. Pies czy kot przed zabiegiem zostaje zabezpieczony lekami przeciwbólowymi oraz antybiotykami. Sam zabieg trwa ok. 20-40 minut w zależności od gatunku czy wielkości zwierzęcia.

Podczas zabiegu zwierzę jest cały czas monitorowane przez pielęgniarkę, aby w razie potrzeby dołożyć leki przeciwbólowe (co raczej się nie zdarza). Po wybudzeniu zwierzę także jest monitorowane oraz nawadniane płynami. Rzadko kiedy leki przeciwbólowe są  podawane ponownie, ze względu na małą inwazyjność zabiegu jakim jest kastracja. Dodatkowo przy odbiorze zwierzęcia po zabiegu właściciel dostaje leki przeciwbólowe w tabletkach, aby podać je zwierzakowi w razie konieczności. Stąd kastracja psa lub kota nie wiąże się dla niego z bólem.

Tendencja do nadwagi

Tutaj nie ma co się rozpisywać, ponieważ pewnie każdy wie o co chodzi. Po kastracji zwierzęta, którym nie zmienimy diety i stylu życia zaczynają przybierać na wadze. Do nas jako odpowiedzialnych właścicieli należy temu przeciwdziałać.

W tym miejscu koniecznie zajrzyj do wpisu: żywienie kota po kastracji. Znajdziesz tam szczegółowe wskazówki jak powinna wyglądać dieta kota po kastracji, aby nie doprowadzić do przybrania na wadze.

Nasze zadanie polega głównie na zmianie karmy na taką o mniejszej wartości energetycznej oraz podawanie jej odpowiednie ilości.

Karma o mniejszej wartości energetycznej – czyli jaka? Odpowiedź znajdziesz w rankingu #5NAJ najlepsza karma dla psa z nadwagą!

Często słyszymy w gabinecie, że kot/pies je specjalną karmę a jednak i tak tyje. Ale jak on ma nie tyć, jak dostaje pełną miskę na dzień i drugą pełną na noc i jeszcze do tego przekąski. Zwierzę nie jest w stanie stracić takiego nadmiaru energii, chyba że każdego dnia zafundujemy mu kilkugodzinny trening. Musimy odpowiednio dozować karmę w ilości jaką podaje producent lub samemu obliczyć dzienną porcję pokarmu. Sprawdź jak obliczyć, ile powinien jeść Twój pies.

Ponadto zwróćmy również uwagę na więcej ruchu naszego zwierzaka. Po kastracji zwierzęta robią się bardziej leniwe i ospałe, więc trzeba jeszcze bardziej zachęcać je do aktywności w postaci zabawy w domu czy dłuższych spacerów.

ZALETY KASTRACJI PSA I KOTA

Mniej intensywne zapachy z kuwety

Zapach kociego moczu przed kastracją jest bardzo intensywny. Mimo opróżniania kuwety można go poczuć w całym domu. Do tego dochodzi znaczenie kątów przez kota, co dla nas oznacza sporo sprzątania. W tym przypadku kastracja może nam rozwiązać problem. Po zabiegu zapach moczu nie jest już tak intensywny, a posikiwanie ustępuje.

Dłuższe życie dla kotów wychodzących

Bardzo często słyszę w gabinecie od właścicieli zwierząt, że wychodzących kotów się nie kastruje, bo sobie nie dadzą rady, gdyż nie będą waleczne, a co za tym idzie szybciej padną. Niestety ale nie jest to prawda.

Koty, które wychodzą a nie są kastrowane, są bardziej narażone na walki. Wiąże się to z tym, że
mają popęd seksualny, więc będą brały udział w walkach o samice. Dodatkowo walczą o
terytorium z innymi zabłąkanymi kotami. I na koniec zagrożenie zarażeniem FIV, które jest zabójcze dla naszych kociaków. Wirus przenosi się najczęściej podczas kopulacji lub podczas walki. Wysterylizowanego kota to nie będzie już dotyczyć, gdyż nie mają już popędu.

Pomoc przy agresji i nadpobudliwości

Kastracja u psów zalecana jest przy nadpobudliwości i agresji. Zabieg zmniejszy ilość hormonów w organizmie zwierzaka i to powinno pomóc przy jego problemach behawioralnych. Należy jednak pamiętać, że agresja nie minie w dzień lub dwa po zabiegu. Wymaga to czasu. W takich sytuacjach oprócz zabiegu zaleca się również pracę z behawiorystą.

Ropomacicze i guzy sutka

Sterylizacja ogranicza występowanie ropomacicza, zarówno zamkniętego jak i otwartego. Nie jest to ochrona 100-procentowa, ale ryzyko jest znacznie mniejsze. Dodatkowo sterylizacja ogranicza występowanie guzów sutka, które często są nowotworowe. Co za tym idzie nie będą potrzebne kolejne operacje i narkozy w celu usunięcia listw mlecznych.

Zmniejszenie populacji dziko żyjących zwierząt

Chyba najważniejsza zaleta zabiegów sterylizacji. Schroniska w całym kraju są przepełnione. Wychwytywanie dziko żyjących psów oraz kotów i pozbawianie ich możliwości rozmnażania to potężna broń w walce z wzrastającym wskaźnikiem bezdomności zwierząt.

Podsumowując:

Jako właściciele zwierząt sami musimy podjąć decyzję czy kastracja psa lub kota będzie korzystna dla naszego zwierzaka. Nie ma jednej reguły odnoszącej się do wszystkich zwierząt. Weterynarz powinien pomóc nam zdecydować.

Pozdrawiam, Marta Kurpińska

Słówko od Kasi: Pamiętajmy, że sterylizując zwierzę nie pozbawiamy go „przyjemności seksualnej”. Zwierzęta nie kopulują dla przyjemności, to nie działa tak jak u ludzi. Zwierzęta robią to tylko w celu wydania na świat potomstwa, tak im nakazuje natura. Jeśli jednak nie planujemy rozmnażać naszego zwierzaka, lepszym pomysłem jest pozbawienie go zdolności rozrodczej. Możemy w ten sposób uchronić go przez niektórymi chorobami, wydłużyć życie, zmniejszyć nadpobudliwość czy terytorialność.

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Kastracja psa lub kota – tak czy nie? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.