Co znajdziesz we wpisie?

• Objawy bólu u kota
  • Zmiany w zachowaniu kota
  • Aktywność kota
  • Przewód pokarmowy
  • Postawa ciała
  • Kuweta
  • Poruszanie się
  • Zmiany w pielęgnacji
• Ból u kota – przyczyny
• Podsumowanie

Kot w naturze jest zarówno drapieżnikiem, jak i ofiarą. Dlatego pewne zachowania ma zakodowane tak, aby przypadkiem nie paść ofiarą swoich wrogów. Jedną z nich jest właśnie nieokazywanie bólu, ponieważ w naturze ujawnienie słabości to zwiększenie szans na atak ze strony drapieżników.

Jednak człowiek z kotem żyje już wiele lat. Nauczyliśmy się z czasem rozpoznawać ich dyskretne sygnały. Objawy bólu u kota mogą mieć różną postać, raz prostszą a raz trudniejszą do zanotowania.

Wszystkie sygnały bólowe łączy jednak wspólny mianownik – zmiana. Coś się zmienia w zachowaniu kota i po naszej stronie leży obowiązek, aby taką zmianę dostrzec.

Objawy bólu u kota

Jak się za chwilę przekonasz, objawy bólu u kota mają naprawdę szeroki wachlarz symptomów. Miej jednak na uwadze, że celem tego artykułu jest zobrazowanie na co warto zwrócić uwagę w rozpoznawaniu bólu u kota, a nie sama diagnostyka i stawianie przyczyny problemu.

Dlatego jeśli zaobserwujesz którykolwiek z objawów u swojego kota, czym prędzej zgłoś się do lekarza weterynarii.

Zmiany w zachowaniu kota

Mogą mieć szerokie spectrum. Od nagłego unikania kontaktu, po oznaki agresji. Bardzo ważne w tym przypadku jest porównanie zachowania z dotychczasowym.

Powinieneś się zaniepokoić, gdy Twój kot z przyjaznego, nagle zacznie Was drapać, gryźć i atakować. Z kolei jeśli do tej pory był aktywnym i towarzyskim kotem, a teraz chowa się po kątach i wykazuje lękliwość – również trzeba to sprawdzić.

Niepokojące może się również okazać nagłe nadmierne miauczenie. Jeśli kot zaczął dużo wokalizować, zaobserwuj w jakich sytuacjach ma to miejsce i udaj się do specjalisty.

Kot nadmiernie miauczy w nocy, nie dając Wam spać? Zobacz jakie mogą być tego przyczyny: Dlaczego kot budzi w nocy?

Zmiany w aktywności

Objawem wielu problemów zdrowotnych jest nagły spadek aktywności kota. Jeśli mruczek wykazuje większą senność niż zwykle i nie ma chęci do zabawy, powinieneś czym prędzej sprawdzić jego stan zdrowia.

A może Twój kot nie chce się bawić, ponieważ robisz to źle? Sprawdź tutaj Jak bawić się z kotem?

Zmiany ze strony przewodu pokarmowego

Zmiany związane z układem pokarmowym są często najszybciej zauważalne. Należą do nich przede wszystkim:

• wymioty,
• biegunka,
• brak apetytu,
• chudnięcie lub tycie,
• nadmierne pragnienie,
• brzydki zapach z pyszczka,
• ślinienie się

Lepiej zapobiegać niż leczyć, dlatego sprawdź jak zawczasu należycie zadbać o zęby pupila: Jak dbać o zęby psa i kota?

Zmiany w postawie ciała

Koty bardzo dyskretnie dają znać, że coś jest nie tak. Ich pozycja bólowa często jest ciężka w odróżnieniu od zwykłej pozycji tzw. „bochenka chleba”.

Pozycja bólowa charakteryzuje się jednak skuloną postawą, przednimi łapkami postawionymi na wysokości klatki piersiowej, głową pochyloną w przód i wygiętym grzbietem. Często koty w pozycji bólowej mają także przymrużone oczy. Obrazuje to rysunek poniżej.

Zmiany w kuwecie

Zmiany w postawie kota mogą także dotyczyć ustawienia ciała podczas oddawania moczu. Wygięty grzbiet z mocno wyprostowanymi przednimi kończynami i podkurczonymi tylnymi, może wskazywać na ból podczas oddawania moczu.

Zmiany kuwetowe mogą również dotyczyć ilości oddawanego moczu: kot może oddawać znaczne ilości moczu lub wręcz przeciwnie – niewielką ilość.

Oznaką bólu może być także załatwianie się poza kuwetą, wchodzenie i wychodzenie z kuwety bez oddania moczu, przesiadywanie w kuwecie lub mocz z domieszką krwi. Warto zatem regularnie zaglądać do kuwety kota i sprawdzać jak się w niej zachowuje oraz jak wyglądają mocz i odchody.

Zmiany w poruszaniu się

Zmiany w poruszaniu się mogą być dobrze zauważalne (np. kulawizna) lub nieco bardziej dyskretne, wymagające naszej uwagi. Mogą bowiem objawiać się tym, że kot nagle przestał wchodzić na wysokości. Może tym samym wykazywać problemy ze skakaniem, co również jest oznaką bólu.

Zmiany w pielęgnacji

Warto także zwrócić uwagę na zachowania pielęgnacyjne kota: nadmierne wylizywanie się, łzawienie oczu, wydzielina z nosa. Może to wskazywać na problemy alergiczne, ale nie tylko.

Ból u kota – przyczyny

Objawy bólu u kota mogą mieć różne przyczyny. Zaskoczę Cię jednak – ja ich tutaj nie przytoczę.

Bowiem tak jak już wspomniałam wyżej, w tym wpisie nie chodzi o stawianie diagnozy. Złota zasada jest taka, aby w chwili zaobserwowania, że coś ze zwierzakiem jest nie tak, od razu zapisać się na wizytę u lekarza weterynarii. Nie szukajcie porad i rozpoznania choroby w Internecie.

Dlatego udaj się ze zwierzakiem na badania i opisz dokładnie co zaobserwowałeś. Możesz zawczasu zrobić sobie notatki – to bardzo pomaga lekarzowi w wywiadzie weterynaryjnym na początku wizyty. Na jego podstawie będzie mógł on podjąć dalsze kroki diagnostyczne.

Pamiętaj – lepiej być nadgorliwym, niż potem żałować. Bowiem w przypadku wielu chorób ogromne znaczenie ma czas rozpoznania – im później udamy się z kotem na badania, tym więcej szkód może choroba wyrządzić w organizmie.

Podsumowanie

Temat podsumowałabym w ten sposób: Dobrze jest dobrze znać swojego kota. Wówczas mamy większe szanse szybciej zauważyć, że coś w zachowaniu kota się zmieniło. Teraz już wiesz na co szczególnie zwrócić uwagę. Choć mam nadzieję, że podane sytuacje Was nie spotkają. Dlatego przesyłam dużo zdrowia dla Was i Waszych mruczków!

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Objawy bólu u kota – jak koty okazują ból? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz w artykule?

• Sylwester z kotem – najważniejsze zasady
• Goście w dom, kot pod łóżko
• A może kocie party?
• Leki i środki uspakajające
• Podsumowanie i życzenia

Choć wiele osób spędzi najbliższego sylwestra w domu, fajerwerki zapewne i tak będą strzelać za oknem, a większość kotów będzie przeżywać stres. Jeżeli jeszcze dołożymy do tego wizyty gości, możemy otrzymać kocią stresową mieszankę wybuchową. Jak jej zapobiec?

A jeśli masz psa, dowiedz się jak mu pomóc z tego wpisu: Pies w sylwestra – porady na ostatnią chwilę

Sylwester z kotem – najważniejsze zasady

Kot, który nie boi się fajerwerków to prawdziwy odważniak w kocim świecie. Bowiem dla większości mruczków seria wystrzałów za oknem to źródło ogromnego stresu. Mam dla Was kilka porad jak przygotować się na sylwester z kotem, aby zmniejszyć koci niepokój.

1. Zapewnij kotu bezpieczną kryjówkę, którą lubi. Może to być karton, wnętrze szafy, legowisko, miejsce pod łóżkiem lub uchylone drzwi do łazienki.
2. Gdy zaczynają się wystrzały – zamknij i zasłoń w domu wszystkie okna. Dzięki temu zmniejszymy niepokój kota związany z błyskami dochodzącymi z zewnątrz.
3. Ponadto warto nieco zagłuszyć fajerwerki, puszczając kotu relaksacyjną muzykę. W Internecie można znaleźć nawet specjalne uspakajające kocie utwory.
4. Oprócz tego możesz również użyć kocich feromonów. Pozwolą się kotu uspokoić. Najlepiej zastosować je już kilka dni przed sylwestrem. Jednak nie na każdego kota one zadziałają.
5. Czytaj sygnały wysyłane przez swojego kota. Jeżeli chowa się, to najprawdopodobniej chce być sam i potrzebuje odrobiny spokoju w samotności. Nie wyciągaj go wówczas na siłę. Jeśli z kolei kot szuka z Tobą kontaktu, poświęć mu czas. W zależności od preferencji kota – głaskaj go lub baw się z nim (przeczytaj również: Jak bawić się z kotem?), odciągając tym samym uwagę od wystrzałów.
6. I przede wszystkim – zachowaj spokój! Twój stres tylko spotęguje niepokój kota.

Goście w dom, kot pod łóżko?

A co jeżeli spodziewamy się gości? Wszystko oczywiście zależy od charakteru danego kota. Jednak większość mruczków, nawet tych na co dzień najbardziej towarzyskich, w momencie zwiększonego niepokoju nie będzie miało ochoty na kontakty z obcymi ludźmi.

Dlatego oprócz wyżej podanych zasad, które warto zawczasu wytłumaczyć również naszym gościom, wprowadź zasadę „Nic na siłę”. Niech kot decyduje czy chce poznawać nowo przybyłe osoby. Najlepiej unikać nadmiernego głaskania lub brania na ręce.

Z kolei jeśli wychodzimy z domu na noc sylwestrową, najlepiej jest zostawić kota w domu i zaprosić do domu osobę z rodziny lub znajomych. Może akurat ktoś jest mniej imprezowy i chętnie potowarzyszy zestresowanemu kotu. Wówczas zapoznaj taką osobę z wyżej podanymi zasadami.

A może kocie party?

Czasem w naszych głowach rodzi się pomysł, że skoro ludzie spotykają się na imprezkach, to może warto również takie imprezki zorganizować kotom. Nie róbcie tego swojemu zwierzakowi!

Wprowadzanie nowych zwierząt w noc sylwestrową może przysporzyć kotu jeszcze więcej stresu niż same fajerwerki. Proces socjalizacji u kotów może trwać nawet 4-8 tygodni, niemożliwe jest więc 'zaprzyjaźnić’ koty w kilka godzin. Nie przyprowadzajcie zatem obcych kotów do mieszkań z innym kocim rezydentem.

Leki i środki uspakajające

Przy podawaniu leków zwierzakom obowiązuje jedna, bardzo ważna zasada: nic na własną rękę. Podawanie leków powinno się odbywać po dokładnej konsultacji z lekarzem weterynarii.

Istnieją bowiem leki, które dają sztuczny efekt wyciszenia zwierzaka. Należą do nich preparaty na bazie Acepromazyny, która obniża motorykę pupila (zarówno psa jak i kota) przez co zwierzę nie może się ruszyć. Dalej jednak pozostaje w pełni świadome tego, co się wokół niego dzieję, co jeszcze bardziej potęguje stres!

Również suplementy uspakajające (ziołowe) warto skonsultować wcześniej z lekarzem weterynarii lub behawiorystą. Takie preparaty należy zacząć stosować co najmniej kilka dni przed stresującym wydarzeniem.

Podsumowanie i życzenia

Mam nadzieję, że temat sylwestra z kotem został przeze mnie wyczerpany, dzięki czemu najbliższa noc sylwestrowa będzie nieco mniej niepokojąca dla waszych mruczków.

Wszystkim moim czytelnikom i ich pupilom życzę spokojnego sylwestra oraz szczęśliwego Nowego Roku. Niech każdy następny dzień będzie wyjątkowy i przyniesie nadzieję na powrót do normalności…

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Sylwester z kotem – jak zmniejszyć stres? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Wszyscy uwielbiamy śmieszne filmiki z kotami w roli głównej. Często takie filmiki pokazują kocie szaleństwo za światełkiem lasera. I faktycznie – koty wyjątkowo upodobały sobie pogoń za czerwoną kropeczką. Co w takim razie jest nie tak w tej kociej zabawce? Przyjrzyjmy się bliżej zabawie z laserem.

Prawidłowa zabawa z kotem

Na samym początku przypomnę tylko, jak ważna jest zabawa w życiu kota. Dla kotów zabawa jest niczym spacery dla psa – najwyższą koniecznością! Kocia zabawa ma jednak pewne ściśle określone etapy, które odzwierciedlają polowanie kota w naturze. Warto o nich pamiętać, bowiem prawidłowa zabawa to klucz do kociej satysfakcji.

Coś więcej na temat zabawy z kotem możesz przeczytać we wpisie: Jak bawić się z kotem?

Mówiąc pokrótce zabawa z kotem powinna przypominać łańcuch łowiecki, który koty wykonują aby upolować ofiarę. Składa się on z następujących części:

zauważenie i obserwacja ofiary – skradanie się – pościg – schwytanie ofiary – zabicie zdobyczy – posiłek

Dokładnie taki łańcuch wydarzeń powinniśmy odzwierciedlić podczas zabawy z kotem w domu. Tylko wówczas kot poczuje się spełniony i zabawa przyniesie pożądane rezultaty. A jak to wygląda w przypadku zabawy laserem?

Laser dla kota – dlaczego nie?

Jak już może się domyślasz, nie każda zabawka spełni wszystkie etapy naszego łańcucha łowieckiego. Laser dla kota właśnie ma ten ogromny minus – nie da się go złapać! Czerwoną kropkę kot może tylko gonić, a gdy wreszcie wydaje mu się, że ją dopadł, ona znów mu się wymyka. Ponadto nie może jej w żaden sposób dotknąć, a co dopiero pogryźć.

Dlatego takie bieganie kota za laserem to dla niego rodzaj syzyfowej pracy, niemożliwej do wykonania. A za każdym razem, gdy kot nie może dopaść zdobyczy, rośnie u niego poziom frustracji. Spróbuj sobie zatem wyobrazić co musi odczuwać kot, kiedy kilka razy w tygodniu gania w pełni sił za uciekającą kropką, jednak zawsze bezskutecznie.

Wskaźnik laserowy dla kota – kiedy tak?

Jednakże są pewne rozwiązania, które mogą spowodować, że laser dla kota okaże się ciekawą zabawką. Wystarczy porozkładać po mieszkaniu kocie zabawki, które kot będzie w stanie chwycić i zagryźć. Wówczas na koniec zabawy laserem wystarczy świecącą kropkę nakierować na którąś z zabawek. Kot złapie zabawkę, Ty dasz mu smakołyk, a łańcuch łowiecki zostanie zrealizowany.

Uwaga! Nie każdy kot da się tak łatwo oszukać i wiele mruczków na tyle upodoba sobie światełko lasera, że nie będą zwracać uwagi na żadne zabawki leżące w pobliżu, nawet gdy nakierujemy na nie światło. Czasem nie da się po prostu przekierować kociej uwagi z czerwonej kropki na nic innego. Dlatego tak ważne jest, aby poznać swojego kota i to pod jego kątem dostosowywać rodzaje zabaw.

Podsumowanie

Zatem – laser dla kota TAK, ale z zachowaniem określonych zasad, aby nie doprowadzić do narastania frustracji u kota. Zawsze jednak należy dobrać sposób zabawy pod konkretnego kota. U nas w domu lasera nie ma i nie będzie, ponieważ mamy tyle innych zabawek, że ten jeden gadżet wydaje nam się absolutnie zbędny. A jak jest u Was – laser obecny czy nie?

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Laser dla kota – tak czy nie? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Dla nas to świetna rozrywka, a dla naszych kotów przerażający hałas. I nie ma nic dziwnego w tym, że zwierzęta się boją, ponieważ nie rozumieją istoty Sylwestra. Dla nich to tylko nagle pojawiająca się głośna noc, która powoduje paniczny strach.

Oczywiście niektóre koty reagują neutralnie na kolorowe wybuchy za oknem, a nawet lubią je oglądać. Większość jest jednak przepełniona stresem i naszym zadaniem jest wiedzieć, jak sobie z nim poradzić.

Jeżeli jesteś opiekunem psa przeczytaj porady na ostatnią chwilę jak pomóc psu przetrwać Sylwestra.

Jak pomóc kotu przetrwać Sylwestra?

Aby było czytelniej, porady podzielę na listę „to do” i „not to do”, czyli co powinniśmy robić w noc sylwestrową, a czego nie. Mam nadzieję, że umożliwi to łatwiejsze przyswojenie i zapamiętanie treści. A to z kolei pozwoli kotu uspokoić nerwy w ostatnią noc roku.

Co robimy aby pomóc kotu przetrwać Sylwestra:

• Sami zachowujemy spokój – Nasz stres i bieganina tylko pogorszy strach u naszego kota. Postarajmy się nie podskakiwać na nagły wybuch petardy za oknem. Niech ten dzień przypomina każdy inny i będzie pełen spokoju.
• Zamknijmy wszystkie okna i pozasłaniajmy żaluzje – Dzięki temu zmniejszymy nieco hałas dochodzący z dworu oraz zasłonimy nagłe rozświetlenia nieba.
• Włączmy radio bądź telewizor – Tak jak zwykle, na normalną głośność. W ten sposób zagłuszymy szum i odgłosy wybuchów dobiegających z podwórka.
• Przygotujmy kotu kryjówki, w których chętnie się schowa – Pootwierajmy niektóre szafy i szuflady, porozstawiajmy pudła lub inne atrakcyjne dla kota schronienia. Co ważne – pozwólmy wybrać kotu schronienia samemu. Nie wciskajmy go na siłę na koci domek lub na kocie legowisko. Niech kot sam wybierze gdzie chce się schować na czas Sylwestra.
• Jeszcze za dnia zmęczmy dużą dawką zabawy – Zwiększy to prawdopodobieństwo braku energii na wieczór i przespania całej nocy. Jeśli będzie to możliwe, możemy również próbować odciągnąć kota zabawą w trakcie trwania wybuchów. Jednak nie każdy kot będzie na tyle odważny, dlatego nic na siłę.

Czego nie robimy aby nie pogarszać kotu Sylwestra:

• Nie zwracamy szczególnej uwagi na kota.
• Nie bierzemy kota na ręce.
• Głaszczemy w ograniczonych ilościach, a podczas kulminacji stresu najlepiej wcale.
• Nie wyciągamy kota z kryjówek.

Brzmi to dość paradoksalnie, bowiem nasz pierwszy odruch na widok przestraszonego kotka to wzięcie w ramiona i uspakajanie. Nie rób tak! Takim zachowaniem tylko dasz znać kotu, że jest powód do strachu i że to dobrze, że się boi. Dajmy kotu możliwość wyciszenia się po swojemu, w samotności.

Oprócz tego możemy skonsultować się z lekarzem weterynarii i poprosić o polecenie środków na uspokojenie odpowiednich dla kota. Wybór na rynku jest duży i istnieje wiele różnych form uspokajaczy dla zwierząt. Jednakże nigdy nie podawaj kotu nic bez wcześniejszych konsultacji z weterynarzem.

Podsumowanie

Koty nie są przyzwyczajone do nagłych hałasów, przez co w Sylwestra większość z nich będzie ogarniał strach. To niezwykle ważne, aby wiedzieć jak się w tej sytuacji zachować. Zapamiętajcie moje porady i pouczajcie wszystkich domowników w tym temacie, szczególnie dzieci. Niech koty dostaną najlepsze kryjówki i niech same decydują o swoim losie. To mądre stworzenia, które same będą wiedziały, co jest dla nich najlepsze.

Z tego miejsca życzę wszystkim opiekunom zwierząt wszystkiego najlepszego w nadchodzącym Nowym Roku! Niech przyniesie Wam i Waszym pupilom wiele radości, miłości i zdrowia. Osiągajcie same sukcesy i spełniajcie marzenia.
Szczęśliwego Nowego Roku!

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Jak pomóc kotu przetrwać Sylwestra? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Jako właściciel kota powinieneś nauczyć się rozpoznawać, gdy Twój pupil mówi Ci, że Cię kocha. To ważne ze względu na możliwość nauki odpowiadania mu tym samym w jego języku! Dlatego zapoznaj się z poniższą instrukcją kociej miłości.

Kocia miłość – Jak poznać, że Twój kot Cię kocha?

Na samym początku musimy odciąć się od postrzegania miłości przez ludzki pryzmat. Bowiem koty mają zupełnie inne zachowania i kocia miłość jest zdecydowanie daleka od ludzkiej. Bo przecież dla ludzi miłość to przede wszystkim kontakt fizyczny: tulenie, całowanie, czuły uścisk dłoni… U kotów miłość może przebiegać kompletnie z pominięciem zmysłu dotyku.

Dla kotów bliskość jest już wtedy, gdy tylko widzą drugiego osobnika. Czyli przebywanie w jednym pomieszczeniu, nawet na dwóch jego końcach, można już poniekąd nazwać miłością. Dlatego jeżeli Twój kot lubi przebywać razem z Tobą w jednym pokoju i gdziekolwiek byś nie poszedł on idzie za Tobą – wiedz, że Cię kocha.

Jeżeli to mamy już wyjaśnione, to pora przejść do kolejnych, subtelnych znaków kociej miłości.

Czułe i powolne mruganie

Zawsze niezmiernie się cieszę, gdy kot patrzy mi w oczy po czym powoli zamyka oczy i równie wolno je otwiera. To nic innego jak kocie „kocham Cię!”, dlatego odwdzięcz się czym prędzej tym samym!

Wąchanie na powitanie

Jeśli Twój kot czeka przy drzwiach za każdym razem, gdy wracasz do domu, wiedz że coś jest na rzeczy. Tym bardziej, jeżeli za każdym razem obwąchuje Cię, a przede wszystkim Twoją twarz, włosy i rękę. To nic innego jak kocie przywitanie i zbieranie informacji: „cześć! gdzie byłeś? co robiłeś? fajnie, że jesteś!”. W ten sposób koty witają osobniki ze swojego stada.

Gdy już wrócisz do domu, możesz kotu wynagrodzić swoją nieobecność porządną dawką zabawy!
Sprawdź Jak bawić się z kotem i dlaczego zabawa z kotem jest tak ważna?

Ocieranie się

Koty ocierające się o siebie okazują sobie sympatię, Tak samo wygląda to w stosunku do ludzi. Gdy Twój kot plączę się między Twoimi nogami ocierając się o nie, to znaczy że właśnie okazuje Ci swoją miłość. Jak możesz mu się odwdzięczyć? Pogłaszcz kota po głowie lub po bródce. Niech też wie, że go kochasz!

Wylizywanie

Czasem, kiedy kot nas obwąchuje, nagle lecz płynnie zamienia wąchanie w lizanie. Tak robią koty, które dbają o siebie wzajemnie. Wylizywanie futerka to opiekuńczy gest względem drugiego kota. Dlatego gdy poczujesz na sobie szorstki koci języczek, to bądź szczęśliwy!

Pokazywanie brzuszka

Kot pokazuje brzuch tylko w miejscu i sytuacji, gdy czuje się w 100% bezpiecznie. Dlatego jeśli tylko zobaczysz koci brzuszek, to nie rzucaj się od razu na mizianie (niewiele kotów to lubi), tylko wiedz, że kot właśnie okazuje Ci pełne zaufanie.

Udeptywanie łapkami

Udeptywanie łapkami to pozostałość z czasów bycia kociakiem. Wówczas kocię podczas picia mleka masowało matkę w celu pobudzenia wydzielania płynnego pożywienia. Był to czas beztroski i bezpieczeństwa. To samo oznacza w życiu dorosłym – ugniatanie łapkami Ciebie lub bliskiej okolicy oznacza, że kot czuje się przy Tobie jak przy mamie. Cudowne, prawda?

Czółko-czółko

Tak zwane barankowanie ma miejsce wtedy, gdy kot lekko uderza swoim czółkiem w Twoje czoło, nogi lub ręce. A robi tak tylko wtedy, gdy kogoś naprawdę bardzo lubi. Wówczas dobrze jest pogłaskać kocie czoło lub jeszcze lepiej – zrobić „czółko-czółko”!

Podsumowanie

Wydaje mi się, że są to najważniejsze przejawy kociej miłości. Aczkolwiek jeżeli znasz jeszcze inne dowody kocich uczuć względem nas, to daj znać w komentarzu! Zapewne jest coś o czym zapomniałam

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Kocia miłość. Jak poznać, że Twój kot Cię kocha? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Tak naprawdę to nie ma żadnych przeciwwskazań, aby kot i dziecko mieszkały razem. Wszystko zależy od odpowiedzialnego podejścia i chęci dorosłych. Dlatego jak słyszę, że ktoś „musi oddać kota, bo dziecko jest w drodze”, to dostaję szału.

Oczywiście rozumiem, że przygotowaniom do pojawienia się na świecie nowego członka rodziny towarzyszy wiele emocji. W tym nie tylko te dobre, ale również takie jak strach czy stres. Jednakże wystarczy poświęcić chwilę i poczytać porady behawiorystów, aby się przekonać, że połączenie kot + dziecko jest możliwe. Ja dzisiaj również spróbuję Ci to udowodnić!

Przed pojawieniem się dziecka w domu

Zacznijmy od sytuacji, gdy posiadamy już kota, a wynik testu ciążowego okazał się pozytywny. Moje gratulacje! W natłoku nowych wyzwań nie zapomnij przygotować kota na nową sytuację w Waszym domu. Oto kilka wskazówek, jak to uczynić:

Nie zamykaj przed kotem drzwi

Częstym problemem w kocich domach, w których ma pojawić się dziecko, jest obsikiwanie przez kota rzeczy przygotowanych dla noworodka. Albo sama obawa przed tym, że kot będzie to robił. Wiele osób tłumaczy to zazdrością, tak jak ma to miejsce w przypadku dziecka spodziewającego się rodzeństwa.

Wówczas instynktownie zamykamy pokój dziecięcy przed kotem. A to najgorsze co możemy zrobić! Odizolowanie kota od pokoju dziecka będzie właśnie głównym powodem, dla którego kot zsika się na rzeczy dziecka. Czyli uzyskamy efekt odwrotny od zamierzonego. Dlaczego tak się dzieje?

Bowiem u kotów zawsze rozchodzi się o terytorium. Zakaz wstępu do danego pomieszczenia oznacza dla kota ograniczenie terytorium, zarówno w kwestii powierzchni jak i zapachów. W pokoju, do którego kot nie ma wstępu, powoli znika jego zapach. Później, gdy pojawia się dziecko, ten zakazany pokój odgrywa kluczową rolę. Gdy tylko nadarzy się okazja, kot zaznaczy moczem najważniejsze punkty w pokoju dziecka (np. ciuszki, łóżeczko) w celu odzyskania utraconego terytorium. Jak do tego nie dopuścić?

W tym miejscu pragnę przypomnieć, że niedopuszczalne jest pryskanie kota wodą. Jeżeli kot robi coś złego, to istnieją inne sposoby, aby go tego oduczyć, niż spryskiwacz do kwiatów!

Stwórz w pokoiku dziecka miejsce dla kota

Kot nie tylko powinien mieć dostęp do nowo urządzonego pokoju dla noworodka, a nawet mieć w nim swój własny kąt. Najlepiej jest stworzyć kotu miejsce do obserwacji z góry – na przykład wstawić do pokoju kocie drzewko bądź zamontować specjalnie dla niego półkę. Dzięki temu kot będzie mógł być częścią nowych wydarzeń w Waszym życiu, nie będąc w bezpośrednim kontakcie z dzieckiem. Kot z tego miejsca będzie mógł się uczyć obcego języka nowego przybysza.

Ponadto warto przy urządzaniu nowego pomieszczenia zadbać w nim o kocie zapachy. Zalecałabym porozkładać w takim pokoiku kilka rzeczy, których kot często używa – na przykład koc na którym lubi leżeć, bądź jego legowisko lub drapak.

A jaki drapak dla kota jest najlepszy? Sprawdź sam!

Zapoznaj kota z dźwiękami i zapachami dziecka

Jeszcze przed narodzinami dziecka, warto kota przyzwyczaić do zmian, jakie mogą zajść w Waszym życiu. Można spróbować znieczulić go na odgłosy wydawane przez dzieci puszczając mu filmiki z nagraniami dziecięcego płaczu, śmiechu lub krzyku. Oczywiście wszystko to musi być wprowadzane powoli (póki jeszcze w trakcie płaczu dziecka możemy nacisnąć przycisk STOP warto z tego korzystać). Podczas puszczania takich filmików konieczne jest odwracanie uwagi kota od dźwięków. Można podać mu wtedy posiłek lub się z nim bawić. Wszystko po to, aby kot miał dobre skojarzenia z danymi odgłosami.

Z kolei przyzwyczajanie do zapachów może polegać na przyniesieniu do domu kocyków lub ubranek innych dzieci. Ciężarne kobiety często znają inne mamy, więc wystarczy je poprosić o pożyczenie kilku materiałów. Daj kotu czas na zapoznanie się z przyniesionymi rzeczami, bez zmuszania go do tego. Niech sam zdecyduje na ile chce je poznać.

Kot i dziecko – starsze szkraby

Gdy dzieci zaczynają chodzić, w domu robi się naprawdę żywiołowo! Małe brzdące słyną z tego, że jeszcze same nie wiedzą dokąd zmierzają, a ich ruchy są dość chaotyczne i gwałtowne. To może przestraszyć kota i powodować u niego rosnącą frustrację. Jak temu zaradzić?

Kot u góry, a dziecko na dole

Dobrym rozwiązaniem jest stworzenie dla kota dróg ucieczki i miejsc obserwacji gdzieś u góry. Warto sprawdzić dokąd sięga nasze dziecko i powyżej zainstalować kilka półek specjalnie dla kota. Koty nie atakują same z siebie, robią to tylko wtedy, gdy są do tego zmuszone. Musimy więc uniknąć sytuacji, w której dziecko zaprowadzi kota w kąt bez szansy na ucieczkę, ponieważ kot może poczuć się zagrożony. A wtedy wystarczy tylko chwila i jeden zbyt gwałtowny ruch, aby kot przeszedł do defensywy.

Wszelkie spotkania na linii kot-dziecko tylko pod kontrolą rodziców

Kiedy nasz szkrab dopiero zaczyna chodzić, mamy wiele kwestii do przypilnowania. Jedną z nich są bezpośrednie spotkania kota i dziecka. Na samym początku wszystkie te mityngi powinny odbywać się pod kontrolą rodziców. Nieważne jak bardzo ufasz swojemu kotu lub jak bardzo jesteś przekonany, że Twoje dziecko nic nie zrobi. Masz przy tym być i tyle.

Nauczaj od samego początku

Gdy już dziecko zacznie pojmować co nieco z otaczającego go świata, Twoim zadaniem jest nauczyć go podstawowych zasad zachowania przy kocie i komunikacji z nim. Można w tym celu wykorzystać pluszowego zwierzaka i pokazać między innymi jak należy głaskać kota: powtarzać, że głaskanie musi być delikatne i pokazywać, w których miejscach kot lubi być głaskany, a w których nie.

Ponadto konieczne należy wpoić naszemu brzdącowi, aby nie ciągnęło kota za ogon i nie bawiło się z nim rękoma, tylko odpowiednimi zabawkami. Ważne jest również wytłumaczenie, że przy kocie nie należy krzyczeć i biegać. W międzyczasie wyjdzie na pewno sporo innych spraw do omówienia z dzieckiem, ale to najważniejsze podstawy.

Nie zapominaj o kocie

Częstym powodem problemów na linii kot-dziecko jest zbyt duża ilość energii drzemiąca w kocie. A nie da się zaradzić gromadzeniu energii, gdy w domu tyle się dzieje! Dlatego trzeba energię z kota „wypompować”. Porządna dawka zabawy z kotem powinna załatwić sprawę!

W tym miejscu zachęcam do zapoznania się z wpisem Jak bawić się z kotem?
Dzięki niemu dowiesz się w jaki sposób poprawnie spuścić z kota trochę energii

Podsumowanie

Mam nadzieję, że ilość tekstu i zadań do zrobienia nie jest aż tak przerażająca, jakby się mogło wydawać. To fakt, że aby zapewnić kotu i dziecku idealny wspólny kąt, musimy się trochę napracować. Ale to wszystko mocno zaowocuje w przyszłości! Dlatego myślę, że warto. A ty co sądzisz?

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Kot i dziecko – jak to połączyć? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Do tego wpisu zainspirowała mnie książka autorstwa chyba najbardziej  znanego amerykańskiego kociego behawiorysty – Jackson’a Galaxy. Wszystkim tym, którzy chcą poprawić jakość życia swoich kotów i dowiedzieć się wielu rzeczy na temat kociej psychiki i ich podstawowych potrzeb, szczerze polecam „Kocie Mojo”. Z książki dowiecie się co zrobić, aby uczynić kota zdrowym i szczęśliwym. Każdy opiekun kota powinien ją mieć!

Dlaczego zabawa z kotem jest ważna?

Aby wyjaśnić znaczenie zabawy w kocim życiu, muszę przytoczyć cytat z wyżej wspomnianej książki. Mi ten właśnie fragment otworzył szeroko oczy i doskonale wyjaśnił sytuację, dlatego dzielę się nim z Wami:

„(…) zabawa to nie luksus, który oferujesz kotu, ani nie rozrywka, na którą pozwalasz sobie, kiedy masz czas. Popatrz na to w taki sposób: jeśli masz psa, zakładasz mu obrożę i smycz i codziennie chodzisz z nim na spacery. Analogicznie jeśli masz kota, posiadasz interaktywne zabawki i wykorzystujesz je podczas codziennych zabaw.”

Rozumiecie? Dla kotów zabawa jest niczym spacery dla psa – najwyższą koniecznością! Są to aktywności, między którymi stoi znak równości. Obie te rzeczy, mimo że tak różne, mają wspólną cechę: obie służą rozładowaniu energii.

Koty i psy dopiero od niedawna (patrząc przez pryzmat całej naszej historii) zostały zamknięte w czterech ścianach. Ewolucyjnie są zaprogramowane na wędrowanie, polowanie, czuwanie i ogólny ruch. W naszych domach ładują maksymalnie poziom energii poprzez podawany gotowy pokarm i leżenie na kanapie. Domowy kot tylko poprzez zabawę może dać ujście energii.

Nadmiar energii drzemiącej w kocie może prowadzić do zachowań agresywnych bądź niszczenia rzeczy w domu. Dlatego regularna zabawa z kotem jest tak ważna.

Spryskałeś kiedyś kota wodą, gdy zrobił coś nie po Twojej myśli? Sprawdź dlaczego pryskanie kota wodą jest złe i nie rób tego nigdy więcej!

Jak bawić się z kotem?

Na pytanie jak bawić się z kotem nie ma jednej, uniwersalnej odpowiedzi. Każdy kot jest inny i lubi inne formy aktywności. Jednakże istnieją pewne ogólne zalecenia, które poprawią jakość Waszej zabawy.

Przede wszystkim należy pamiętać, że zabawa to polowanie. Tak widzi ją nasz kot. A polowanie w naturze ma kilka etapów: obserwacja, śledzenie, rzucenie się i zabicie. Należy „podłączyć” się do jednego końca zabawki i wczuć się w rolę ofiary, najlepiej myszy lub ptaka. Drugim końcem zabawki musisz naśladować ruchy tych zwierząt.

Na początku należy dać się obserwować. W tym czasie musimy wykonywać ruch zabawką, aby zaciekawić kota (zabawka stojąca w martwym punkcie nie jest interesująca i nie przypomina ofiary). Gdy widzimy, że kot się zaczyna czaić i szykuje się do skoku, trzeba podjąć decyzję czy chcemy dać się już złapać. Wszystko powinno wyglądać podobnie jak w naturze: jeśli kot nas złapie, musimy albo mocno się wyrywać, albo powoli przechodzić w stan spoczynku, tak aby kot myślał, że osiągnął cel. Jeśli nas nie złapie, „uciekamy” i dajemy się obserwować dalej.

Trzeba trochę podziałać wyobraźnią i w pełni zaangażować się w te kilkanaście minut zabawy. Tylko wtedy zapewnimy kotu odpowiednią ilość i jakość zabawy. Machanie wędką jedną ręką, podczas gdy druga jest zajęta telefonem, może nie przynieść zadowalających rezultatów.

Pamiętaj, że mamy przeróżne typy zabawek dla kotów. Zachęcam do przeczytania moich przemyśleń na temat:
Zabawki dla kotów to tak naprawdę… zabawki dla ludzi.

Największym sukcesem i ostatecznym finałem polowania jest wzięcie zdobyczy w pyszczek i przeniesienie jej w odpowiednie miejsce. Jeśli Twój kot tak robi na koniec wspólnej zabawy, to możesz być z siebie dumny. Oznacza to, że kot upolował zdobycz, a więc jego podstawowe potrzeby kota pierwotnego zostały zaspokojone. Nie oznacza to jednak, że nie można bawić się dalej. Polowanie może mieć wiele rund!

„Ale mój kot się nie bawi”

A jak bawić się z kotem, który „się nie bawi”? Musimy zacząć od tego, że aktywność naszego kota zależy przede wszystkim od jego wieku i stanu zdrowia. Nie możemy wymagać od 15-letniego schorowanego mruczka, że będzie latał po całym domu jak mały kociak.

Zabawa to nie tylko bieganie w kółko do momentu aż kot zacznie ziajać. Zabawa to również samo obserwowanie i skupianie się na zdobyczy. Starsze koty właśnie w taki sposób mogą się bawić: zwykła obserwacja muchy na ścianie może już być zabawą. Kot jest wówczas skupiony i zużywa na to energię. A jeśli mucha podleci do niego, a ten trzy razy machnie łapką, to może to być moment kulminacyjny polowania i wystarczający.

Nie od każdego kota należy oczekiwać, że będzie się zachowywał jak młode i pełne energii kocię. Trzeba się po prostu dowiedzieć w jaki sposób bawi się Twój kot.

Możliwe, że powinieneś znaleźć odpowiednią formę zabawy lub odpowiednią zabawkę. Może akurat Twój kot woli ganianie za piłeczkami? A może zainteresuje go tylko zabawka wydająca dźwięki (grzechotki)? A może preferuje ganianego lub chowanego ze swoim opiekunem? Musisz poznać swojego kota i sprawdzić co mu najbardziej odpowiada.

Podsumowanie

Na koniec raz jeszcze powtórzę: każdy kot jest inny i preferuje inne aktywności. Twoim zadaniem jest znaleźć taką, która najbardziej będzie mu odpowiadać. Koniecznie jednak musisz pamiętać jak ważna jest zabawa dla kota i cały czas mieć w głowie, że to tak naprawdę polowanie, a nie bezsensowne latanie za piórkami.

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Jak bawić się z kotem? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Kot wskakuje na blat? Psiknij go wodą! Kot drapie meble? Psiknij go wodą! A może jest agresywny? Psiknij go wodą!

Jest to gotowy przepis na całkowite zrujnowanie relacji z Twoim kotem. Jeżeli zależy Ci na tym, aby kot się Ciebie bał, stresował się przy Tobie, był wiecznie sfrustrowany i wyrzucał to z siebie za pomocą agresji, to śmiało. Psikaj dalej.

Jeśli natomiast zależy Ci na wyeliminowaniu niechcianych zachować u kota, przy jednoczesnym dalszym życiu w harmonii i przyjaźni, przeczytaj ten wpis do końca. I od razu wyrzuć spryskiwacz do kosza (no chyba, że potrzebujesz go do spryskiwania roślinek, to go zatrzymaj).

Przy okazji możesz też wyrzucić szampon dla kota. Dlaczego?
Wszystko znajdziesz we wpisie: Kąpiel kota – dlaczego torturujesz swojego zwierzaka?!

Pryskanie kota wodą – jakie są tego konsekwencje?

Oprócz tego, że pryskanie kota wodą nie jest zbyt skuteczne, to dodatkowo powoduje inne niepożądane skutki:

• kot zaczyna się bać człowieka i nie chodzi tutaj o szacunek, a niechęć do opiekuna
• narasta u kota frustracja, która z czasem może przeobrazić się w agresję lub inne niechciane zachowania (na przykład sikanie poza kuwetą)
• kot jest często narażany na stres, co prowadzi do innych problemów behawioralnych

W takim modelu wychowania nasz kot za każdym razem oddala się od nas emocjonalnie. Owszem, może i nauczy się, że nie wolno wskakiwać na blat, gdy człowiek patrzy. Jednak oprócz tego nauczy się również, że człowiek = strach. Czy tak właśnie ma wyglądać Wasze wspólne życie? Czy chcesz aby kot się Ciebie bał?

Co zamiast pryskania kota wodą?

Zazwyczaj psikamy na kota w sytuacjach, gdy NAM się wydaje, że kot robi coś złego. Albo że kot robi nam na złość. A jak jest naprawdę? Jak to wygląda z perspektywy kota?

Kot drapie kanapę lub inne meble

Drapanie przedmiotów jest naturalną potrzebą kotów! (Przeczytaj więcej we wpisie: Jak wybrać drapak dla kota?). Dzięki niej kot zostawia swój zapach na danej rzeczy, pielęgnuje pazury oraz rozciąga ciało.

Nic więc dziwnego, że kot ma akurat ochotę podrapać trochę Twoją kanapę. Psiknięcie wodą naprawdę nic tutaj nie pomoże. W takiej sytuacji konieczne jest postawienie drapaka blisko miejsc, które kot najchętniej drapie. Najlepiej aby drapaków było wiele, w róznych miejscach oraz różnych formach – pionowej, poziomej i skośnej.

Kot wskakuje na blaty i stoły

Szczególnie częsty przypadek podczas przygotowywania przez człowieka posiłków. Dlaczego? Dlatego, że koty są z natury ciekawskie. Poprzez wskoczenie na blat kot chce zaspokoić swoją ciekawość względem tego, co robi ich opiekun w danym momencie. Mruczki lubią wszystko obserwować, najchętniej z góry.

W takim wypadku zalecam zamontowanie półek specjalnie dla kota, z których miałby dobry widok na sytuacje. Ponadto jeżeli chcemy kotu przekazać, że ma nie wskakiwać na blaty, musimy uzbroić się w cierpliwość. Konsekwencja jest najważniejsza. Polega ona na ściąganiu kota z blatu lub stołu od razu jak się na nim pojawi. Trzeba to robić za każdym razem oraz delikatnie, ale stanowczo. Przy tym można powiedzieć wyraźne „NIE”, lecz bez krzyku. Musimy dawać kotu jasne sygnały, co jest według nas dobre, a co złe. Wówczas kot powinien załapać o co nam chodzi.

Kot załatwia się poza kuwetą

O tym już pisałam, więc zapraszam Cię tutaj: Kot załatwia się poza kuwetą – rozwiązanie problemu.

Najważniejsze to wskazać kotu drogę. Nie każ kotu rezygnować z jego naturalnych zachowań, a pokaż jak je prawidłowo okazać:

drapanie mebli → drapak

wskakiwanie na stół → półki lub wysokie kocie drzewko

drapanie rąk lub nóg → duża ilość zabawy z pomocą zabawek (minimum 30 minut dziennie)

sikanie poza kuwetą → nowy żwirek, inna kuweta, zmiana miejsca kuwety, konsultacja z lekarzem weterynarii

Wtedy spryskiwacz nie będzie Ci już do niczego potrzebny.

Podsumowanie

Pamiętaj, aby najpierw zapewnić kotu wszystko to, czego potrzebuje, a dopiero później starać się modyfikować jego zachowanie. Duża ilość zabawy, odpowiednia dawka i pory karmienia, wystarczająca liczba drapaków, półek i tuneli, ponadto czułości i głaskanie oraz kuweta w odpowiednim miejscu. Gdy spełnisz naturalne potrzeby kota, możesz przystąpić do próby nauki kota odpowiednich zachowań. Zawsze w tej kolejności, nie na odwrót.

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Pryskanie kota wodą – nie rób tego więcej! pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Pierwszy raz w życiu przeprowadziłam z kimś wywiad. Aczkolwiek czułam ogromną potrzebę przybliżenia Wam usługi jaką jest Catsitting*. Najlepszym sposobem okazało się zapytać o szczegóły pracy samego Catsittera! Tak powstał wywiad z Blanką Majewską – założycielką Catosfery, czyli jedynej w Szczecinie usługi profesjonalnej opieki nad kotem na czas wyjazdu opiekuna.

A wszystko zaczęło się od wpisu Co zrobić z kotem podczas wyjazdu?, w którym wspominam o możliwości wynajęcia usługi Catsittera. Przyszła pora powiedzieć o tym coś więcej!

Opieka nad kotem na czas nieobecności opiekunów, czyli wszystko na temat usług Catsittera – wywiad:

Katarzyna Kazimierska: Zacznijmy może od kilku zdań na temat tego, czym właściwie jest Catosfera?

Blanka Majewska: Można powiedzieć, że Catosfera to takie moje dziecko. Jest to firma, która oferuje usługę opieki nad kotem na czas wyjazdu opiekuna. Staram się tutaj nie używać słowa „właściciel”, ponieważ to by sugerowało jakąś przynależność. Natomiast dla mnie człowiek dla kota jest raczej ludzkim towarzyszem lub opiekunem.

W skład firmy wchodzę ja oraz mój partner Adrian Turek, który wspiera mnie w sytuacjach, w których potrzebna jest bardziej specjalistyczna opieka nad kotem, na przykład podanie kroplówek.

KK: Skąd pomysł na taki biznes? Jaka jest historia Catosfery?

BM: Wszystko zaczęło się mniej więcej dwa lata temu. Po dwóch latach spędzonych w korporacji poczułam, że nadeszła pora na zmiany. Praca za biurkiem to nie było coś, co chciałabym robić przez całe życie. Chodziło mi o połączenie pracy z pasją, a pomysł Catosfery dojrzewał w mojej głowie  przez jakiś czas.

Natomiast fakt, że Catosfera w ogóle zaistniała, jest zasługą mojego partnera. Bowiem kiedy usłyszał, że chciałabym zająć się opieką nad kotami, czyli czymś co sprawia mi satysfakcję i przyjemność, to usiadł i powiedział „To jest Twój najlepszy pomysł, jaki do tej pory od Ciebie usłyszałem , więc idź w to”.  Jego  wsparcie było i jest  dla mnie bardzo ważne.

Jednakże była to decyzja, która wymagała z mojej strony poświęceń, ponieważ zrezygnowałam z pracy w korporacji zupełnie w ciemno, pozostając jedynie ze swoimi oszczędnościami. Własna firma to zawsze jest ryzyko. Aczkolwiek mam nadzieję, że wszystko się powiedzie.

Na zdjęciu: Blanka Majewska i Adrian Turek

KK: A jak to się stało, że temat kotów stał się dla Ciebie tak bliski?

BM: Ani ja, ani mój partner Adrian nie mieliśmy w dzieciństwie zwierzęcia. Kiedy zamieszkaliśmy wspólnie, doszliśmy do wniosku, że czas to zmienić. W naszym domu pojawił się właśnie kot,  jako, że jest to zwierzę, które łączy w sobie wrażliwość z niezależnością. Na stronie internetowej schroniska dla bezdomnych zwierząt przeczytałam historię naszej pierwszej kotki – ośmioletniej Mruczki.

Kotka przez rok przebywała sama w domu i tylko raz dziennie na 15 minut przychodził ktoś ją karmić. Działo się tak, ponieważ poprzedni opiekun Mruczki na skutek poważnej choroby trafił do hospicjum, a rodzina wiedząc jak bardzo starszy pan jest przywiązany do swojego zwierzęcia, nie chciała pozbywać się kota. Postanowili zatem, że będą do niej przychodzić na 15 minut dziennie.

Kiedy sobie wyobraziłam sobie, jak musi czuć się zwierzę, które z dnia na dzień zostało rozdzielone ze swoim ludzkim towarzyszem i od roku przebywa praktycznie non stop w samotności, coś mnie tknęło.  Przedstawiłam mojemu partnerowi historię kotki i po kilku dniach staliśmy się opiekunami Mruczki, czyli (jak się okazało) bardzo charakternej istoty.

Wtedy nauczyłam się, że nie każdy kot jest „kotem na kolana” i każdy na swój sposób okazuje przywiązanie do człowieka. Jednakże jak na zwierzę, dla którego ogromną barierą był kontakt z człowiekiem, Mruczka robiła imponujące postępy. Potrafiła rano przyjść i trącać nas przyjaźnie noskiem, co było dla mnie ogromnym sukcesem. Niestety pół roku później okazało się, że cierpi na przewlekłą niewydolność nerek. Wymagała pielęgnacji, między innymi częstych kroplówek i podawania lekarstw. Na początku bardzo się opierała takim zabiegom, ale z czasem zaczęła je cierpliwie znosić.

KK: Czy w takim razie koty, które wymagają specjalnej opieki, jak chociażby podawania leków i kroplówek lub częstych wizyt u weterynarza, mogą liczyć na skorzystanie z usług Catosfery?

BM: Jak najbardziej. Jeśli jest taka potrzeba, to już w ramach usługi (w cenie) podajemy leki lub kroplówki. Oczywiście wszystko przebiega zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii. Jeśli jest taka potrzeba wyręczymy klienta w umówionej wcześniej wizycie w lecznicy.

KK: A jak to wygląda w przypadku karmienia kota surową dietą? Czy to nie jest przeszkoda przy korzystaniu z usług catsittingu?

BM: To żadna przeszkoda. Dieta opierająca się na surowym mięsie i naturalnych suplementach (m.in. zmielone skorupki jaj dostarczające zwierzęciu wapnia) jest nam dobrze znana. Stąd absolutnie nie ma żadnego problemu, abyśmy rozmrozili karmę i podali ją kotu w odpowiednich proporcjach.

KK: Czy jest jakiś powód, dla którego zajmujesz się właśnie opieką nad kotami, a nie na przykład psami?

BM: Koty są mi bliższe i bardziej znane niż psy. Oferując usługę chcę ją wykonać w jak najlepszy sposób, a to właśnie w przypadku kotów mam doświadczenie i jestem w stanie odczytać ich zachowania. Z psami natomiast nie przebywam na co dzień i chociaż w pełni szanuję je i lubię, to swoją obecną pracę, jak i przyszłość, chcę związać z kotami.

KK: Załóżmy, że jestem opiekunem kota, który ma zaplanowany urlop i poszukuje opieki dla niego na czas mojej nieobecności. Jak mogę się z Tobą skontaktować? Jak wygląda dalszy etap rezerwacji usług Catosfery?

BM: Można się z nami skontaktować telefonicznie, mailowo, na Facebooku lub Instagramie. Ponadto w kilku przychodniach weterynaryjnych w Szczecinie można znaleźć nasze ulotki.

Wówczas podczas pierwszego kontaktu robimy wstępny wywiad. Pytamy m.in. o to czy zwierzę jest wychodzące. Jeśli tak, już na początku informujemy, że w ramach oferowanych przez nas usług kot przebywa wyłącznie w domu, na osiatkowanym balkonie bądź zabezpieczonym tarasie. Powodem takiego założenia jest  troska o dobrostan. Catsitter musi być w 100% pewny, że jest w stanie zapewnić kotu bezpieczeństwo. Nie przewidzę, jak będzie się zachowywało będąc poza domem. Bardzo ważna jest kontrola nad sytuacją.

Inaczej to wygląda w przypadku spacerów w szelkach. Jeśli kot przejdzie udany spacer próbny  w domu na szelkach, wtedy  jak najbardziej możemy zabierać go na  wspólne spacery. Jednak czasami bywa tak, że kot wychodząc na spacery ze swoim opiekunem, nie chce wychodzić z obcą osobą. Dlatego warto sprawdzić, jak zareaguje na obcą osobę.

Po pierwszej rozmowie i zaakceptowaniu przez klienta przedstawionych  zasad, umawiamy się na spotkanie zapoznawcze. Na takim spotkaniu mamy czas na zapoznanie się. Jest to ważny moment zarówno dla klienta, jak i dla mnie. Bowiem dla właściciela może być trudne obcej osobie powierzyć pupila oraz klucze do domu, dlatego jest to przestrzeń na zadawanie pytań.  Z kolei dla catsittera to najlepsza okazja na poznanie kota i jego potrzeb.

Następnie wspólnie wypełniamy tzw. Kartę Podopiecznego, w której zwracamy uwagę na rytuały, kwestie żywienia oraz niepokojące lub typowe zachowania kota. Podpisujemy umowę, która jest podstawą zaufania i w tym momencie następuje przekazanie kluczy.

Na zdjęciu: podopieczny Bruno wraz z Blanką Majewską

KK: A jak to wygląda jeżeli chodzi o częstotliwość wizyt oraz ich czas trwania w trakcie powierzonej opieki nad kotem?

BM: Tak naprawdę to opiekun określa, ile wizyt dziennie chce zapewnić swojemu kotu. Jedyną moją zasadą jest to, że pojawiam się nie rzadziej niż raz na jeden dzień. Jest to konieczne do obserwacji zachowania zwierzęcia. Jeżeli chodzi o czas trwania to minimalnie wynosi on 30 minut, a standardowo godzinę. A jeśli opiekun sobie życzy wizyty mogą być dłuższe.

KK: Czy opieka nocna również wchodzi w grę?

BM: Jeżeli jest taka potrzeba, w szczególności jeśli dotyczy ona kota po operacji lub zabiegu, to oczywiście możemy zapewnić również opiekę w nocy.

KK: Czy do wykonywania takiego zawodu przygotowywałaś się jakoś specjalnie?

BM: Tak. Bowiem w zeszłym roku ukończyłam kurs zoopsychologa, a także odbyłam praktykę w Szczecińskim oddziale Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami. Ponadto mam za sobą kurs petsittera COAPE*. Oprócz tego od stycznia zeszłego roku intensywnie podróżuję po kraju na szkolenia związane z behawioryzmem kotów, pierwszej pomocy dla zwierząt oraz na warsztaty związane z prowadzeniem własnej działalności.

A jeszcze wiele nauki i szkoleń przede mną. Mój partner ukończył kurs catsittera i również szkoli się razem ze mną. Dzięki codziennej pracy zdobywamy cenne doświadczenie.

KK: Czy stawiłaś czoła jakimś wyzwaniom odkąd jesteś catsitterem?

BM: Działam od lutego tego roku i w okresie Wielkiejnocy zorientowałam się, że czeka mnie duże wzywanie. W okresach świątecznych jest najwięcej zapytań o opiekę, czyli najwięcej pracy dla mnie. To jednocześnie oznacza mniej czasu dla mojej rodziny i znajomych. Jest to w pewnym sensie poświęcenie, jednakże staram się elastycznie dzielić czas między swoim domem a klientami.

Innym wyzwaniem było dla mnie poruszanie się po mieście. Szybko spostrzegłam, że podróżowanie komunikacją miejską w różne (często dalekie) części Szczecina jest uciążliwe i czasochłonne. Wróciłam zatem do prowadzenia samochodu, czego nie robiłam od 6 lat. Koniecznym było pokonanie strachu, który automatycznie pojawił się po tak długim czasie braku kontaktu z kierownicą.

Ponadto dla osoby przyzwyczajonej do regularnej pracy, zmieniają się zupełnie godziny pracy. Nie jest to praca od godziny 8. do 16., a ma charakter nieregularny. Oczywiście sama muszę sobie ustalać priorytety, co jest zarówno plusem jak i minusem. Bycie sobie samemu szefem jest wymagającym i odpowiedzialnym zadaniem. Jednakże na pewno mnie to ubogaca, czego nie miałabym okazji doświadczyć w pracy na etacie.

KK: Jakie zalety widzisz w swojej pracy?

BM: Niepodważalną zaletą pracy jako opiekun kotów jest sam… kontakt z tymi niesamowitymi istotami. Daję im swój czas, karmię je, czyszczę kuwetę i organizuję angażujące zabawy, a w zamian odczuwam ogrom satysfakcji.

Największa przychodzi wtedy, kiedy kot o którym opiekun mówi, że najchętniej tylko je i śpi, nagle wariuje za wędką po domu. To daje poczucie spełnienia, gdy taki zaszufladkowany jako „niebawiący się” kot nagle staje się bardzo aktywny podczas pracy ze mną.

Drugim ogromnym plusem podczas przebywania ze zwierzętami jest możliwość zatrzymania się na chwilę. Nie jestem wtedy w ciągłym pędzie, jak to bywało podczas pracy w korporacji. Teraz nie czuję się trybikiem w maszynie, a skupiam się na detalach i łapię chwilę poznając charakter kolejnego kociego jegomościa.

KK: Zmierzając do końca wywiadu, muszę zapytać o Twoje plany na przyszłość. Posiadasz jakieś? Zarówno na przyszłość najbliższą jak i tą bardziej odległą.

BM: Głowę mam pełną pomysłów. Przede wszystkim chciałabym zająć się jeszcze dogłębniej kocim behawioryzmem. W związku z tym od października zaczynam studia podyplomowe w Krakowie na tym kierunku. Oprócz tego w sierpniu z moim partnerem Adrianem wybieramy się na  szkolenie z masażu Tellington Touch* u kotów. O pozostałych planach może nie będę na razie głośno mówić, żeby nie zapeszać

KK: Czy po takich studiach z kociego behawioryzmu planujesz rozszerzyć swoją usługę catsittingu o porady behawioralne?

BM: Jak najbardziej. Już teraz prowadzę konsultacje aklimatyzacyjne. To znaczy już zanim pojawi się problem lub nawet zanim pojawi się kot w domu, umawiam się z opiekunami i rozmawiamy na temat szans, zagrożeń, rzeczy których należy unikać lub sytuacji na które należy zwrócić uwagę.

Dotyczy to okoliczności chociażby przed adopcją/kupnem kota, przed pojawieniem się drugiego kota i psa w kocim domu lub przed narodzinami nowego członka rodziny. Według mnie lepiej zapobiegać niż leczyć.

KK: Blanko, dziękuję Ci ślicznie za tak dokładne przedstawienie branży jaką jest catsitting oraz życzę samych dalszych sukcesów i spełnienia w życiu zawodowym.

BM: Również dziękuję za rozmowę!

*catsitter – osoba, która oferuje profesjonalną opiekę nad kotem na czas nieobecności opiekunów.

*COAPE  (Centre of Applied Pet  Ethology) – największa na Wyspach Brytyjskich organizacja kształcąca behawiorystów, ma swój akredytowany oddział w Polsce.

*masaż Tellington Touch (masaż T-touch) – unikalna metoda pracy ze zwierzętami polegająca na specjalnym masażu oddziałującym na układ nerwowy, a nie mięśniowy zwierzęcia.

Znajdź Catosferę w mediach społecznościowych:

• Instagram: https://www.instagram.com/catosfera.szczecin/
• Facebook: https://www.facebook.com/catosfera.szczecin/

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Opieka nad kotem – wywiad z Catsitterem pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.