Co znajdziesz w artykule?

• Dobry sklep zoologiczny – cechy
• Sklep zoologiczny internetowy czy stacjonarny?
• Podsumowanie

Osobiście należę raczej do tej grupy osób, które wchodzą do sklepu i wiedzą dokładnie czego szukają. W związku z tym rzadko kiedy potrzebuję pomocy przy sklepowych półkach. Chyba, że akurat jestem w sklepie budowlanym – tam czuję się zwykle wyjątkowo zagubiona i bez pomocy pracowników wychodzę z pustymi rękami.

Jednak dobry sklep to nie tylko obsługa. Dlatego nawet jeśli w danych sklepach nie korzystam z niczyjej pomocy, mam swoje ulubione miejsca, w których robię zakupy. Do grupy moich preferowanych miejsc należą również konkretne sklepy zoologiczne. Dlaczego akurat takie a nie inne? Ponieważ spełniają kilka ważnych cech.

Dobry sklep zoologiczny – cechy

Wybierając sklep zoologiczny należy zwrócić uwagę przede wszystkim na asortyment, jaki dany sklep oferuje. On może nam wiele powiedzieć o jakości danego miejsca. Karmy wegańskie dla kotów, wapienka dla królików lub szklane kule dla rybek powinny zapalić nam czerwoną lampkę w głowie.

Ponadto jednym z najważniejszych elementów jest wcześniej już wspomniany personel. W dobrym sklepie obsługa powinna posiadać przynajmniej podstawową wiedzę na temat potrzeb zwierząt, dla których produkty posiada w swojej ofercie. W większych sklepach pracownicy mogą dzielić się zadaniami na określone działy – dla przykładu jest pani od psów i kotów, pani od gryzoni, a pan od akwarystyki. Wówczas każdy z nich powinien mieć szeroką wiedzę na dany zakres gatunkowy, ale trzeba zwrócić się z odpowiednim pytaniem do odpowiedniej osoby.

Oprócz tego pracownicy  powinni szczerze doradzić klientowi, który produkt jest najlepszy dla zwierzęcia, a nie „wcisnąć” produkt, który akurat zalega na magazynie. Dla przykładu większe sieciówki mają założenia na dany miesiąc, które określają jakie produkty należy polecać. Sprzedając „produkty miesiąca” pracownicy otrzymują premię, nie sprzedając – upomnienia i nagany. Dlatego w takich sklepach często polecane produkty nie mają nic wspólnego z wysoką jakością, a jedynie z nałożonymi z góry poleceniami sprzedaży. Uważajcie na to.

Sprzedaż żywych zwierząt? Nie, dziękuję.

Swego czasu pracowałam w jednym z dużych sieciowych sklepów zoologicznych. Moje wspomnienia nie są usłane różami. Więcej na ten temat przeczytasz tutaj (tytuł mówi wiele): Tortury małych zwierząt w sklepach zoologicznych.

Oczywiście są wyjątki. Niektóre sklepy zoologiczne prowadzą sprzedaż zwierząt zgodnie z ich potrzebami gatunkowymi, współpracują z wiarygodnym lekarzem weterynarii i pomagają fundacjom. Jednak są to raczej nieliczne miejsca.

Czystość

Ostatni, lecz nie mniej ważny aspekt. Dobry sklep zoologiczny musi charakteryzować się czystością. I chodzi tutaj o ogólne pilnowanie higieny. Nie mam tu na myśli nadmiaru pudeł i kartonów na wejściu, który każdemu może się zdarzyć. Wiem bowiem, że w sklepach są tzw. „dni dostaw” i nie sposób na czas wszystko rozpakować. Dlatego bądźcie wyrozumiali w tej kwestii.

W tym punkcie chciałabym również zwrócić uwagę na sprzedaż karm na wagę. Sposób ich handlu pozostawia zwykle wiele do życzenia. Więcej na ten temat znajdziesz tu: Karmy na wagę – na co zwrócić uwagę?

Sklep zoologiczny internetowy czy stacjonarny?

To czy wybierzemy zakupy przez internet, czy stacjonarnie, zależy przede wszystkim od naszych upodobań. Zarówno sklepy stacjonarne, jak i internetowe, są podzielone na te dobrej i na te złej jakości.

W sklepie stacjonarnym na pewno odnajdą się osoby, które potrzebują porady i preferują obejrzeć produkty na żywo. W sklepie internetowym kontakt z klientem jest bardzo ograniczony, co pewnie doceni grupa osób, która nie lubi gdy im się na zakupach przeszkadza. Jak widzicie – wszystko zależy od naszych preferencji.

No chyba, że przychodzi wirus, zamyka wszystkich w domu i zatrzymuje działalność sklepów… Wówczas nie mamy wyboru.

Podsumowanie

Czasem można wyczytać przykre opinie na forach na temat ogółu sklepów zoologicznych. Pamiętajcie, że sklep sklepowi nierówny. Nie należy generalizować i wrzucać wszystkich do jednego worka. W tej branży znam takie perełki, że aż człowiek nie ma ochoty z nich wychodzić. Z drugiej strony pracowałam w sieciówce i wiem co oznacza kiepskiej jakości sklep. To dlatego powstał dzisiejszy wpis, który pozwoli rozróżnić dobre sklepy zoologiczne od tych gorszych.

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Dobry sklep zoologiczny – czyli jaki? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz we wpisie?

• Żółwie – liczna rodzinka gadów
• Dieta żółwia lądowego – podstawy
• Błędy w żywieniu żółwi
• Dodatki do diety
• A co z sałatą?
• Podsumowanie

Z żółwiami miałam do czynienia tak naprawdę jedynie u znajomych i pracując w sklepie zoologicznym. Stąd żadna ze mnie ekspertka w tym temacie i na pewno chcąc odpowiednio karmić swojego żółwia będziesz musiał podpytać kogoś bardziej doświadczonego.

Jednakże dla zaspokojenia własnej ciekawości postanowiłam zagłębić się w temat. Tym samym pomyślałam, że zdobytymi informacji warto podzielić się na blogu. I tak oto mamy dzisiejszy wpis czyli podstawowe zasady prawidłowej diety żółwia.

Żółwie – liczna rodzinka gadów

Na samym początku musimy sobie uświadomić, że żółw żółwiowi nierówny. Pośród 14 rodzin żółwi wyróżniamy ponad 350 gatunków tego gada. Wiele z tych gatunków ma całkowicie odmienne zwyczaje żywieniowe. Możemy podzielić żółwie chociażby na roślinożerne i wszystkożerne.

Dieta żółwia nie może być zatem generalizowana, a dopasowana odpowiednio do gatunku. To miejsce jego pochodzenia i warunki środowiskowe panujące w jego naturalnym środowisku będą decydowały o potrzebach pokarmowych danego żółwia. W związku z tym, że żółwi wyróżniamy tak wiele i mają tak różne potrzeby żywieniowe, musimy skupić się osobno na każdej ich grupie. Na dobry początek zaczniemy od diety żółwia lądowego.

Inne gady goszczące na blogu to gekony – tym razem opowiedział o ktoś bardziej doświadczony ode mnie. Koniecznie przeczytajcie artykuł Gekon w domu – Wywiad z Szymonem

Dieta żółwia lądowego – podstawy

Żółwie lądowe, takie jak żółw stepowy i żółw grecki, to ściśli roślinożercy. W naturze zamieszkują suche, porośnięte zaroślami tereny nizinne
lub górzyste. Podstawą diety żółwi są rośliny zielone, zapewniające najlepszą dietą – dietę wysokobłonnikową i niskobiałkową, z uwzględnieniem pokarmu suszonego i świeżego.

Stąd dieta żółwia lądowego to przede wszystkim zioła i rośliny polne, suszone, zwiędnięte lub świeże. Mogą to być na przykład dostępne w wielu sklepach zoologicznych: mniszek lekarski, babka szerokolistna i lancetowata, wszystkie odmiany koniczyny, liście pokrzyw. Można je również zbierać samemu, trzeba jednak pamiętać, aby pochodziły z czystych miejsc.

Odradza się podawania żółwiom gotowych karm ze sklepów. Zazwyczaj są one wysokobiałkowe i niskobłonnikowe, czyli zupełnie na odwrót niż byśmy chcieli. Takie karmy zaleca się podawać maksymalnie 1-2 razy w tygodniu.

Dobrym wyborem dla żółwia mogą okazać się… gotowe mieszanki ziół i suszu dla królików i gryzoni! Wybierając takie jedynie z dodatkiem ziół i roślin polnych (bez warzyw, owoców, gałązek) mogą one stanowić idealną podstawę diety żółwia.

Kto by pomyślał, że króliki i żółwie mają coś wspólnego? Więcej na temat prawidłowego żywienia królików przeczytasz tutaj: Dieta królika – jak prawidłowo żywić królika?

Błędy w żywieniu żółwi

Jako ściśli roślinożercy nie potrzebują w swojej diecie produktów odzwierzęcych. Dużym błędem zatem jest podawanie im jaj, mięsa i nabiału.

Drugim poważnym błędem jest stosowanie monodiety. Tak naprawdę żaden gatunek zwierząt domowych nie powinien mieć podawanej takiej samej diety przez całe życie. Dieta zróżnicowana, bogata w różne surowce (odpowiednie dla gatunku) będzie idealnym rozwiązaniem. Podawanie tylko jednego gatunku roślin może prowadzić do niedoborów mikroelementów. Trzeba zatem podawać mieszanki roślinne lub różne gatunki roślin w kolejnych dniach.

Dodatki do diety

Warto wzbogacić dietę żółwia w wapń i witaminę D3. Wapń możemy podawać w formie sproszkowanej, również jako sepię w całości dla ptaków. Najważniejszy jest jednak umiar. Zdrowa i dobrze zbilansowana dieta powinna zaspokoić wszystkie potrzeby pokarmowe naszego zwierzaka. Podawanie minerałów i witamin na własną rękę w postaci suplementów, może skończyć się nadmiarem tych składników w organizmie.

A co z sałatą?

Żółw i sałata na pierwszym zdjęciu to nie przypadek. Bowiem jest to mit podobny do kota i mleka czy królika i marchewki, który obalam! Choć przyznam się, że ja jeszcze do niedawna w ten mit wierzyłam (co pokazuje, że nigdy nie miałam żółwia, ponieważ inaczej bym poczytała wcześniej na ich temat i wyprowadziła się z błędu). Podawanie sałaty żółwiom może prowadzić do rozwoju krzywicy!

Jak się okazuje większość warzyw nie nadaje się dla żółwi z uwagi na zbyt niską zawartość błonnika i zbyt dużą ilość białka, dużą ilość cukrów, obecność kwasu szczawiowego (zaburzającego gospodarkę wapniową) bądź niskiej ilości wapnia w stosunku do fosforu. Bardzo sporadycznie możemy żółwiowi podać marchewkę lub ogórka.

Podsumowanie

Nieważne czy zwierzak pod naszą opieką jest duży czy mały, szczekający czy milczący, popularny czy niespotykany. Ważne aby miał zapewnioną odpowiednią dietę. To po Twojej stronie, jako opiekuna, leży obowiązek zapewnienia mu prawidłowego żywienia. A żeby to zrobić – trzeba wcześniej się nieco dowiedzieć o swoim pupilu. Ty już dowiedziałeś się o swoim?

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Dieta żółwia lądowego – podstawowe zasady pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Przyznaję się bez bicia – ja nie wiem o gadach nic. Jednakże wyznaję zasadę, że człowiek uczy się całe życie. Dlatego przyszła najwyższa pora, aby poszerzyć swoją wiedzę z zakresu zwierząt o kolejne gatunki. Postawiłam na dość nieszablonowy model nauki, bowiem wybrałam… rozmowę! Krótka rozmowa o gekonach, ich żywieniu i potrzebach przelała się w wywiad, który znajdziecie poniżej. Z kim rozmawiałam?

Szymon – miłośnik nietypowych zwierząt. Gekony posiada od niespełna roku, a już zdążył posiąść ogromną ilość wiedzy. Wiem, że chętnie powiedziałby mi i Wam wszystko co wie na temat swoich zwierząt, ale chyba nie starczyłoby mi miejsca na serwerze bloga, aby taką ilość wiedzy tu zmieścić.

Dlatego traktujcie naszą rozmowę jako mały wstęp w świat gekonów. Informacje tu podane to dopiero początek. Aczkolwiek myślę, że to dobry start dla każdego przyszłego miłośnika gadów. Zapraszam do lektury!

Zapraszam Cię również do zapoznania się z pozostałymi wywiadami na blogu! Szukaj ich tutaj: Wywiady.

Gekon w domu – wywiad z Szymonem

Kasia Kazimierska: Nie oszukujmy się – psy i koty biją na głowę gady w kwestii popularności w polskich domach. Jak to się zatem stało, że akurat u Ciebie pojawił się gekon w domu?

Szymon: Pomysł na posiadanie gadów zrodził się w mojej głowie już za dzieciaka. Niestety nie spotkało się to z pozytywnym odbiorem ze strony rodziców. Dlatego musiałem poczekać do momentu, w którym przeprowadzę się na swoje. Ponadto musiałem zacząć zarabiać, aby stały przypływ gotówki pozwolił mi należycie zająć się moim hobby. Przede wszystkim jednak chodziło o odpowiednią ilość miejsca. Gdy tylko udało się to osiągnąć, mogłem zacząć spełniać swoje marzenia z dzieciństwa.

KK: Od kiedy więc posiadasz gekony, jakie gatunki i dlaczego akurat takie?

Sz: W naszym domu mieszkają cztery gekony płaczące oraz jeden eublefar lamparci (potocznie nazywany gekonem lamparcim). Cała przygoda zaczęła się od gekonów płaczących, które są z nami od dziewięciu miesięcy. Natomiast gekon lamparci jest stosunkowo od niedawna – od dwóch miesięcy.

Dlaczego akurat one? Po pierwsze wymagają one względnie mało miejsca. Bowiem całe moje zainteresowanie gadami zaczęło się od agam brodatych, jednakże one potrzebują większego terrarium, a na to na razie miejsca nie mam. Próbując zatem namówić moją narzeczoną na gady stwierdziliśmy, że zaczniemy od gatunków, które są relatywnie łatwe w utrzymaniu, aby ewentualnie się nie zrazić na samym początku. I przede wszystkim aby sprawdzić czy będziemy w stanie się odpowiednio zaopiekować i stworzyć jak najlepsze warunki dla tych zwierząt.

Stąd pomysł na gekony płaczące, ponieważ są to małe gekony, mało wymagające. No i się udało. A skoro się udało, to postanowiliśmy przygarnąć coś większego. Narzeczonej wyjątkowo spodobały się właśnie gekony lamparcie, które mogliśmy oglądać na giełdzie terrarystycznej w naszym mieście w sierpniu zeszłego roku. Dlatego skoro udało nam się z gekonami płaczącymi i dowiedzieliśmy się, że opieka nad nimi i ich obserwacja nam się to podoba, stwierdziliśmy, że pora wziąć Ozzy’ego (gekon lamparci).

KK: Co Twoim zdaniem jest niezwykłego w gekonach?

Sz: Przede wszystkim: inność. Nie jest to coś standardowego. Jest to coś, czym trzeba się bardziej zainteresować niż wybranie koloru legowiska dla psa czy kota. To znaczy ja to tak widzę.

Ponadto dla mnie jest to bardziej odpowiednie zwierzę ze względu na alergię na sierść. Gekony, które posiadamy nie wydzielają żadnych substancji uczulających, a przynajmniej nic mi na ten temat nie wiadomo.

Oprócz tego podoba mi się ich różnorodność (kolorów, wielkości) i wyjątkowość. Muszę przyznać, że to całkiem fajne widzieć jak znajomi reagują na nasze pupile. To dla nich miła i zaskakująca odmiana od chociażby Yorka, którego możemy spotkać na ulicach każdego dnia.

KK: Czy według Ciebie hodowla gekonów jest trudna?

Sz: Zależy jakich gekonów. My wybraliśmy akurat dwa gatunki, które są polecane dla osób początkujących. Zrobiliśmy tak, ponieważ są to nasze pierwsze gady i nie są one zbyt wymagające. Dlatego gdy jako żołnierz wyjeżdżam na poligon i zostawiam narzeczoną z tym wszystkim, to nie ma z tym większego problemu. Nawet jeśli narzeczona pracuje do godzin późno popołudniowych. Musieliśmy wziąć to pod uwagę przy wyborze odpowiedniego gatunku.

Zatem skoro gekony płaczące i gekony lamparcie są polecane dla osób początkujących to możemy uznać, że nie jest to trudne.

KK: Załóżmy, że komuś z czytelników spodoba się temat gadów. W co w takim razie powinna się zaopatrzyć osoba, której najbliższe plany to gekon w domu?

Sz: Przede wszystkim w podstawową wiedzę. (Dotyczy to wszystkich zwierząt! – przypis Kasi). Bowiem największy problem stanowi to, jak ludzie szybko się ekscytują na początku terrarystyką i tym jak zwierzak pięknie wygląda. Po czym dopiero później szukają informacji na ich temat i spamują na grupach poświęconych terrarystyce codziennie tym samym zestawem pytań.  

Ponadto wystarczy zagospodarować pewny kawałek ziemi w pokoju dla nich (na terrarium). Terrarium musi być odpowiedniej wielkości na określoną docelową liczbę gadów, które chcemy mieć. Wiadomo, że wielkość terrarium rośnie wraz ze wzrostem liczby jaszczurek.

Oprócz tego konieczne jest dowiedzieć się jakie są zwierzęta, które chcemy kupić – jakiego klimatu potrzebują. Musimy bowiem zapewnić im odpowiednie warunki środowiskowe, które zazwyczaj nie są bardzo wygórowane.

Na przykładzie gekonów płaczących jest to po prostu wilgotność powyżej 60%, aby miały tropikalny klimat. Konieczne jest wówczas regularne zraszanie. Mówi się, że sprzyja im temperatura pokojowa, ja jednak lubię je dogrzać żarówką halogenową tak do 25-26°C, ponieważ takie temp są na porządku dziennym w ich środowisku.

Z kolei gekony lamparcie to klimat bardziej suchy i górzysty. Gekony te pochodzą z Afganistanu i stąd wynikają ich potrzeby: suche powietrze (wilgotność taka jak w warunkach pokojowych) i wyższa temperatura. Wówczas musimy zapewnić 22-23°C w zimnej kryjówce, a na wyspie ciepła tak do 30-32°C.

Oprócz tego w przypadku gekonów płaczących wskazane jest dużo roślinności, aby miały się gdzie skryć. Ścianka do wspinania, choć potrafią się również wspinać po płaskich powierzchniach, dzięki temu, że mają przylgi na łapach.

KK: A co z żywieniem? Czym żywią się gekony, czy mają jakieś specjalistyczne potrzeby?

Sz: Ich żywienie również nie stanowi większego problemu. W diecie gekonów płaczących wystarczy manipulować małym pożywieniem, typu muszki owocówki nielotki. Do tego musy owocowe, oparte głównie na bananach. Ponadto wylęgi typu świerszcze, karaczany. Wszystko to można znaleźć w sklepach zoologicznych oraz specjalnych sklepach internetowych zajmujących się karmówkami dla gadów.

Z kolei gekony lamparcie żywią się tylko owadami. Podstawą ich diety są świerszcze i karaczany, a także mączniki, choć te ostatnie uważa się za taki gekonowy fast-food. Oprócz tego co jakiś czas można też nakarmić je szarańczą. Wówczas szarańczę należy dobrać względem wielkości gekona, ponieważ zbyt dużego pokarmu gekon nie zje. Ponadto aby urozmaicić ich dietę co jakiś czas można podawać oprócz mączników również mole woskowe. Jednak mole woskowe to już podaje się typowo jako przysmak. Dla nich to tak jak dla człowieka batonik czy cukierek.

Jedne i drugie gekony potrzebują dowartościowania wapnem i witaminami. Wapno należy podawać w proszku, które powinno cały czas być dla nich dostępne w terrarium. Gekony potrafią wyczuć moment, w którym poziom wapnia w ich ciele spada i mogą to regulować poprzez wylizywanie odpowiedniej ilości wapna z miseczki. Jednak tak czy siak powinno się panierować wapnem owady, którymi je karmimy.

Tak samo podajemy witaminy – raz , maksymalnie dwa razy w tygodniu. Oczywiście muszą to być odpowiednie ilości. Przyjmuje się 3:1, czyli 3 jednostki wapnia do 1 jednostki witamin.

Co warto zaznaczyć – witaminy muszą być wzbogacone o witaminę D₃, ze względu na to, że gekony to gady nocne, dlatego ze słońca sobie tego nie wezmą. Witaminę D₃ można jednak również przedawkować, także aby nie było jej za dużo to można przyjąć, że wapno podajemy bez witaminy D₃, a dodajemy ją tylko do witamin. Bądź na odwrót. Ważne aby nie było i tutaj i tutaj tej witaminy.

KK: Jak powinno wyglądać idealne terrarium dla gekona?

Sz: Terrarium tak na dobrą sprawę można zbudować od podstaw samemu. Wystarczy tylko nieco wyobraźni i zaprojektowanie co i jak ma wyglądać. W Internecie można znaleźć mnóstwo filmików pokazujących jak to zrobić.

Co na pewno powinno się znaleźć w terrarium? Dla gekonów płaczących tak jak wspominałem będzie to na pewno duża ilość roślinności. One bardzo lubią skakać, dzięki czemu rośliny zwiększają ich powierzchnię życiową. Do tego jakieś gałązki, aby w trakcie wylinki miały się o co otrzeć. Ułatwia im to zrzucanie i zjadanie wylinki, bowiem zarówno gekony płaczące jak i gekony lamparcie zjadają swoje wylinki podczas zrzucania. Oprócz tego wskazane są różne kryjówki i ścianka, które także zwiększa ich powierzchnię życiową.

W przypadku gekona lamparciego wszystko wygląda względnie podobnie. Jednak rośliny proponowałbym dawać sztuczne z racji tego, że one lubią je niszczyć. Dlatego aby terrarium jak najdłużej i jak najlepiej wyglądało, daje się rośliny sztuczne. Do tego jakieś skałki – głównie chodzi w tym momencie o wyspę ciepła, czyli ogrzewaną za pomocą lampy półkę, na której gekon może się w nocy wygrzewać. Im więcej półek tym w sumie lepiej. Oprócz tego ścianka, ponieważ lubią się wspinać. W ich wypadku ściany muszą być jednak bardziej chropowate, aby miały się one o co złapać. Bowiem nie mają one przylg, ale mają pazury.

Ponadto u gekonów lamparcich musimy zapewnić: mokrą kryjówkę, (która ułatwi im zrzucanie wylinki), ciepłą kryjówkę (gdzie będą mogły się wygrzać i czuć się bezpiecznie) oraz zimną kryjówkę (gdzie temperatura będzie niższa niż w ciepłej).

KK: Zdradź nam proszę w takim razie jak zapewnić odpowiednie warunki w każdej kryjówce. Jakie są Twoje sposoby?

Sz: Mój sposób na wilgotną kryjówkę to pojemnik z wermikulitem. Pojemnik jest z wyciętym u góry kwadratem, aby gekony miały wejście. Na dole jest wermikulit, który absorbuje wilgoć i ją utrzymuje. Można zamiast tego użyć chociażby gąbki, ale wiadomo, że ona szybciej odprowadzi wilgoć.

Zimna kryjówka w moim przypadku to jaskinia z Exo Terry. Tutaj chodzi o to, aby tej kryjówki nie ocieplać. Dlatego żarówka musi być odwrócona w innym kierunku.

Z kolei ciepła kryjówka to czaszka, konar oraz kokos na wyspie ciepła, którą całą ogrzewa żarówka ceramiczna, w moim przypadku 150W.

KK: Na sam koniec muszę standardowo zapytać o plany na przyszłość. Planujesz mieć więcej gekonów? Może nowe gatunki?

Sz: Plany są, aczkolwiek zobaczymy jak to się wszystko rozwinie w czasie. Mój plan to zrobić dla Ozzy’ego mniejsze terrarium, bowiem to w którym teraz żyje ma dużo większe wymiary niż zalecenia dla jednego gekona lamparciego. Wówczas Ozzy będzie sobie żył w mniejszym terrarium w pojedynkę, a w jego starym terrarium znajdą się z 2-3 samiczki. Na okres rozrodczy będziemy dopuszczać samca do samic i może wyjdą z tego jakieś dzieci Zatem powoli planuję hodowlę gekonów lamparcich. Ale co z tego wyjdzie to zobaczymy.

KK: Ogromnie dziękuję Ci za tak niesamowicie ciekawą lekcję! Trzymam kciuki za dalszą wspaniałą podróż przez życie z gekonami u boku.

Sz: Ja również dziękuję!

Teraz koniecznie musisz odwiedzić Instagram Szymona i poznać świat jego gekonów z bliska. Kliknij i obserwuj: Instagram house_0f_lizard

Artykuł Gekon w domu – Wywiad z Szymonem pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.