Co znajdziesz w artykule? Spis treści

• Alergia na kota – przyczyny
• Alergia na kota objawy
• Rozpoznanie i leczenie alergii
• Ciekawostki
• Podsumowanie

Sam fakt, że około 1/5 moich znajomych przebywając w naszym domu wykazuje objawy alergii świadczy o tym, jak duży procent ludzi ma alergię na kota. Jest to zatem problem, który potrafi utrudnić życie, w tym także życie towarzyskie. Bowiem część moich przyjaciół nie może mnie nawet odwiedzić ze względu na alergię. Czy można to zmienić?

Alergia na kota – przyczyny

Przede wszystkim warto wiedzieć co powoduje alergię na kota. Przyczyną nie jest bowiem kocia sierść. Sierść sama w sobie nie jest alergenem. Najbardziej popularny alergen u kotów powodujący uczulenie znajduje się w kociej ślinie. Alergeny można także zaobserwować we włosach, osoczu i moczu kota.

Natomiast mit, że to sierść powoduje alergię ma w sobie nieco prawdy. Bowiem koty, które niezwykle dbają o swoją czystość, często się myją. Tym samym podczas lizania sierści pozostawiają na niej alergeny ze śliny. Ponadto to właśnie kocia sierść jest najbardziej obecna w kocich domach – może zatem osiadać na ubraniach uczulonego, potęgując alergię.

Jeśli Twój kot przestał dbać o swoją higienę, może to wskazywać na chorobę. Zobacz jak koty okazują ból – Objawy bólu u kota

Co jednak ciekawe, koty z bujną sierścią niekoniecznie uczulają bardziej niż te pozbawione owłosienia. W badaniach wykazano, że długość i gęstość sierści nie wpływają na stopień alergizacji.

Alergia na kota objawy

Każdy z nas może wykazywać inne objawy alergii. Widzę to także wśród swoich znajomych – niektórzy tylko niezauważalnie zaczynają pociągać nosem, inni strasznie kichają i łzawią, a jeszcze inni nie mogą wręcz oddychać (co wówczas dyskwalifikuje nasz dom jako miejsce spotkań).

Do najczęstszych objawów alergii na kota należą zatem:

• Katar, niedrożność nosa
• Napadowe kichanie, kaszel
• Świąd skóry, pokrzywka, zaczerwienienie
• Zaczerwienienie spojówek, łzawienie, świąd oczu
• Duszność, świszczący oddech, utrudnione oddychanie

Rozpoznanie i leczenie alergii

Najlepszą metodą diagnozy alergii na kota są testy alergiczne wykonane u lekarza alergologa. Najpopularniejsze są testy skórne. Polegają na nakłuwaniu skóry, zwykle na przedramieniu, i wprowadzaniu tam określonych alergenów. Alergeny te przedostają się do krwi i powodują powstanie odczynu w miejscu nakłucia (lub jego braku w przypadku braku alergii).

Leczenie alergii na kota polega głównie na leczeniu objawowym. Najczęściej podaje się leki przeciwhistaminowe i miejscowe leki sterydowe. Można się również podjąć immunoterapii alergeneowej, czyli odczulania. Odpowiednie leczenie powinien zlecić lekarz.

Ciekawostki

1. W Polsce częściej diagnozuje się alergię na kota niż na psa lub inne zwierzęta domowe.
2. Kontakt z kotem u dziecka może w przyszłości obniżać ryzyko alergii na kota, nawet o połowę.
3. Nie istnieje nieuczulająca rasa kota.

Podsumowanie

Czy mamy na sali alergików? Jak sobie radzicie z alergią na koty? Wasze doświadczenia mogą pomóc innym, dlatego nie wstydźcie się dzielić swoimi doświadczeniami!

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Alergia na kota. Objawy i leczenie pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Ostatnia coroczna zbiórka na Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy zainspirowała mnie do stworzenia tego tekstu. Obserwuję bowiem różne chęci pomocy potrzebującym zwierzętom wśród znajomych lub znanych osób. I to mnie bardzo cieszy! Bo pomaganie jest cudowne i na pewno warto to robić (i to przez cały rok!).

Jednak warto to robić z głową. Zatem dzisiaj kilka ważnych porad jak przemyślanie podchodzić do wsparcia schronisk i fundacji, aby faktycznie pomagać zwierzakom w potrzebie.

Skoro już tu jesteś, przeczytaj również tekst: Kundelek – dlaczego warto go adoptować?

Zbiórka dla schroniska – jak to zrobić dobrze?

Cudownie jest widzieć relacje z przekazania darów do schronisk lub fundacji. Zwykle znajdują się na nich ogromne ilości najróżniejszych karm, popakowanych w wiele toreb. Czy jednak ilość jest zawsze lepszym wyznacznikiem niż jakość?

Czasem mniej znaczy więcej

Warto mieć na uwadze, że zwierzęta trafiające do schronisk często są w złym stanie zdrowotnym, potrzebują leczenia i rekonwalescencji. Bardzo ciężko będzie im odzyskać zdrowie na złej jakości karmie. Dobrej jakości karma jest bardziej sycąca, wzmacnia organizm i daje dużo więcej energii. Można powiedzieć, że na dłuższą metę wychodzi nawet taniej niż tańsze karmy.

Jakie karmy są złej jakości? Przeczytaj mój wpis i poznaj je: Najgorsze karmy na rynku – takich nie kupuj

Co ważne – karma lepszej jakości, spełniająca potrzeby mięsożercy, wcale nie musi być droga. Odpowiednie karmy znajdziecie także w sklepach takich jak: Biedronka (Pet Active czarny, Maxi Natural), Lidl (Orlando Pure) lub innych marketach (Butcher’s). Dla kotów tanią, a dobrą opcją będzie np. Animonda.

Poznaj opinię karmy dla kota z Biedronki: Maxi Natural karma dla kota

Muszę w tym miejscu jednak zaznaczyć, że psy i koty, ale również osoby opiekujące się bezdomnymi zwierzakami, oczywiście ucieszą się z każdego podarunku. Natomiast zwiększanie świadomości pomagających osób na pewno wyjdzie wszystkim na dobre, stąd dzisiejszy wpis.

Nie bój się pytać

Czasem banalne, a równocześnie niezwykle pomocne może okazać się bezpośrednie zwrócenie się do organizacji, którą chcemy wspomóc. Telefon, wiadomość lub mail z pytaniem jakie dokładnie karmy przydadzą się najbardziej może zdziałać cuda.

Często takie informacje są udzielane na stronach internetowych tych organizacji lub ich mediach społecznościowych. Zajrzyjcie tam przed zrobieniem zakupów, aby zwierzaki mogły otrzymać dokładnie to, czego potrzebują.

Co na zbiórki oprócz karm?

Zbiórka dla schroniska to nie tylko karmy. Schroniska i fundacje potrzebują również masę innych przedmiotów. W zależności od pory roku są to: ręczniki, koce, maty chłodzące, zabawki, miski, legowiska, a czasem nawet suplementy diety lub leki.

Ponadto pamiętaj, że 'zwykła’ pomoc finansowa jest równie cenna. Wówczas każda złotówka jest na wagę złota.

A może chcesz pomóc i zostać domem tymczasowym dla potrzebujących zwierząt? Sprawdź jak to zrobić: Dom tymczasowy – jak nim zostać?

Podsumowanie

Wspieranie zwierząt bezdomnych to niezwykły gest. Jest jeszcze bardziej niezwykły, gdy zbiórka dla zwierząt obfituje w dobrej jakości produkty. A czy Ty już wspierałeś w tym roku schronisko lub fundacje?

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Zbiórka dla schroniska – jak mądrze pomagać? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz w artykule?

• Sylwester z kotem – najważniejsze zasady
• Goście w dom, kot pod łóżko
• A może kocie party?
• Leki i środki uspakajające
• Podsumowanie i życzenia

Choć wiele osób spędzi najbliższego sylwestra w domu, fajerwerki zapewne i tak będą strzelać za oknem, a większość kotów będzie przeżywać stres. Jeżeli jeszcze dołożymy do tego wizyty gości, możemy otrzymać kocią stresową mieszankę wybuchową. Jak jej zapobiec?

A jeśli masz psa, dowiedz się jak mu pomóc z tego wpisu: Pies w sylwestra – porady na ostatnią chwilę

Sylwester z kotem – najważniejsze zasady

Kot, który nie boi się fajerwerków to prawdziwy odważniak w kocim świecie. Bowiem dla większości mruczków seria wystrzałów za oknem to źródło ogromnego stresu. Mam dla Was kilka porad jak przygotować się na sylwester z kotem, aby zmniejszyć koci niepokój.

1. Zapewnij kotu bezpieczną kryjówkę, którą lubi. Może to być karton, wnętrze szafy, legowisko, miejsce pod łóżkiem lub uchylone drzwi do łazienki.
2. Gdy zaczynają się wystrzały – zamknij i zasłoń w domu wszystkie okna. Dzięki temu zmniejszymy niepokój kota związany z błyskami dochodzącymi z zewnątrz.
3. Ponadto warto nieco zagłuszyć fajerwerki, puszczając kotu relaksacyjną muzykę. W Internecie można znaleźć nawet specjalne uspakajające kocie utwory.
4. Oprócz tego możesz również użyć kocich feromonów. Pozwolą się kotu uspokoić. Najlepiej zastosować je już kilka dni przed sylwestrem. Jednak nie na każdego kota one zadziałają.
5. Czytaj sygnały wysyłane przez swojego kota. Jeżeli chowa się, to najprawdopodobniej chce być sam i potrzebuje odrobiny spokoju w samotności. Nie wyciągaj go wówczas na siłę. Jeśli z kolei kot szuka z Tobą kontaktu, poświęć mu czas. W zależności od preferencji kota – głaskaj go lub baw się z nim (przeczytaj również: Jak bawić się z kotem?), odciągając tym samym uwagę od wystrzałów.
6. I przede wszystkim – zachowaj spokój! Twój stres tylko spotęguje niepokój kota.

Goście w dom, kot pod łóżko?

A co jeżeli spodziewamy się gości? Wszystko oczywiście zależy od charakteru danego kota. Jednak większość mruczków, nawet tych na co dzień najbardziej towarzyskich, w momencie zwiększonego niepokoju nie będzie miało ochoty na kontakty z obcymi ludźmi.

Dlatego oprócz wyżej podanych zasad, które warto zawczasu wytłumaczyć również naszym gościom, wprowadź zasadę „Nic na siłę”. Niech kot decyduje czy chce poznawać nowo przybyłe osoby. Najlepiej unikać nadmiernego głaskania lub brania na ręce.

Z kolei jeśli wychodzimy z domu na noc sylwestrową, najlepiej jest zostawić kota w domu i zaprosić do domu osobę z rodziny lub znajomych. Może akurat ktoś jest mniej imprezowy i chętnie potowarzyszy zestresowanemu kotu. Wówczas zapoznaj taką osobę z wyżej podanymi zasadami.

A może kocie party?

Czasem w naszych głowach rodzi się pomysł, że skoro ludzie spotykają się na imprezkach, to może warto również takie imprezki zorganizować kotom. Nie róbcie tego swojemu zwierzakowi!

Wprowadzanie nowych zwierząt w noc sylwestrową może przysporzyć kotu jeszcze więcej stresu niż same fajerwerki. Proces socjalizacji u kotów może trwać nawet 4-8 tygodni, niemożliwe jest więc 'zaprzyjaźnić’ koty w kilka godzin. Nie przyprowadzajcie zatem obcych kotów do mieszkań z innym kocim rezydentem.

Leki i środki uspakajające

Przy podawaniu leków zwierzakom obowiązuje jedna, bardzo ważna zasada: nic na własną rękę. Podawanie leków powinno się odbywać po dokładnej konsultacji z lekarzem weterynarii.

Istnieją bowiem leki, które dają sztuczny efekt wyciszenia zwierzaka. Należą do nich preparaty na bazie Acepromazyny, która obniża motorykę pupila (zarówno psa jak i kota) przez co zwierzę nie może się ruszyć. Dalej jednak pozostaje w pełni świadome tego, co się wokół niego dzieję, co jeszcze bardziej potęguje stres!

Również suplementy uspakajające (ziołowe) warto skonsultować wcześniej z lekarzem weterynarii lub behawiorystą. Takie preparaty należy zacząć stosować co najmniej kilka dni przed stresującym wydarzeniem.

Podsumowanie i życzenia

Mam nadzieję, że temat sylwestra z kotem został przeze mnie wyczerpany, dzięki czemu najbliższa noc sylwestrowa będzie nieco mniej niepokojąca dla waszych mruczków.

Wszystkim moim czytelnikom i ich pupilom życzę spokojnego sylwestra oraz szczęśliwego Nowego Roku. Niech każdy następny dzień będzie wyjątkowy i przyniesie nadzieję na powrót do normalności…

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Sylwester z kotem – jak zmniejszyć stres? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

W niektórych kwestiach zbyt chętnie (i niestety błędnie) przekładamy ludzkie zachowania i przyzwyczajenia na nasze zwierzaki. Dotyczy to chociażby żywienia psa tym co my, czyli resztkami ze stołu.

Dla odmiany w innych obszarach życia nawet nie wpadnie nam do głowy to, aby porównać życie zwierząt do naszego (ponownie błędnie). Mam tu na myśli chociażby dbanie o higienę jamy ustnej właśnie…

Jak dbać o zęby psa i kota? Najlepiej tak jak o swoje!

Do tematu mycia zębów naszych pupili powinniśmy podchodzić jak do higieny naszej jamy ustnej. I wcale nie jest to przesada ani nadużycie. Spójrzcie sami.

Swoje zęby myjemy codziennie, kilka razy dziennie. Dlaczego zatem zęby psa i kota myjemy tylko od święta lub (o zgrozo) nigdy?

Stan naszych zębów poddajemy kontroli u stomatologa, zwykle raz do roku. Wiele osób robi to częściej, profilaktycznie lub ze względu na gorszy stan uzębienia. Dlaczego więc naszych psów i kotów nie umawiamy raz na jakiś czas na kontrolę paszczy do specjalisty?

Jeśli z naszych ust wydobywa się nieprzyjemny zapach – działamy. Zaczynamy częściej myć zęby lub idziemy do specjalisty szukać porady. Dlaczego więc, gdy z pyska psa wydobywa się odór nie do zniesienia, nic z tym nie robimy?

Oprócz tego przecież my czyścimy sobie zębów chipsami i krakersami. Dlaczego zatem sądzimy, że psie i kocie zęby mogą zostać wyczyszczone za pomocą chrupek lub specjalnych przysmaków?

Magiczne karmy i przysmaki czyszczące zęby

Lubimy chodzić na skróty, taką zwykle mamy naturę. Jednak nie możemy dać się nabierać na magiczne produkty, które bez naszego zaangażowania zadbają o stan paszczy psa i kota. Tak się nie da. Takie produkty nie istnieją.

Poczytaj więcej o micie czyszczenia zębów przez suchą karmę we wpisie: Sucha karma szkodzi kotu!

Oczywiście – możemy znaleźć gotowe rozwiązania, które wspomagają dbanie o higienę jamy ustnej psa i kota. Ale raz jeszcze podkreślę: wspomagają! Nie mogą stanowić podstawy higieny, nie mogą zastąpić naszego działania.

Brak mycia zębów = Ból zwierzęcia

Biorąc pod swój dach zwierzę, stajemy się za nie w pełni odpowiedzialne. Nasze działania (a właściwie ich brak) mogą doprowadzić do cierpienia zwierzęcia. Musimy być tego świadomi.

Bowiem brak odpowiedniej higieny jamy ustnej naszych psów i kotów wcześniej czy później doprowadza do powstania kamienia nazębnego. On z kolei skutkuje dalszymi problemami: zapaleniem dziąseł, nieświeżym oddechem, a także dostającymi się do krwi bakteriami.

Takie problemy w jamie ustnej przekładają się na funkcjonowanie całego organizmu! Zwierzak może cierpieć latami, a opiekunowie bagatelizują ten problem, skazując pupila na ciągły ból. Przy naprawdę silnym bólu zwierzak może utracić apetyt i odmawiać jedzenia. To naprawdę okrutne z naszej strony.

Nie dopuszczajmy do takich sytuacji. Jak dbać o zęby psa i kota? Najważniejsze wskazówki znajdziesz w liście kontrolnej poniżej.

Checklista – Jak dbać o zęby psa i kota?

• Myj zęby pupila, najlepiej codziennie. Mechanicznie czyli szczoteczką do zębów wraz ze specjalną pastą. Tego punktu nie możesz pominąć!
• Sprawdzaj stan uzębienia. Przy każdym myciu kontroluj stan paszczy, a także na każdej wizycie poproś o to lekarza weterynarii.
• Znajdź zwierzęcego stomatologa w okolicy i odwiedzaj go regularnie ze swoim pupilem.
• Postaw na zdrową dietę – odpowiednie żywienie również może wpływać na stan psich i kocich zębów.
• Na koniec – wspomagaj. Dla psów dobrymi wspomagaczami przy dbaniu o stan zębów są surowe mięso i kości (na diecie durowej) oraz naturalne gryzaki. U kotów podobnie: kawałki surowego mięsa (podawane maksymalnie 3 razy w tygodniu) lub gryzaki takie jak np. uszy królicze.

Uwaga na koniec

Gdy od kilku lat nie zaglądałeś do pyska psa lub kota, teraz może być już za późno na samodzielną walkę z kamieniem nazębnym. Najprawdopodobniej stan uzębienia i ból zębów będzie wymagał pomocy lekarza weterynarii. Udaj się więc od razu do specjalisty, zamiast próbować samodzielnie coś zdziałać, fundując przy tym zwierzęciu nic tylko ból.

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Jak dbać o zęby psa i kota? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz we wpisie?

• Krok pierwszy – obserwacja i badania
• Krok drugi – domowe sposoby, gdy kot nie chce jeść
• Środki pobudzające apetyt
• Podsumowanie

Matka natura skonstruowała koty tak, że nie mogą one mieć dłuższych przerw od pobierania pokarmu. Dlatego muszą przyjmować częste i małe porcje jedzenia, o czym więcej przeczytasz tutaj: Jak często karmić kota?

Z tego powodu nie możemy bagatelizować niechęci do jedzenia u naszego kota. Jeśli Twój kot to typowy kot niejadek, to nastaw u siebie tryb „kreatywność” i „cierpliwość”. Będziesz tego potrzebował. Ale po kolei.

Czasem rozwiązania są prostsze niż nam się wydaje. Z drugiej strony czasami wydaje nam się, że zrobiliśmy już wszystko, a kot niejadek dalej nic nie chce jeść. Mam nadzieję, że na jedną i drugą sytuację znajdziesz tutaj rozwiązanie. Zacznijmy od 'banałów’, które jednak nie zawsze są tak oczywiste.

Krok pierwszy: obserwacja i badania

Zawsze, gdy kot nie chce jeść, zaczynamy od obserwacji (a jeszcze lepiej: robienia notatek). Czy kot nie chce jeść od długiego czasu (od zawsze), czy może niechęć pojawiła się z dnia na dzień?

W każdym z tych przypadków pierwszą rzeczą jaką należy zrobić to udać się do lekarza weterynarii. Niechęć do jedzenia może być objawem wielu chorób i problemów (np. z zębami – bardzo często). Konieczne jest wykonanie podstawowych badań (mocz, kał, morfologia, biochemia) i obejrzenie kota przez lekarza weterynarii.

Obserwacje przydadzą się, aby opisać problem u lekarza weterynarii. Jeżeli kot podchodzi do miski z jedzeniem, wącha ją i wydaje się zainteresowany pokarmem, ale odchodzi bez spróbowania, to daje wyraźny sygnał, że coś mu nie pasuje. W takiej sytuacji po sprawdzeniu stanu zdrowia kota, przejdź do Kroku drugiego poniżej.

Jeśli natomiast kot zupełnie nie interesuje się jedzeniem i nie reaguje na odgłos otwieranej lodówki – choć kiedyś był przy niej pierwszy – nie pozostaje nic innego niż jak najszybsza wizyta w gabinecie weterynaryjnym.

Zanotuj sobie, czy w domu nie nastąpiły żadne zmiany, które mogły wywołać u kota stres, a tym samym niechęć do jedzenia. Pojawienie się nowego członka rodziny (w tym zwierzęcia), obcy kot przychodzący pod okna domu, przemeblowanie lub remont, przeprowadzka – w takim wypadku konieczna może okazać się konsultacja z kocim behawiorystą.

A gdy niechęć do jedzenia wynika ze zmiany rodzaju karmy, przeczytaj wpis: Jak przestawić kota na karmę mokrą?

Krok drugi: kot niejadek – domowe sposoby

Gdy problemy zdrowotne zostały wykluczone, pora włączyć u siebie wspomniane wcześniej tryby „kreatywność” i „cierpliwość”. Każdy kot niejadek jest inny i każdy będzie oczekiwał innych rozwiązań. Zobacz, które sprawdzą się u Was.

Miska i jej położenie

Zwróć uwagę czy miska dla Twojego kota jest odpowiednia. Zwierzęciu może przestać odpowiadać samo umiejscowienie miski, jej kształt, czy tworzywo z jakiego jest wykonana. Najbardziej kotom pasują miski płaskie, szerokie i ceramiczne. Plastik często przechodzi nieprzyjemnym zapachem i ciężko go domyć. A węch kotów wyczuje wszystko.

Wszystko na temat odpowiednich misek dla kota znajdziesz tutaj: Najlepsze miski dla kota

Położenie miski również ma znaczenie. Koty nie jadają w tych samych miejscach, w których się załatwiają, więc jedzenie podawane przy kuwecie odpada. Miejsca przechodnie również mogą powodować u kota stres i niechęć do jedzenia.

Postaw miskę z jedzeniem w spokojnym miejscu, w którym kot czuje się bezpiecznie. Czasem może to oznaczać karmienie kota w jego kryjówce, szczególnie przy kotach mocno lękliwych.

Specjalne wymagania

Bywa, że niektóre koty chętnie jedzą, gdy… są karmione łyżeczką. Zdesperowany opiekun jest w stanie zrobić wszystko i karmienie z ręki może okazać się strzałem w dziesiątkę. Pamiętaj, że to powinno być jedynie przejściowe rozwiązanie, do momentu gdy kot poczuje się lepiej i na nowo zacznie jeść z miski.

U nas akurat kompletnie się to nie sprawdza, ponieważ kot wydaje się nie rozumieć co ma zrobić z kupką jedzenia podaną na placu lub łyżeczce, jakby była ona dla niego niewidzialna. Ale może akurat u Was przyniesie to oczekiwany rezultat.

U nas z kolei kot uwielbia jadać na wysokości. Gdy tylko miska z jedzeniem ląduje na stole podczas mycia podłóg lub odkurzania – kot automatycznie wskakuje i wyjada jedzenie na wysokości. Wykorzystuję ten patent w 'gorszych’ dniach, kiedy Koleżkot wyraźnie nie ma apetytu. W naszym domu zawsze działa.

Niekiedy pomocne może okazać się podsunięcie miski pod nos lub delikatne muśnięcie nosa palcem namoczonym mokrą karmą. Jest szansa, że kot po oblizaniu nosa (zazwyczaj zrobi to automatycznie) pobudzi się w ten sposób do jedzenia.

Czasem także rzucanie jedzenia (szczególnie dotyczy to kawałków surowego mięsa) może okazać się pomocne. Kot zainteresowany ruchem i zabawą, zjada upolowany kawałek jedzenia.

„Oszukanie” węchu kota

Podczas zachęcania kota do jedzenia, warto działać na węch kota, a nie jego smak. Smak koty mają dość ubogi, a jedzą głównie za pomocą węchu.

Wzmocnienie aromatu możemy uzyskać przez podgrzanie jedzenia lub dolanie do niego ciepłej wody. Z drugiej strony – niektóre koty preferują zimne jedzenie, sprawdź co sprawdza się u Was.

Czasem oszukać węch możemy podając sam sos z ulubionej (często kiepskiej) karmy i mieszając go z nową, lepszą karmą. Inne sposoby to dosmaczacze, opisane poniżej.

Dosmaczanie karmy

Istnieją produkty, które mogą się okazać bardzo pomocne przy kotach niejadkach. Często sprawdza się posypanie pokarmu ulubioną kocią przekąską (np. pokruszone mięso liofilizowane, drożdże browarnicze).

Więcej takich pomocy w postaci dosmaczaczy znajdziesz we wpisie: Jak przestawić kota na lepszą karmę?

Odpowiednia konsystencja

Wyrafinowane podniebienia kotów są zwykle bardzo przyzwyczajone do niektórych rozwiązań. I tak jeden kot będzie jadł tylko karmy z galaretką, a inny tylko te karmy w formie pasztetu.

Zwróć uwagę które z nich preferuje Twój kot. W razie potrzeby dodawaj do karmy wody lub dziabaj karmy widelcem, by uzyskać preferowaną przez kota konsystencję.

Ograniczenie przysmaków

Czasami zupełnie nieświadomie martwimy się, że nasz kot to niejadek. Podczas gdy tak naprawdę nie zwracamy uwagi ile rzeczywiście je nasz kot.

Podawanie licznych przysmaków między posiłkami albo (o zgrozo) dzielenie się z kotem naszym jedzeniem, sprawia że kot przestaje mieć miejsce na karmę. Zapycha się smakołykami i nie chce jeść już nic więcej.

Dlatego ogranicz podawanie przysmaków, ponieważ nie jest to pełnowartościowy posiłek dla kota. Zamiast tego kot musi otrzymywać bytowe pożywienie, które zapewni mu wszystkie składniki odżywcze w odpowiednich ilościach.

Zwiększenie aktywności

To również jeden ze sposobów, który sprawdza się u nas. Po intensywnych gonitwach za zabawką, Koleżkot po chwili odpoczynku udaje się do miski zjeść należytą nagrodę w postaci karmy.

Jest to rzecz mocno zakodowana w kotach w postaci cyklu łowieckiego. Zabawa powinna się kończyć „zjedzeniem ofiary” tzn. po prostu jedzeniem. Ponadto zwiększona aktywność, a więc spalone kalorie, mogą same z siebie pobudzać apetyt.

Szczegóły do tego tematu i cyklu łowieckiego kotów znajdziesz we wpisie: Jak bawić się z kotem?

Środki pobudzające apetyt

W szczególnych przypadkach, przy bardzo chorych i wyniszczonych zwierzętach, w celu ratowania życia i zdrowia zwierzęcia lekarz weterynarii może uciec się do farmakologii i środków pobudzających apetyt.

Warto jednak wyraźnie podkreślić, że jest to decyzja lekarza i my jako opiekunowie nie możemy podejmować takich działań na własną rękę.

Podsumowanie

Sposobów, aby kot niejadek zjadł obiadek, jak widzisz jest całkiem sporo. Który sprawdza się u Was? A może macie jeszcze inne patenty na zachęcenie kota do jedzenia? Daj znać w komentarzu!

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Kot niejadek – co robić gdy kot nie chce jeść? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz w artykule?

• Jak przekonać innych do zdrowej diety pupili?
• Zasady ogólne
• Argument „Tak zalecił nam lekarz/hodowca”
• „Gdyby to było niezdrowe dla zwierząt, nie produkowaliby tego”
• „Karmię tak pupila już X lat i żyje”
• Podsumowanie

Gdy już poznamy tajniki prawidłowego żywienia zwierząt, prędzej czy później spotka nas sytuacja, w której inny opiekun nie będzie jeszcze na tym etapie wiedzy co my. Wówczas zwykle staramy się podzielić się, tym co wiemy, aby ich zwierzętom żyło się lepiej. Często niestety z marnym skutkiem…

Problem nierzadko spotyka świadomych sprzedawców w sklepach zoologicznych. Ciężko jest im bowiem walczyć z zaleceniami lekarzy weterynarii lub hodowców (które niestety często są niewłaściwe). Tym trudniej wówczas przekonać innych do zdrowej diety pupili. Pozwól mi zatem, że postaram się pomóc i podsunąć kilka propozycji rozwiązań.

Warto doceniać dobre sklepy zoologiczne i świadomych sprzedawców. Jak je rozpoznać? Tłumaczę we wpisie: Dobry sklep zoologiczny – czyli jaki?

Jak przekonać innych do zdrowej diety pupili?

Na wstępie zaznaczę: przekonanie innych do zmiany diety ich pupila może okazać się bardzo trudne lub wręcz niekiedy nawet niemożliwe. Wszystko zależy od tego, z jaką osobą mamy do czynienia „po drugiej stronie”. Przyznanie się błędu i prośba pomocy dla wielu ludzi jest zbyt ciężkie, przez co mogą nie słuchać porad innych.

Jednak zawsze warto spróbować, ponieważ może akurat trafił się opiekun chętny do pogłębiania wiedzy i który cierpliwie nas wysłucha. Poniżej przedstawiam kilka ogólnych zasad, jak rozegrać dyskusję z takim opiekunem. Oprócz tego znajdziesz tu trzy najczęstsze zdania zasłyszane od upartych opiekunów i moje propozycje kontrargumentów.

Zasady ogólne

Jak już wspomniałam – w przekonywaniu innych wiele zależy od tego kim jest osoba, którą chcemy przekonać. Czy to ktoś znajomy? Czy jest to rodzina? A może zupełnie przypadkowa osoba? Plan działania powinniśmy dobrać do relacji łączącej nas z tą osobą. Jednak zawsze, niezależnie od sytuacji należy:

• zachować spokój, nie unosić się i nie dać się porwać emocjom;
• prowadzić rozmowę w pokojowym nastawieniu;
• nie obrażać drugiej osoby lub jej metod żywienia pupila;
• nie wyśmiewać, nie wytykać błędów, nie szydzić.

Ponadto warto pokazać w jakiś sposób faktyczne zatroskanie o życie zwierzaka. Nawiązać do jego zdrowia, przypomnieć, że przecież chodzi nam przede wszystkim o dobro pupila. Można spróbować przełożyć sytuację na dzieci. Dla przykładu, gdy ktoś powie:

„Mój pies/kot tak je, bo tak wybrał i tak lubi, a więc najwyraźniej to jest mu potrzebne”

To warto porównać to do miłości wszystkich dzieci do frytek i Happy Meal’ów – gdyby dzieci wybierały sobie pożywienie, to właśnie tak by jadły. Czy to jednak jest dla nich zdrowe? Czy dajemy dzieciom wybór w tej kwestii? Nie. Tak samo jest ze zwierzętami.

Również odniesienie się do emocji i miłości danej osoby może wiele zdziałać.

Argument „Tak zalecił nam lekarz/hodowca”

Choć powoli lekarze weterynarii w naszym kraju są coraz bardziej zorientowani w kwestiach żywienia naszych zwierząt, to niestety jeszcze zbyt często zdarza się, że przy zaleceniach dla pacjentów kierują się współpracą z daną marką karmy niżeli faktyczną lepszą dietą pupili.

Jeśli faktycznie zalecenia hodowcy lub weterynarza są błędne, warto spróbować wyjaśni, że:

1. Nie wszyscy lekarze weterynarii są również dietetykami. Tak jak w przypadku ludzkich lekarzy – nie idziemy po dietę do neurochirurga lub ortopedy. Idziemy do dietetyka. Mało który lekarz weterynarii decyduje się na specjalizację z żywienia zwierząt. A bez specjalizacji, ilość wiedzy żywieniowej po studiach jest dość niewielka.
2. Hodowcy również rzadko kiedy mają wykształcenie z zakresu dietetyki. Niestety nie jest to obowiązek i nie każdy zagłębia się w żywienie rasy, którą hoduje. Bardzo często (niestety) słyszę o niezwykle absurdalnych zaleceniach i wymysłach ze strony hodowców.

Odbierając swojego kota z hodowli dostałam zalecenie żywienia go suchą karmą. To dość częsta praktyka. Dlaczego jest to błędne zalecenie? Przeczytaj tu: Karma sucha szkodzi kotu!

Nie chcę wrzucać wszystkich do jednego worka. Jest bowiem coraz więcej świadomych hodowców i wykształconych z zakresu żywienia lekarzy weterynarii. I to jest super! Ten akapit dotyczy tylko tych błędnych zaleceń, których niestety nadal jest dość sporo.

Argument „Gdyby to było niedobre dla zwierząt, nie produkowali by tego”

Tutaj sprawa jest prosta i mam na to jedną, zwykle dobrze działającą odpowiedź:

Papierosy również są produkowane i sprzedawane w każdym sklepie i kiosku, a niekonieczne są dla nas zdrowe i dobre.

Zazwyczaj działa.

Argument „Karmię tak pupila już X lat i żyje”

W tym wypadku warto przypomnieć, że zwierzęta rzadko kiedy okazują ból i objawy choroby. Jeśli dana osoba nie wykonuje regularnych badań, tym bardziej możliwe, że w organizmie zwierzaka coś się dzieje, ale jeszcze nikt o tym nie wie.

Można spróbować wyjaśnić, że nie chodzi nam o „jakieś życie zwierząt”, a o GODNE życie. Dobra dieta może niekiedy zdziałać cuda i przedłużyć życie naszego pupila. A przecież każdy z nas chce, aby nasz zwierzak był z nami jak najdłużej, prawda?

Podsumowanie

Mam nadzieję, że przekonywanie innych do zdrowej diety pupili będzie od teraz nieco łatwiejsze. A może znasz jeszcze inne argumenty zasłyszane od upartych opiekunów, którzy nie chcą zmienić żywienia na lepsze? Daj znać, a pomyślimy razem jaki kontrargument zastosować

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Jak przekonać innych do zdrowej diety pupili? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz we wpisie?

• Jak przechowywać karmę suchą?
• Jak przechowywać karmę mokrą?
• Podsumowanie

Wybierając karmę, sprawdzamy ją po każdym możliwym kątem. Często jednak zupełnie pomijamy temat jakim jest zachowanie jej świeżości. Z kolei źle przechowywana karma może stanowić zagrożenie dla zdrowia zwierzaka.

Warto zatem zapamiętać, że na jakość karmy mają wpływ nie tylko użyte składniki lub metody przetwarzania, ale także warunki środowiskowe panujące podczas produkcji i po uzyskaniu gotowego produktu. Wilgotność, światło i temperatura mogą zmienić nawet najlepszą karmę w produkt niebezpieczny dla naszego pupila. Dlatego warto poświęcić chwilę, aby dowiedzieć się jak prawidłowo przechowywać karmę dla psa lub kota.

Jak przechowywać karmę suchą?

Karmę suchą najlepiej zostawić w oryginalnym opakowaniu, ponieważ obecnie opakowania są tak konstruowane, aby zachować jak najdłuższą świeżość produktu. Ponadto oryginalna etykieta dokładnie opisuje stosowaną karmę (producent, data trwałości, numer serii), czego zapewne byśmy nie pamiętali wyrzucając opakowanie. Jednak samo opakowanie karmy do przechowywania może nie wystarczyć.

Oprócz tego należałoby odciąć dostęp powietrza do środka opakowania. Można to zrobić stosując specjalne klipsy do karmy lub zamykając opakowanie w dodatkowym, szczelnym pojemniku. A najlepiej zastosować oba te rozwiązania.

Ponadto karmę warto trzymać z dala od źródłem ciepła (kaloryfer, słońce) i wyższej wilgotności. Idealnym miejscem przechowywania może być zatem szafka lub półka.

Zatem idealny model przechowywania karmy suchej to:

• oryginalny worek od producenta
• usunięte powietrze z worka przez zwinięcie końców
• zaklipsowanie końców
• włożenie worka dodatkowo do szczelnego pojemnika
• wsadzenie pojemnika z karmą do szafki

Podobne zasady dotyczą kupowania karm na wagę w stacjonarnych sklepach zoologicznych. Bądź czujny i kupuj mądrze: Karmy na wagę – na co zwrócić uwagę?

Pamiętaj, że nawet najbardziej szczelne przechowywanie nie zatrzyma całkowicie zmian zachodzących w karmie. Dlatego wszystkie otwarte opakowania powinno się zużyć maksymalnie w półtora miesiąca od otwarcia. Weź to pod uwagę kupując karmę i wybierając wielkość opakowania dla swojego zwierzaka.

Jak przechowywać karmę mokrą?

Po otwarciu, karmy mokre należy przechowywać w lodówce, nie dłużej niż jeden dzień. Najlepszym pojemnikiem do przechowywania żywności jest szkło, więc jeśli masz taką możliwość – przełóż karmę z puszki do szkła.

Bez względu na rodzaj pojemnika, każdy z nich powinien być możliwie jak najszczelniej zamykany. Jeśli trzymasz karmę w puszkach, możesz zaopatrzyć się w specjalne pokrywki, sprzedawane czasem w sklepach zoologicznych.

Przy okazji polecam Ci wpis o tym jak poznać dobry sklep zoologiczny: Dobry sklep zoologiczny – czyli jaki?

Gdy podasz pupilowi karmę mokrą do miski, pamiętaj, aby nie stała niezjedzona zbyt długo. Wyższa temperatura i światło przyspieszają rozwój drobnoustrojów karmie, dlatego po dłuższej chwili nadaje się ona jedynie do wyrzucenia. By nie marnować jedzenia, staraj się nakładać takie porcje swojemu zwierzakowi, które będzie w stanie zjeść.

Podsumowanie

Na nic zda się kupowanie karm z najwyższej półki, jeśli będziemy je źle przechowywać doprowadzając do ich psucia. Dlatego warto wiedzieć jak przechowywać karmę. Teraz leć sprawdzić, czy na pewno u Was karma jest dobrze przechowywana.

Ściskam, Kasia

Polub nas na Facebooku!

Artykuł Jak przechowywać karmę? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Berenika – osoba z dużą wiedzą o zwierzętach i jeszcze większym sercu. Na szczęście swojej wiedzy nie zachowuje tylko dla siebie, a chętnie dzieli się nią z innymi. I robi to aż na dwa sposoby!

Po pierwsze – ma własne miejsce w sieci, czyli blog Kotuszkowo oraz powiązane z nim media społecznościowe. Każdy kociarz, który szuka rzetelnych informacji w internecie o prawidłowej opiece nad kotem, prędzej czy później tam właśnie trafia. I dobrze, bo lepiej trafić nie może! Blog pełen jest cennych wskazówek, wyjaśnień trudnych zagadnień i recenzji produktów. A to wszystko napisane w lekki i ciekawy sposób, aż trudno się oderwać.

Po drugie – ma własny sklep zoologiczny. Prowadząc sklep edukuje na miejscu swoich klientów o potrzebach ich zwierząt. Dzięki temu świadomość wśród lokalnej społeczności wzrasta. Nie jest to jednak tak proste zadanie, jak mogłoby się wydawać. I między innymi o to właśnie postanowiłam dziś zapytać.

Poznajcie zatem Berenikę i jej multizadaniowość. Ten wywiad to spora dawka inspiracji i spojrzenia na pewne kwestie z innej strony. Przeczytajcie do końca i bądźcie świadomymi klientami sklepów zoologicznych.

Zwierzęcy Punkt Widzenia: Zacznijmy od prostego pytania: co było pierwsze – blog czy sklep?

Kotuszkowo: Zakładając bloga, byłam jeszcze studentką i pracowałam w sieciowym sklepie zoologicznym. Pod koniec grudnia 2016 r. w moim życiu pojawiła się kotka Sasza. Wkrótce potem  narodził się pomysł prowadzenia bloga Kotuszkowo.

ZPW: Opowiedz proszę krótko jak to się stało, że otworzyłaś własny sklep zoologiczny.

Kotuszkowo: Od zawsze kochałam zwierzaki i aktywnie się nimi interesowałam. W rodzinnym domu mieszkały psy, koty, świnki i myszy. Na początku magisterki zaczęłam rozglądać się za pracą. W podobnym czasie dostałam propozycję pracy w sieciowym sklepie zoologicznym i firmie zajmującej się archiwizacją danych. Poszłam za głosem serca i postawiłam na zoologię.

Następne dwa lata były ekscytujące, taka ekipa jak u nas zdarza się rzadko. Prawdziwi pasjonaci zwierząt, to od nich nabyłam wiedzę z zupełnie nowych dla mnie wtedy dziedzin takich jak akwarystyka i terrarystka. W pewnym momencie poczułam jednak, że czas ruszyć dalej i objęłam kierownictwo w jednym ze sklepów prywatnych. To doświadczenie poszerzyło moją wiedzę w zakresie rozliczania, faktur, hurtowni czy szkolenia pracowników. W międzyczasie zrobiłam też kursy zarządzania firmą i efektywnej sprzedaży. Po przepracowanych łącznie 3 latach w branży zoologicznej uznałam, że jestem gotowa na własny biznes. No i tak na dniach będe obchodzić 2 urodziny swojego sklepu.

ZPW: Co było najtrudniejsze otwierając własny sklep zoologiczny?

Kotuszkowo: Najtrudniejsze było i nadal jest dotarcie do ludzi. Wcześniej pracowałam we Wrocławiu, a sklep otworzyłam w małym, rodzinnym miasteczku. Na początku klienci wchodzili i w większości nie znali asortymentu, który oferuję. Musieli się przyzwyczaić, że nie sprzedaję popularnych marketówek czy królującego w naszym mieście Royala. Na szczęście udało mi się nawiązać współpracę ze wspaniałą, świadomą panią weterynarz i razem walczymy o lepsze żywienie i życie zwierząt.

ZPW: Co najbardziej lubisz w swojej pracy?

Kotuszkowo: Ciężko wybrać, bo lubię w niej naprawdę wiele rzeczy. Najważniejsze jest jednak to, że mam szansę realnie wpływać na życie zwierząt.

Niejednokrotnie przychodzi do mnie świeżo upieczony opiekun, któremu od początku mogę doradzić jak najlepiej zadbać o jego pupila. Albo osoba, która od lat dokonywała złych wyborów, po rozmowie ze mną w końcu decyduje się kupić pokarm lub akcesoria, które będą dobre dla jej zwierzaka. Poza tym ogromną radość sprawia mi poznawanie nowinek na rynku i robienie zamówień towaru do sklepu.

ZPW: A co z kolei uważasz za najtrudniejsze prowadząc własny sklep zoologiczny?

Kotuszkowo: Najtrudniejsze jest pogodzenie się z ludzką obojętnością i niechęcią do zdobycia wiedzy na temat zwierząt, które z nimi mieszkają. W swoim sklepie bazuje na produktach dobrej jakości i mocno stawiam na edukację klientów.

Nie sprzedaje zwierząt i aktywnie promuję adopcje. Mimo wszystko to do klienta należy ostateczna decyzja. Jeśli będzie chciał iść do innego sklepu kupić chorego królika, zbyt szybko odebranego od matki, albo karmić kota mlekiem i makaronem, poza próbą podjęcia z nim rozmowy nie mogę nic zrobić.

ZPW: Gdybyś mogła krótko opowiedzieć jedną historię z Twojego sklepu zoologicznego – co by to było?

Kotuszkowo: W mojej pracy zdarzają się zarówno bardzo budujące, radosne sytuacje, jak i takie, które smucą przez naprawdę długi czas.

W galeriach handlowych większość osób zaglądających do sklepu zoologicznego to ludzie z przypadku. I wtedy dochodzi do różnych absurdalnych sytuacji, takich jak np. zostawianie swoich dzieci pod ,,opieką pracowników”, wchodzenie po zakup akwarium i dobranie do tego wszystkich akcesoriów 5 minut przed zamknięciem, albo oczekiwanie od obsługi, odpowiedzi na tematy zupełnie niezwiązane z zoologią np. czemu parking w galerii jest taki drogi i co zrobić jak zgubiło się bilet.

Do sklepu prywatnego, specjalistycznego przychodzą głównie klienci faktycznie zainteresowani zakupami. To jednak nie znaczy, że nie dochodzi do dziwnych sytuacji. Przeszyłam próbę umówienia się ze mną na randkę (np. podczas wybierania miski dla psa), dobre rady odnośnie niemarnowania sobie życia w sklepie z karmami i pójście na studia (pan nie wierzył, że już dawno skończone) i oczywiście wielokrotne wysłuchiwanie wywodów na temat problemów osobistych (np. płynne przechodzenie od wyboru szamponu dla psa do rozwodu z mężem).

Gdybym miała wybrać jedną, bardziej szczegółową sytuację wybieram pozytywną. Pani przyszła załamana, bo usłyszała od weta, że jej pies jest ciężko chory. Zaczęłyśmy rozmawiać. Okazało się, że pies był zdiagnozowany bez badań. Namówiłam panią na wizytę u weterynarza, do którego sama chodzę i któremu ufam. Okazało się, że to tylko silniejsza inwazja pasożytów. Od tej pory stopniowo zmieniłyśmy żywienie psa (obecnie jest na BARFie), ale też szelki (poprzednie były źle dobrane) i kilka innych rzeczy. Pani jest oczywiście stałą klientką.

ZPW: Poza sklepem prowadzisz również niezwykle poczytnego bloga z ogromną dawką wiedzy o kotach. Co było Twoją motywacją do stworzenia swojego miejsca w sieci?

Kotuszkowo: Blog Kotuszkowo miał być dla kocich opiekunów miejscem, w którym będą mogli poczytać o odpowiednim żywieniu i pielęgnacji, zapoznać się z nowościami na rynku zoologicznym oraz uzyskać pomoc w przypadku problemów i wątpliwości. Na co dzień w pracy obserwuję, jak zagubieni są ludzie i jak bardzo działają po omacku np. w kwestii wyboru pokarmu.

Kotuszkowo to blog, na który pokazuje jak zajmować się kotem i podejmować świadome decyzje. Teraz praktycznie każdego dnia dostaję od czytelników wiadomości i e-maile. Niektórzy chcą podziękować, że dzięki lekturze strony przejrzeli na oczy i zmienili życie swojego zwierzaka, inni z kolei próbują uzyskać pomoc na temat nurtujących ich zagadnień.

ZPW: Myślę, że warto również wspomnieć o Twoim zaangażowaniu w pomaganie porzuconym zwierzakom. Jesteś (i byłaś) domem tymczasowym dla wielu z nich, dając im nowy, lepszy start w życiu. Od dawna jesteś aniołem stróżem bezbronnych zwierząt z ulicy?

Kotuszkowo: Poza pierwszą kotką Balą wszystkie moje zwierzaki były zgarnięte z ulicy lub adoptowane ze schronisk i fundacji. I nie mówię tu tylko o psach i kotach. Adoptowałam ze Stowarzyszenia Pomocy Świnkom Morskim dwa prosiaczki (jeden po testach w laboratorium, drugi agroturystycznej umieralni) oraz kilka myszek z fundacji Lab Rescue – adopcje zwierząt laboratoryjnych.

Na studiach byłam przez 2 lata wolontariuszką w Schronisku dla Zwierząt w Olsztynie. Wyprowadzała psy na spacer, spędzałam czas z kotami. Następnie w ramach możliwości pomagałam zwierzakom na własną rękę.

Obecnie od roku jestem domem tymczasowym dla potrzebujących kotów z Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Zabkowicach Śl. Przez ten czas miałam pod opieką 12 kociaków w tym jednen z nich, Elza została przez mnie adoptowana. Moje tymczaski są dla mnie bardzo ważne i dbam o to, żeby dostawały wszystko, co najlepsze. Wydając koty do domów, wybieram skrupulatnie przyszłych opiekunów i zawsze służę im pomocą.

Swego czasu pisałam o tym jak zostać domem tymczasowym. Wskazówki i wyjaśnienia znajdziesz tutaj: Jak zostać domem tymczasowym?

ZPW: Jakie masz plany na przyszłość?

Kotuszkowo: Ten rok będzie dość intensywny. W październiku zaczynam studia podyplomowe na WSE w Krakowie, kierunek kocia behawiorystyka. Oprócz tego czekają mnie liczne szkolenia i kursy z zakresu dietetyki zwierząt. W następnym roku rozpocznę prawdopodobnie naukę na kierunku technik weterynarii. Ciągle dokształcanie się i bycie na bieżąco z badaniami jest podstawą, jeśli ktoś chce rzetelnie działać ze zwierzętami.

ZPW: Własny sklep zoologiczny to nie lada wyzwanie. Dlatego na koniec chciałabym zapytać czy jest coś co chciałabyś przekazać klientom sklepów zoologicznych, aby pracownikom tych miejsc żyło się łatwiej?

1. Pamiętaj nazwę karmy, którą kupujesz lub miej jej zdjęcie w telefonie.

Każdego dnia przychodzi klient, który mówi, że jego kot/pies je tylko tą jedną, konkretną karmę, ale osoba nie wie, co to jest. Nie pamięta producenta, nazwy, smaku, dosłownie nic. 

2. Nie przychodź tylko po to, żeby powiedzieć, że w internecie jest taniej.

Taki tekst to standard. Ja to wiem, ale czy Ty drogi kliencie wiesz, że kupujemy towar w hurtowniach zoologicznych często drożej niż osoby prywatne w sklepach internetowych? Z marży, jaką na niego nakładamy, musimy opłacić lokal, media, ZUS, podatki i jeszcze mieć jakiś zysk.

3. Szanuj sprzedawcę.

Wchodząc do sklepu, przywitaj się. Nie udawaj, że nie słyszysz pytania. W miarę możliwości ogranicz rozmowy przez telefon, zwłaszcza jeśli właśnie jesteś obsługiwany. Bardzo niekomfortową sytuacją jest również, kiedy klient prowadzeni ze sprzedawcą długą rozmowę na temat produktu, zadaje pytania, dopytuje, a jak już uzyska wszystkie informacje, z triumfem w głosie oznajmia, że idzie teraz zamówić ten produkt w internecie.

4. Wybieraj mądrze miejsce zakupów.

Na różnych forach i grupach sklepy zoologiczne i pracujący w nich ludzie są regularnie obrażani. Nawet ostatnio widziałam takie pytanie,,Czy jak nie dojdzie wam paczka na czas, kupujecie mięso czy idziecie do tych okropnych sklepów zoologicznych?”.

Jestem przeciwna wpychaniu wszystkich do jednego wora. Ja wiem, że dalej jest sporo miejsc, które dobrobyt zwierząt mają na końcu swojej listy priorytetów i działają na zasadach z poprzedniej epoki. Po prostu nie wspieraj takich biznesów. Jeśli jednak w Twoim mieście działa sklep zoologiczny, który ma w asortymencie dobre karmy, zdrowe przysmaki, nie sprzedaje zwierząt i ogólnie widać, że osoba tam pracująca jest entuzjastą swojej pracy, wpadnij tam czasem, nawet na małe zakupy. Powiedz, że sklep Ci się podoba, pochwal, albo napisz opinię. Bo takie sklepy będą istnieć tylko wtedy, jeśli znajdą się osoby zainteresowane zakupami.

To bardzo ważny podpunkt! Ostatnio również go poruszałam w tekście: Dobry sklep zoologiczny – czyli jaki? Koniecznie przeczytaj.

ZPW: Bereniko, dziękuję Ci ogromnie za podzielenie się swoją historią i przybliżenie nam trudności, z jakimi musi zmagać się właściciel sklepu zoologicznego. Życzę Ci samych dalszych sukcesów i trzymam mocno kciuki za realizację wszystkich planów.

Kotuszkowo: Ja również bardzo dziękuję!

Z całego serca polecam Ci blog Bereniki. Odwiedź czym prędzej i zostań na dłużej: Kotuszkowo.pl

Artykuł Własny sklep zoologiczny – Wywiad z Kotuszkowo pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.

Co znajdziesz w artykule?

• Dobry sklep zoologiczny – cechy
• Sklep zoologiczny internetowy czy stacjonarny?
• Podsumowanie

Osobiście należę raczej do tej grupy osób, które wchodzą do sklepu i wiedzą dokładnie czego szukają. W związku z tym rzadko kiedy potrzebuję pomocy przy sklepowych półkach. Chyba, że akurat jestem w sklepie budowlanym – tam czuję się zwykle wyjątkowo zagubiona i bez pomocy pracowników wychodzę z pustymi rękami.

Jednak dobry sklep to nie tylko obsługa. Dlatego nawet jeśli w danych sklepach nie korzystam z niczyjej pomocy, mam swoje ulubione miejsca, w których robię zakupy. Do grupy moich preferowanych miejsc należą również konkretne sklepy zoologiczne. Dlaczego akurat takie a nie inne? Ponieważ spełniają kilka ważnych cech.

Dobry sklep zoologiczny – cechy

Wybierając sklep zoologiczny należy zwrócić uwagę przede wszystkim na asortyment, jaki dany sklep oferuje. On może nam wiele powiedzieć o jakości danego miejsca. Karmy wegańskie dla kotów, wapienka dla królików lub szklane kule dla rybek powinny zapalić nam czerwoną lampkę w głowie.

Ponadto jednym z najważniejszych elementów jest wcześniej już wspomniany personel. W dobrym sklepie obsługa powinna posiadać przynajmniej podstawową wiedzę na temat potrzeb zwierząt, dla których produkty posiada w swojej ofercie. W większych sklepach pracownicy mogą dzielić się zadaniami na określone działy – dla przykładu jest pani od psów i kotów, pani od gryzoni, a pan od akwarystyki. Wówczas każdy z nich powinien mieć szeroką wiedzę na dany zakres gatunkowy, ale trzeba zwrócić się z odpowiednim pytaniem do odpowiedniej osoby.

Oprócz tego pracownicy  powinni szczerze doradzić klientowi, który produkt jest najlepszy dla zwierzęcia, a nie „wcisnąć” produkt, który akurat zalega na magazynie. Dla przykładu większe sieciówki mają założenia na dany miesiąc, które określają jakie produkty należy polecać. Sprzedając „produkty miesiąca” pracownicy otrzymują premię, nie sprzedając – upomnienia i nagany. Dlatego w takich sklepach często polecane produkty nie mają nic wspólnego z wysoką jakością, a jedynie z nałożonymi z góry poleceniami sprzedaży. Uważajcie na to.

Sprzedaż żywych zwierząt? Nie, dziękuję.

Swego czasu pracowałam w jednym z dużych sieciowych sklepów zoologicznych. Moje wspomnienia nie są usłane różami. Więcej na ten temat przeczytasz tutaj (tytuł mówi wiele): Tortury małych zwierząt w sklepach zoologicznych.

Oczywiście są wyjątki. Niektóre sklepy zoologiczne prowadzą sprzedaż zwierząt zgodnie z ich potrzebami gatunkowymi, współpracują z wiarygodnym lekarzem weterynarii i pomagają fundacjom. Jednak są to raczej nieliczne miejsca.

Czystość

Ostatni, lecz nie mniej ważny aspekt. Dobry sklep zoologiczny musi charakteryzować się czystością. I chodzi tutaj o ogólne pilnowanie higieny. Nie mam tu na myśli nadmiaru pudeł i kartonów na wejściu, który każdemu może się zdarzyć. Wiem bowiem, że w sklepach są tzw. „dni dostaw” i nie sposób na czas wszystko rozpakować. Dlatego bądźcie wyrozumiali w tej kwestii.

W tym punkcie chciałabym również zwrócić uwagę na sprzedaż karm na wagę. Sposób ich handlu pozostawia zwykle wiele do życzenia. Więcej na ten temat znajdziesz tu: Karmy na wagę – na co zwrócić uwagę?

Sklep zoologiczny internetowy czy stacjonarny?

To czy wybierzemy zakupy przez internet, czy stacjonarnie, zależy przede wszystkim od naszych upodobań. Zarówno sklepy stacjonarne, jak i internetowe, są podzielone na te dobrej i na te złej jakości.

W sklepie stacjonarnym na pewno odnajdą się osoby, które potrzebują porady i preferują obejrzeć produkty na żywo. W sklepie internetowym kontakt z klientem jest bardzo ograniczony, co pewnie doceni grupa osób, która nie lubi gdy im się na zakupach przeszkadza. Jak widzicie – wszystko zależy od naszych preferencji.

No chyba, że przychodzi wirus, zamyka wszystkich w domu i zatrzymuje działalność sklepów… Wówczas nie mamy wyboru.

Podsumowanie

Czasem można wyczytać przykre opinie na forach na temat ogółu sklepów zoologicznych. Pamiętajcie, że sklep sklepowi nierówny. Nie należy generalizować i wrzucać wszystkich do jednego worka. W tej branży znam takie perełki, że aż człowiek nie ma ochoty z nich wychodzić. Z drugiej strony pracowałam w sieciówce i wiem co oznacza kiepskiej jakości sklep. To dlatego powstał dzisiejszy wpis, który pozwoli rozróżnić dobre sklepy zoologiczne od tych gorszych.

Ściskam, Kasia

Follow my blog with Bloglovin

Artykuł Dobry sklep zoologiczny – czyli jaki? pochodzi z serwisu Zwierzęcy Punkt Widzenia.